Ο άγνωστος εχθρός,Χάρολντ Πίντερ

Δημοσιεύματα

“Κυμβελίνος”. H Γνώμη της Kulturosupas

Μια κωμωδία που δεν αγγίζει τη φάρσα ή μια εν δυνάμει τραγωδία...εν ολίγοις μια τραγικωμωδία! και επειδή μιλάμε για Σαίξπηρ... τι να πω και εγώ για το κείμενο... απλά θα παραθέσω γι΄ αυτό λίγες απαραίτητες για τον οργανισμό θεατρολογικές πληροφορίες!

“Κυμβελίνος” λοιπόν... ...

ένα έργο της ωριμότητας του μεγάλου ποιητή που μορφικά συγκαταλέγεται στις λεγόμενες “romances” πείτε τα μυθιστορίες”... “ρομαντικά δράματα” ή ίσως καλύτερα “παραμυθοδράματα”.

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ιδιόμορφο κείμενο που περισσότερο απ΄ όλα φανερώνει τον ποιητή να χαμογελάει μύχια και γαλήνια μέσα από αυτό... σαν να ξέρει κάτι που εμείς ακόμη δεν έχουμε ανακαλύψει! Είναι γιατί μας αποκαλύπτει μια συμφιλιωμένη πλέον οπτική της φύσης των ανθρώπων να μπερδεύουνε τα χρώματα ετούτο εδώ του κόσμου.

Το παραμύθι αυτό αφηγείται έναν έρωτα που λαβώνεται από τη ζήλια και τη δολιοφθορά, αλλά στο τέλος στέκεται περήφανα νικητής! Το μήλο της έριδος που μυθικά βαραίνει τη γυναίκα, το μήλο ως σύμβολο του δόλου που αρχέτυπα βρίσκεται πάλι στα χέρια της γυναίκας, σ αυτό το “παραμύθι” αλλάζει χέρια και γίνεται μπαλάκι στις βουλές ενός άνδρα.

Το έργο τιτλοφορείται “Κυμβελίνος”, το πρόσωπο όμως που κυριαρχεί είναι η Ιμογένη καθώς απ΄ τα χείλη αυτής της αρμονικά αντιφατικής γυναίκας (“πρότυπου γυναίκας” όπως έχει χαρακτηριστεί από πολλούς κριτικούς θεάτρου) ειπώνονται μερικές από τις πιο σοφές ρήσεις του ποιητή.

Αν μη τι άλλο από την Ιμογένη θα διδαχθούμε παραδειγματικά ότι το ανθρώπινο γένος πρέπει να πορεύεται με έλεος!

Η Έφη Βαφειάδη σημειώνει στο πρόγραμμα της παράστασης :

“Το παράδοξο του Κυμβελίνου είναι ότι σκηνές με κωμική θεατρική αποτελεσματικότητά  βρίθουν στίχων υψηλής θεατρικής αξίας και αυτό στις μέρες μας μεταφράζεται ως ένα πανηγύρι για τους σκηνοθέτες που νιώθουν ελεύθεροι να διαβάσουν αυτό το περίεργο έργο ο καθένας με τον δικό του τρόπο”.

Μιλώντας επομένως για τον τρόπο που επέλεξε να μας τον παρουσιάσει η Πειραματική Σκηνή ... σχολιάζουμε:

Συν [+]

1. Η εφευρετική διασκευή της Κορίνας Βασιλειάδου ως προς την έκταση του κειμένου και την οργάνωση της πλοκής που επιτυχώς ΔΕΝ ακουμπάει άγαρμπα την ροή του ποιητικού λόγου.

2. Η πειραματική προσέγγιση του έργου που ξεδιπλώνεται σαν ένα παιχνίδι. Τέσσερις μόνο ηθοποιοί αφηγούνται την ιστορία, παίζοντας και εναλλάσσοντας τους ρόλους του πολύπλοκου αυτού κειμένου με ιδιαίτερη φροντίδα, ώστε να φωτίσουν αυτά ακριβώς που πρέπει. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τη λιτή σκηνοθεσία της Κορίνας Βασιλειάδου επιβεβαιώνουν τον κανόνα ....  μεστό κείμενο + καλή υποκριτική δυναμική = ... το μόνο που χρειάζεται τελικά για να νιώσεις ικανοποιημένος από μία παράσταση.

3. Σημειώνουμε στα θετικά και το ανέβασμα του κοινού από την πλατεία στην σκηνή. Και καθότι η συγκεκριμένη σκηνή δεν είναι και καμιά από απ αυτές που αλωνίζεις... η παράσταση έχει περιορισμένη χωρητικότητά κοινού (κάπου στα σαραντα άτομα), το οποίο και βρίσκεται σε καρέκλες γύρω από τη χαμηλή εξέδρα των δρώμενων. Το γνώριμο αυτό τέχνασμα μας βοήθησε να νιώσουμε τη ζεστή ανάσα του “παραμυθιού” τόσο που ξεχάσαμε για λίγο το κυνικό μας κόσμο και αφεθήκαμε στη γοητεία ενός αλλιώτικου, ενός ...“Πριγκιπικού” . Για αυτούς που διψάνε να παραμυθιαστούν... παραδοθείτε χωρίς τύψεις!

4. Παρόλο που ο Κυμβελίνος είναι ένα από τα μη διαδεδομένα κείμενα του Σαίξπηρ, όσο ξετυλίγεται η πλοκή και οι χαρακτήρες παρατηρούμε μια νοσταλγική διάθεση αναφοράς του ποιητή σε παλαιότερους ήρωες του⋅ήρωες που είναι πολύ οικείοι στο θεατρικό, αναγνωστικό και κινηματογραφικό κοινό. Πιθανόν να έχετε την αίσθηση ενός Ντε-Ζα-Βου ... !

πλην [-]

1. Μπορώ να πω ότι σε σχέση με τις - κατά τα άλλα- ξεκάθαρες προθέσεις της σκηνοθεσίας, ένα μόνο πράγμα μας προκάλεσε μια μικρή αμηχανία. Ενώ το πρώτο μέρος της παράστασης κυλούσε με την ανάλαφρη διάθεση να εδρεύει, κάπου εκεί στο δεύτερο, φωτίστηκε ιδιαίτερα η τραγική προσέγγισή των - προφανώς - δραματικών δρώμενων με αποτέλεσμα να μας πιάσει λίγο...εξ΄ απήνης!

2. Για τους ανεκπαίδευτους στις μεγάλες σε διάρκεια παραστάσεις, θα θυμίσουμε μόνο ότι παρακολουθούν Σαίξπηρ, οπότε παρ΄ όλες τις περικοπές που έχουν γίνει στο κείμενο, η παράσταση διαρκεί 2 γεμάτες ώρες με ένα μικρό διάλειμμα. Εμείς βέβαια ως φαν του είδους τις ευχαριστηθήκαμε!

3. Και καθότι δεν μπορώ να συγκρατήσω το μικρό κάφρο μέσα μουθα αναφερθώ σ αυτό... το... “κάτι σαν ποτό” που μοιράστηκε ως σφηνάκι κατά τη διάρκεια της παράστασης. Εμπιστευτικά θα σας πω ότι είχα την αίσθηση ότι έπινα ένα από αυτά τα φάρμακα που μας έδιναν όταν ήμασταν μικρά και άβουλα. Ε...τώρα εσείς μπορείτε να πάρετε τα ρίσκα σας!!

Σούμα [=]

Εξαιρώντας την άποψη του υπέρ - τονισμού στο είδος “τραγικωμωδία”, (που φάνηκε σε ομολογουμένως λίγες στιγμές) από την υποκριτική καθοδήγηση,

η παράσταση αποτελεί καθ΄όλα μια πολύ καλή ευκαιρία να γνωρίσετε ένα από τα όχι και τόσο δημοφιλή κείμενα της λογοτεχνικής μεγαλοφυΐας που ονομάζεται Σαίξπηρ.

Βαθμολογία

7 στα 10

Έντυπο: http://www.kulturosupa.gr

Συντάκτης: Massa

Ημερομηνία δημοσίευσης: 16.02.2010

Παράσταση: Κυμβελίνος