Κονσέρτο Τζίλι,Τομ Μέρφυ

Σαιζόν » 1995-1996 » Κονσέρτο Τζίλι

Κονσέρτο Τζίλι

Τομ Μέρφυ, 1983

«Ω Παράδεισε» τραγουδά με την ευαίσθητη φωνή του ο Μπενιαμίνο Τζίλι, ανοίγοντας και κλείνοντας με αυτή τη συμβολική κραυγή το έργο του Τομ Μέρφυ.

Διανομή

Τ. Π. Γ. Κινγκ
Δημήτρης Ναζίρης
Ιρλανδός
Χρήστος Αρνομάλλης
Μόνα
Μένη Κυριάκογλου

Συντελεστές

Μετάφραση
Ιφιγένεια Ταξοπούλου
Σκηνοθεσία
Νίκος Χουρμουζιάδης
Σκηνικά-Κοστούμια
Ρίτσαρντ Άντονυ
Μουσική επιμέλεια
Δημήτρης Ναζίρης
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Οργάνωση παραγωγής
Δημήτρης Γκάτσος

Από το πρόγραμμα της παράστασης

«Ω Παράδεισε» τραγουδά με την ευαίσθητη φωνή του ο Μπενιαμίνο Τζίλι, ανοίγοντας και κλείνοντας με αυτή τη συμβολική κραυγή το έργο του Τομ Μέρφυ. Προς έναν παρόμοιο χώρο φανταστικής ευδαιμονίας ποθούν να αποδράσουν δύο σπαραχτικοί και σπαραγμένοι άνθρωποι, που συναντιούνται απροσδόκητα, για να ανακαλύψουν, μέσα από μια διαδικασία ουτοπικής αναζήτησης, τις ζωογόνες πηγές της απελπισίας.

Πριν από τη συνάντησή τους τίποτε κοινό δεν φαίνεται να συνδέει τους δύο αυτούς ανθρώπους, τον αποτυχημένο «ψυχολόγο» και τον επιτυχημένο «εργολήπτη» -αντίθετα, καθώς στέκονται ο ένας απέναντι στον άλλον, ξένοι και ανόμοιοι σαν μονομάχοι, αποτελούν, σε όλα τα επίπεδα, δύο ασύμβατους πόλους.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της αναζήτησής τους, ανακαλύπτουν αυτό που τους δένει και τελικά τους ταυτίζει: την απόγνωση. Μέσα από αυτήν αναδύεται και η λυτρωτική φυγή, που όμως προκύπτει μόνο μετά από μια σειρά απροσδόκητες ανατροπές του αυτονόητου: ο ευαίσθητος φιλόσοφος αναζητεί μια θέση στον υλικό κόσμο της καθημερινότητας ενώ ο κυνικός επιχειρηματίας μια πτήση στον άυλο χώρο της τέχνης. Πρόκειται όμως, ουσιαστικά, για τις δύο όψεις ενός και μόνου προσώπου, που φαινομενικά αλληλοαποκλείονται, επειδή η μία επιμένει να αγνοεί την άλλη. Ωστόσο, στις έξι «επαγγελματικές» συναντήσεις τους, που διεξάγονται μέσα σε ένα κλειστοστροφικό χώρο πνιγμένο από σκοροφαγωμένα έπιπλα, ρυπαρά εσώρουχα και ετερόκλητα βιβλία –σκηνικό σύμβολο του περιβάλλοντος κόσμου– μικρογραφείται η πορεία του ανθρώπου προς την κατάκτηση της ταυτότητας και της σωτηρίας του, μέσα από τον παραπλανητικό λαβύρινθο της μνήμης και της μοναξιάς.

ΝΙΚΟΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ

Επαναλήψεις

Κυριακή 04/02/1996
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 3 Μαΐου 1995. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 1995-1996 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 1996.

Περιοδείες - Φεστιβάλ

Σάββατο 18/05/1996 & Κυριακή 19/05/1996
Αθήνα ("Ανοιχτό Θέατρο")
Η παράσταση παρουσιάζεται το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Μαΐου 1996 στο "Ανοιχτό Θέατρο", στην Αθήνα.