Ερωτικό συμπόσιο,Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη

Δημοσιεύματα

Θα σε πάρει ο δρόμος / Η Γνώμη της Kulturosupas

Ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που θέλουν να πουν τα ζόρια τους… Και τα λένε από την καλή και από την ανάποδη…

Συν[+]

1. Η  «ψηφιακή εικονογραφία»  όπως την λένε, (βίντεο, φωτογραφίες, ζωντανή κάμερα) τ ης Λίλας Σωτηρίου. [Χειρισμός ψηφιακής εικόνας: Ανέστης Πάτκας]

Έσμιξε πρόσωπα και καταστάσεις. Έδωσε ζωντάνια, παλμό, κίνηση, χρώματα και αρώματα, ανάσες και οξυγόνο και επιπλέον «πρόσθεσε» στην παρασταση κόσμο και φαντασία. Ψιλοβελονιά η δουλειά της... θέλω να της σφίξω το χέρι και να τη συγχαρώ...

2. Όλες οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών μηδενός εξαιρουμένου.

[Έφη Σταμούλη, Νίκος Λύτρας, Ελένη Δημοπούλου, Στάθης Μαυρόπουλος, Κυριάκος Δανιηλίδης, Μάριος Μεβουλιώτης, Μαριέττα Σπηλιοπούλου].

Ότι καλύτερο μπορούσαν να κάνουν το έπραξαν. [και ήταν πρεμιέρα]. Έχουμε όμως αδυναμία στην Σταμούλη και ως «πόρνη» ήταν εξαίσια. Η σκηνή όμως με τη Ελένη Δημοπούλου και τον Νίκο Λύτρα, μας συγκίνησε περισσότερο. Άρα κανένας δεν έκλεψε την παράσταση και γι αυτό δίνουμε Όσκαρ συνόλου.

3. Η  σκηνοθεσία της Έρσης Βασιλικιώτη.

Δύσκολο και ιδιαίτερο έργο, έτσι όπως είναι δομημένο. Δύσκολη και η δουλειά της. Αλλά είχε ένα πλούσιο και καλοφτιαγμένο ψηφιακό υλικό το οποίο έπρεπε να το "δέσει"  στην παράσταση και εκεί κυριολεκτικά, «έγραψε»... Ευτυχώς γι αυτήν, άλλο τόσο και για μας. Να δείτε πως  «κόλλησε»  τους πρωταγωνιστές με την εικόνα και θα  εκπλαγείτε από το αποτέλεσμα. Νομίζω δεν έχω δει καλύτερη της δουλειά.

4. Το κείμενο του Σάκη Σερέφα.

Κάποιες ιστορίες μας «ακούμπησαν» περισσότερο, άλλες λιγότερο, κανένα όμως δεν μας απογοήτευσε. [ανάλογα βέβαια και τι «κολλήματα» έχει ο καθένας μας…] Τι άλλο να πούμε για τον συγγραφέα και για το τελευταίο του πόνημα ; Απλά ότι τον αγαπάμε…

5. Η  «τσατπατ»… διάρκεια της παράστασης.

Ούτε καν μιάμιση ωρίτσα. Μονορούφι  πίνεται,  κάτι σαν σφηνάκι, και χαμπάρι δεν παίρνεις πότε άρχισε και πότε τελείωσε. Γιατί είναι γρήγορο, απολαυστικό, διασκεδαστικό και όπως λέει και ο συγγραφέας… «λοξό»…

Ταμάμ για μας …

Πλην[-]

1. Το μεγάλο μείον αυτής της παράστασης είναι ότι μπορεί να χαρακτηριστεί, «ελαφρύ»… Να μη του δώσεις μεγάλη σημασία και να το υποβιβάσεις σε κατηγορία «χαριτωμενιάς». Πήγαμε, το είδαμε  πάμε παρακάτω...

Σούμα[=]

Θα χρησιμοποιήσω μια έκφραση που δεν υπάρχει και ίσως ακουστεί περίεργα… Αλλά θέλω να την πω, για να χαρακτηρίσω τη συγκεκριμένη παράσταση. Ένας τίτλος στριφογυρνούσε στο μυαλό μου κατά την διάρκεια αλλά και μετά, βγαίνοντας έξω... «Επιθεωρησιακή πρόζα…» Αυτό αισθανόμουν όταν τους έβλεπα να βγαίνει ένας, ένας, πάνω στη σκηνή, να λέει τα «Σερεφέικα» του και να συνεχίζει ο επόμενος. Κάτι σαν επιθεώρηση, χωρίς να είναι βέβαια επιθεώρηση… Ο τρόπος, η κίνηση και κυρίως οι μονόλογοι τους, εκεί με παρέπεμψαν… Any Way… Να πάτε, θα καλοπεράσετε και θα το ευχαριστηθείτε. Είναι από τα «στρωμένα» της Πειραματικής .

Βαθμολόγια.

7,5  στα 10.

Έντυπο: http://www.kulturosupa.gr

Συντάκτης: http://www.kulturosupa.gr

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04.02.2010

Παράσταση: Θα σε πάρει ο δρόμος