Μια σκάλα με τέσσερα σκαλιά...

Ήταν εκεί, γωνία Αρχαιολογικού Μουσείου και Αμαλίας... Μια σκάλα με τέσσερα σκαλιά... και κουπαστή από τη μια. Για απλό ξύλο την παρέλαβαν τα «ογκώδη» του δήμου, για σκουπίδι την αντίκριζαν κανα - δυο μέρες οι περαστικοί. Ήταν η σκάλα όμως της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης» που στεγαζόταν για δεκαετίες στο Θέατρο «Αμαλία» στην ομώνυμη οδό της Θεσσαλονίκης.

Αυτήν τη σκάλα ανέβηκαν για να βρεθούν στο «σανίδι» κάνοντας τα πρώτα τους βήματα, πασίγνωστοι μετέπειτα ηθοποιοί, κυρίως ταλέντα που γεννάει απλόχερα αυτή η πόλη. Αυτήν τη σκάλα χρησιμοποίησαν και ονόματα υποκριτικής που δεν είναι πια ανάμεσά μας, αυτήν τη σκάλα ανέβηκαν χιλιάδες παιδιά που εμπλέκονταν στις απίθανες παιδικές παραστάσεις του σχήματος.

Στον μικρό μα ζεστό χώρο της Πειραματικής έβλεπες το μεράκι των ανθρώπων που έδιναν την ψυχή τους για τη λειτουργία, μα κυρίως τη δημιουργία. Είτε με τη «Θεατρική Άνοιξη», είτε με το καινοτόμο για την εποχή του εναλλασσόμενο ρεπερτόριο, είτε με τα σεμινάριά της, είτε με τα Θεατρικά Τετράδια, είτε με τις μουσικές παραγωγές της, είτε με την τροφοδότηση άλλων φορέων ανά την Ελλάδα με καλλιτέχνες, ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σκηνογράφους, φωτιστές κ.λπ. η Πειραματική ήταν ένα θαύμα.

Δε θα αναφέρουμε ονόματα που στήριξαν αυτό το θαύμα γιατί σίγουρα θα αδικήσουμε κάποιους\ες. Θα θυμόμαστε πάντα με συγκίνηση όμως πως βλέπαμε τους ηθοποιούς, τους θεατρολόγους, τους σεναριογράφους, τους μουσικούς, να είναι ταυτόχρονα ταξιθέτες, ταμίες, καθαριστές, τεχνικοί και ό,τι άλλο απαιτεί το θέατρο.

Παρά τις υποσχέσεις για στήριξη, για μετεγκατάσταση και για συνέχεια του τεράστιου έργου που επιτελούσε, η Πειραματική Σκηνή έπαψε να υπάρχει. Κάποιες προσπάθειες για παρουσία της στη βίλα Καπαντζή του Μ.Ι.Ε.Τ. ή σε άλλους μη θεατρικούς χώρους -πρωτοπορώντας και πάλι-, κάποιες παρουσίες των πανάξιων στελεχών της σε άλλους χώρους, μοιάζουν πιο πολύ με επιθανάτιο ρόγχο παρά για συνέχεια.

Η κρίση, το παράλογο κράτος, η απαιδευσιά μας στερεί όλο και περισσότερα πλέον από την ομορφιά της ζωής...

«Ενοικιάζεται» γράφει απέξω ο χώρος του «Αμαλία» σήμερα. «Χαρίζεται» γενναιόδωρα Φαντασία, Ευαισθησία, Τέχνη έγραφε μέχρι χθες κι εμείς δεν το διαβάσαμε έγκαιρα...