Το όνειρο του Pο-Β΄,Στέλλα Μιχαηλίδου

Δημοσιεύματα

Στάθης Μαυρόπουλος: «Η Πειραματική λειτουργούσε πάντα σαν οικογένεια»

Ένας περιοδεύων θίασος με εναλλασσόμενο ρεπερτόριο και με πολλά χρέη βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Η έλευση του Στάνλεϊ Κιούμπρικ για να δει την απογευματινή τους παράσταση θα τους κινητοποιήσει όμως τίποτα δεν θα πάει σωστά. Λάθος κοστούμια, λάθος λόγια, πολύ γέλιο θα φέρουν έναν «Πανικό στα παρασκήνια». Η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» παρουσιάζει την κωμωδία του Κεν Λούντβιχ στο θέατρο Αμαλία που τα βράδια γεμίζει από κόσμο, δίνοντάς μας την ελπίδα πως αυτός ο θίασος μπορεί να συνεχίσει την προσφορά του στον πολιτισμό. Ο «Τ.Θ.» μίλησε με τον Στάθη Μαυρόπουλο που υπογράφει τη σκηνοθεσία, ενώ ανεβαίνει και στη σκηνή ως ηθοποιός. «Θέλαμε να ξεφύγουμε από τη μιζέρια και να γελάσει το χειλάκι μας. Γι’ αυτό το λόγο ανεβάσαμε αυτή την κωμωδία», μας είπε. Όσο για την παράσταση στην οποία συμμετέχουν και νέοι ηθοποιοί δήλωσε: «Είμαστε ενθουσιασμένοι με αυτό το πάντρεμα των δύο γενεών και με αυτή τη συνεργασία. Άλλωστε η “Πειραματική” λειτουργούσε πάντα σαν οικογένεια».

 

-Πείτε μας δυο λόγια για τoν «Πανικό στα παρασκήνια».

-Βρισκόμαστε κάπου στη δεκαετία του ’80 στην επαρχία της Νέας Υόρκης και ένας περιοδεύων θίασος με πάρα πολλά χρέη ο οποίος αποτελείται από δύο παρολίγον σταρ του Μπρόντογουεϊ, από ένα μεσήλικο ζευγάρι δηλαδή, οι οποίοι περιμένουν από μια μεγάλη πρόταση του Στάνλεϊ Κιούμπρικ για μια ταινία πάνω στον Ταρζάν.

Οι προσδοκίες τους όμως διαψεύδονται γιατί ο Κιούμπρικ θα επιλέξει τη Λίζα Μινέλι και τον Τόνι Κέρτις. Όταν όμως ο τελευταίος πάθει ένα ατύχημα, ο διάσημος σκηνοθέτης αποφασίζει να έρθει να δει την απογευματινή παράσταση για να τους επιλέξει ως επιλαχόντες. Και εκεί πια γίνεται ο χαμός…

Φοβερές παρεξηγήσεις και λάθη… Άλλος βγαίνει μεθυσμένος και με λάθος κοστούμι…. και η παράσταση ισοπεδώνεται.

Είναι μια περίεργη και αστεία ματιά στον κόσμο του θεάτρου. Ταυτόχρονα φροντίσαμε αυτή την ιστορία να την ταιριάξουμε με τη δική μας κατάσταση της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης», που όπως ξέρετε, μάλλον βρισκόμαστε λίγο πριν το τέλος.

 

-Τι άλλες προσθήκες / αλλαγές έγιναν;

-Στο έργο του ο Κεν Λούντβιχ αναφερόταν σε άλλο σκηνοθέτη που είναι σχεδόν άγνωστος στο ελληνικό κοινό. Εμείς στη διασκευή μας πάνω στο αμερικάνικο κείμενο βάλαμε τον Κιούμπρικ και προσαρμόσαμε την ιστορία με το όνομά του, ενώ προσθέσαμε και τον Ταρζάν.

 

-Γιατί επιλέχθηκε το συγκεκριμένο έργο;

-Οι μέρες είναι πάρα πολύ δύσκολες με την κρίση που βιώνουμε στην Ελλάδα. Ξυπνάμε το πρωί, ανοίγουμε την τηλεόραση και νιώθουμε ότι μας μένουν ελάχιστες στιγμές. Είμαστε τόσο χρεωμένοι, δεν ξέρουμε αν αύριο θα είμαστε στο ευρώ ή στη δραχμή, αν θα πάρουν σύνταξη οι συνταξιούχοι ή αν οι μισθωτοί θα δουν κι άλλη μείωση στους μισθούς τους κλπ. Όλοι ζούμε σε μια απόγνωση. Θέλαμε πραγματικά να ξεφύγουμε από αυτή τη δύσκολη στιγμή και από αυτή τη μιζέρια.

Αλλά και η μητέρα μου μου έλεγε: «Τι θα γίνει θα ανεβάσετε καμιά κωμωδία να γελάσει το χειλάκι μας;». Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους επιλέξαμε αυτή την κωμωδία.

 

-Παράλληλα με τη σκηνοθεσία ενός έργου που είναι θέατρο μέσα στο θέατρο έχετε και έναν από τους ρόλους. Πώς τα καταφέρνετε να χειρίζεστε αυτά τα πολλαπλά μέτωπα;

-Σε αυτή τη δουλειά ουσιαστικά έχω κάνει τη σκηνοθεσία. Παίζω ένα πολύ μικρό ρόλο και αυτό γιατί είμαι ηθοποιός και δεν ήθελα να λείπω από αυτή τη γιορτή.

Πάντως πρέπει να σας πω ότι θεωρώ αυτή την παράσταση επιτυχημένη βλέποντας και την ανταπόκριση του κοινού αλλά και τη συνεργασία της ομάδας.

 

-Στο έργο υπάρχει ελπίδα για το θίασο στο τέλος μέσα από τους νέους. Μπορεί να υπάρξει ελπίδα και για την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης»;

-Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, όσο κι αν δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι θα έρθει εκείνη η στιγμή που θα αναγκαστούμε να κατεβάσουμε τα ρολά.

 

-Η έλευση του Κιούμπρικ στο έργο λειτουργεί ως κινητήριος μοχλός για να συνεργαστούν οι ηθοποιοί πέρα από τις διαφορές τους. Μπορεί να γίνει και μια αναγωγή στο τι συμβαίνει στη χώρα μας σήμερα;

-Δεν το έχω σκεφτεί έτσι. Δεν μου πέρασε καθόλου από το μυαλό.

 

-Μιλήστε μας για τους νέους ηθοποιούς που συμμετέχουν στην παράσταση.

-Είναι ο Ηλίας Παπαδόπουλος, η Σοφία Βούλγαρη, ο Γιώργος Δημητριάδης και η Άννα Ευθυμίου. Βρέθηκα να δουλεύω με δύο γενιές ηθοποιών: τη γενιά των παλαιοτέρων που ουσιαστικά έχτισαν την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» που δούλευα τόσα χρόνια μαζί τους και ξέρουμε πολύ καλά ο ένας τον άλλο, και με τέσσερα νέα παιδιά που έχουν πολύ μικρή εμπειρία και με κάποιους είχαμε συνεργαστεί ελάχιστα και με άλλους καθόλου.

Είμαστε ενθουσιασμένοι με αυτό το πάντρεμα των δύο γενεών και με αυτή τη συνεργασία. Άλλωστε η Πειραματική λειτουργούσε πάντα σαν οικογένεια. Δεν είχαμε ποτέ αυτό το κόμπλεξ του παλιού και του νέου. Ο μόνος διαχωρισμός είναι η εμπειρία που έχει ο καθένας και τον κάνει να ξεχωρίζει, αλλά το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά επιτυχές.

 

-Θα πάρει λοιπόν παράταση;

-Αυτό το είχε πει ο κύριος Παπανδρέου. Αυτός θα το αποφασίσει.

 

-Τι άλλα σχέδια έχετε;

-Έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου κάτι αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα για να πω κάτι παραπάνω. Γενικά είμαι άνθρωπος που δεν κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει με την Πειραματική. Αν θα υπάρχει τα πράγματα θα είναι αλλιώς, αν δεν υπάρχει όλα θα είναι εντελώς διαφορετικά.

Έντυπο: Τύπος Θεσσαλονίκης

Συντάκτης: Λεμονιά Βασβάνη

Ημερομηνία δημοσίευσης: 18.12.2011

Παράσταση: Πανικός στα παρασκήνια