Ο γυάλινος κόσμος,Τεννεσσή Ουίλλιαμς

Δημοσιεύματα

Έφη Σταμούλη: «Επιστρέφω σ' ένα ανεξάντλητο κείμενο»

Πώς αποφασίσατε να ανεβάσετε τη «Σονάτα του σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου;

Πρόκειται για ένα μονόλογο που με συνοδεύει σε όλη μου την υποκριτική διαδρομή, αφού το έπαιξα για πρώτη φορά, νεότατη και άπειρη. Το έπαιξα λοιπόν πριν από τριάντα χρόνια, στο ξεκίνημα της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης. Φέτος,με αφορμή την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου Ελληνα ποιητή και στα τριακοστά γενέθλια του θιάσου, αισθάνθηκα την ανάγκη να επιστρέψω σʼ αυτό το ανεξάνλητο κείμενο.

Δεν είναι ριψοκίνδυνο εγχείρημα να ανεβάσετε αυτό το έργο στο σανίδι εφόσον δεν πρόκειται για θεατρικό κείμενο αλλά για ποίημα;

Κάθε μονόλογος είναι ένα ριψοκίνδυνο εγχείρημα, η μοναξιά στη σκηνή είναι κάτι αφύσικο, αισθάνεσαι αβοήθητος απέναντι στο κοινό. Εδώ η επιπρόσθετη δυσκολία είναι ότι πρόκειται για ένα ποιητικό κείμενο. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα της Γυναίκας με τα μαύρα δεν εκφράζονται μόνο μέσα από έναν ρεαλιστικό θεατρικό χαρακτήρα. Επομένως, πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία, να βρεθεί ένα ύφος που να απέχει εξίσου από την ποιητική απαγγελία και από το καθημερινό κουβεντολόι.

Σας προκαλεί άγχος ή αγωνία αυτό;

Μου προκαλεί μεγάλη αγωνία η οποία μάλιστα ξεκινά από αύριο. Ο μονόλογος περιλαμβάνεται σε ένα αφιέρωμα στο Ρίτσο που οργανώνει ο Θοδωρής Γκόνης στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, Δευτέρα και Τρίτη, όπου θα έχω θαυμάσια παρέα. Εκεί θα βρίσκεται η Ολια Λαζαρίδου με την παράσταση «Περσεφόνη» αλλά και η Λυδία Φωτοπούλου επίσης με τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Οπως καταλαβαίνετε, είναι αμέτρητες οι θεατρικές εκδοχές του ίδιου κειμένου. Επίσης, πρέπει να πω πως η παράσταση αυτή θα είναι η συντομότερη στην ιστορία της Πειραματικής Σκηνής, αφού κρατάει μόλις τριάντα λεπτά.

Δεδομένου ότι η παράσταση ανεβαίνει στο πλαίσιο των «Δημητρίων στα σχολεία», θεωρείτε ότι το έργο αυτό προσφέρεται και για νεαρούς θεατές;

Πιστεύω ότι η παράσταση απευθύνεται σε θεατές όλων των ηλικιών. Σίγουρα και στους εφήβους. Οι μαθητές του Γυμνασίου, και κυρίως του Λυκείου, μπορούν θαυμάσια να επικοινωνήσουν με αυτό το εξαίσιο κείμενο, άλλωστε περιλαμβάνεται και σε ένα από τα σχολικά τους ανθολόγια, κάποιοι θα το έχουν ίσως διδαχτεί, μόνο που εδώ θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μία θεατρική μετάπλασή του, μία από τις πολλές δυνατές θεατρικές του εκδοχές. Η προσπάθεια να κερδηθεί αυτό το κοινό είναι ένα πρόσθετο δημιουργικό κίνητρο.

Ο Ρίτσος βάζει το Νέο να λέει σ' έναν στίχο: «Η παρακμή μιας εποχής». Πώς θα περιγράφατε αυτή την παρακμή σήμερα;

Νομίζω πως πρόκειται για μια παγίδα του ποιητή στην οποία και πέσατε. Τη φράση αυτή τη λέει, στον επίλογο ο Νέος, σχολιάζοντας έτσι τον μαγικό κόσμο που ξεδίπλωσε μπροστά του η Γυναίκα. Είμαι βέβαιη ότι ο Ρίτσος εδώ ειρωνεύεται -παρότι βέβαια ταυτόχρονα κατανοεί- το Νέο που πανικοβάλλεται από την ομορφιά και την ευαισθησία της οποίας έγινε μάρτυρας.

Έντυπο: Αγγελιοφόρος της Κυριακής

Συντάκτης: Παυλίνα Εξαδακτύλου

Ημερομηνία δημοσίευσης: 02.11.2009

Παράσταση: Η σονάτα του σεληνόφωτος