Ο άγνωστος εχθρός,Χάρολντ Πίντερ

Δημοσιεύματα

«Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας»: Γκύλεν, όπως λέμε Ελλάδα

Η Πειραματική Σκηνή της Τέχνης παρουσιάζει από τις 8 Μαρτίου, στο θέατρο Μελίνα Μερκούρη (Καλαμαριά), το έργο «Η επίσκεψη της Γηραιάς Κυρίας», ένα έργο που γράφτηκε το 1956 και ανέβηκε το 1961 στο Εθνικό από τον Αλέξη Μινωτή.

Η ιστορία που έπλεξε ο Ντύρενματ είναι σαφώς ευφυής. Η Κλαίρη Ζαχανασιάν, γηραιά κυρία πια, επιστρέφει στο Γκύλεν -μια πόλη στον κατήφορο της… ασύντακτης χρεοκοπίας- για να εκδικηθεί τον Άλφρεντ Ιλ γιατί στα νιάτα τους την εγκατέλειψε με μια κόρη στην αγκαλιά. Επιστρέφοντας ως πολυεκατομμυριούχος, ζητά να πάρει εκδίκηση και προσφέρει 1 δις σε όπιον σκοτώσει τον Ιλ. Κι αυτό γίνεται τελικά από τρία πρόσωπα με «θεσμικές» ιδιότητες, υπεράνω πάσης υποψίας: το δήμαρχο, το δάσκαλο, τον αστυνόμο και τον παπά, που σηματοδοτούν την έκταση της κοινωνικής κρίσης την οποία προκαλεί ο οικονομικός ξεπεσμός.

Αυτό το «διά ταύτα» του Ντύρενματ είναι που κάνει τον διευθυντή της Πειραματικής Σκηνής Νικηφόρο Παπανδρέου να αναρωτιέται στο εντυπάκι του προγράμματος: »Τελικά τι απέγινε η κληρονομιά του ουμανισμού, που βαδίζει μια κοινωνία όπου η ανάγκη οδηγεί στο «ο θάνατός σου η ζωή μου», ενώ η αλληλεγγύη στερεύει σιγά σιγά;». 

Η ιστορία του Γκύλεν, λοιπόν, παραπέμπει ευθέως στη σημερινή Ελλάδα και ιδίως στην κοινωνική διάσταση της κρίσης, στη μετάλλαξη που υφίσταται η συλλογική συμπεριφορά.

Η Έφη Σταμούλη ως Κλαίρη Ζαχανασιάν πολύ κοντά στους αγαπημένους της κωμικούς ρόλους, εκπληρώνει αυτό που ο ίδιος ο συγγραφέας έθεσε ως υπότιτλο του συγκεκριμένου έργου: »τραγική κωμωδία».

Ο Δημήτρης Ναζίρης ιδανικός Ίλ χειρίζεται με άνεση το ύφος που απαιτεί ο ρόλος.

Ο Κυριάκος Δανιηλίδης ως αστυνόμος παραπέμπει σε φιγούρα του παλιού ελληνικού σινεμά, με πολύ χαρακτηριστική παρουσία πάνω στη σκηνή.

Ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου ως δήμαρχος είναι μια αποκάλυψη προκαλώντας το γέλιο που απαιτεί το κωμικό της τραγωδίας του Ντύρενματ.

Ο Ηλίας Παπαδόπουλος και ο Μάριος Μεβουλιώτης ξεχωρίζουν με την κίνησή τους στη σκηνή, χωρίς να υστερούν οι υπόλοιποι.

Τα σκηνικά της Μαρίνας Κελίδου και της Όλγας Χατζηιακώβου αξιοσημείωτα, λιτά κι ενδιαφέροντα, αν σκεφτεί κανείς ότι το κόστος παίζει πια σημαντικό ρόλο στις σκηνογραφικές επιλογές. Γραφιστικές αποτυπώσεις σε πανιά που παραπέμπουν σε κόμικ, που δίνουν την εικόνα μιας πόλης σε ένα σκηνικό που παίζει και το ρόλο του σιδηροδρομικού σταθμού.

Η σκηνοθετική καθοδήγηση της Έρσης Βασιλικιώτη πετυχαίνει απόλυτα αυτό που η ίδια σημειώνει ως στόχο: μια αφήγηση εμφατική, χωρίς βάθος συναισθημάτων, που παραπέμπει σε σκίτσο. Από τα σκηνικά έως τις ερμηνείες, τις διογκωμένες κινήσεις και τους χαρακτήρες. Σαν κόμικ.

Η Πειραματική Σκηνή, καίτοι άστεγη, εξακολουθεί να δίνει στο κοινό πολύ ενδιαφέρουσες παραστάσεις. Το ερώτημα γιατί το κοινό δεν ανταποκρίνεται στο βαθμό που το δικαιούται μια τέτοια παράσταση, στο πολύ ωραίο θέατρο του Δήμου Καλαμαριάς, απαντάται μόνο με κοινωνιολογικούς όρους. 

Έντυπο: thinkfree.gr

Συντάκτης: Γιάννης Κεσσόπουλος

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03.04.2014

Παράσταση: Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας