Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο,Σάκης Σερέφας

Σαιζόν » 2018-2019 » Η Φόνισσα

Η Φόνισσα

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1903

Έναν αιώνα μετά από την πρώτη δημοσίευση της Φόνισσας, το 1903 στο περιοδικό Παναθήναια, το κορυφαίο έργο του Παπαδιαμάντη εξακολουθεί να κεντρίζει το ενδιαφέρον, χάρη στην πολυπλοκότητά του και το ανεξάντλητο των αναγνώσεων και των ερμηνειών του. Στην πολυπλοκότητα της εμβληματικής ηρωίδας του Παπαδιαμάντη εστιάζει και η παράσταση, μια παράσταση με πέντε γυναίκες επί σκηνής που προσπαθούν να κατανοήσουν τα πολλαπλά πρόσωπα της αινιγματικής Φραγκογιαννούς. Θύτης ή θύμα; Υποκείμενο εγκλήματος ή αντικείμενο καταπίεσης;

«Κανέν πράγμα δεν είναι ακριβώς ό,τι φαίνεται, αλλά παν άλλο – μάλλον το εναντίον.»

Διανομή

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Σοφία Βούλγαρη, Έλσα Καρακασίδου, Ζωή Λαζαριώτου, Αρετή Πολυμενίδη. Στον ρόλο της Φόνισσας η Έφη Σταμούλη.

Συντελεστές

Δραματουρ. επεξεργασ.
Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνοθεσία
Πάνος Δεληνικόπουλος
Σκηνικά-Κοστούμια
Μαρία Καραδελόγλου
Μουσική επιμέλεια
Πάνος Δεληνικόπουλος
Κίνηση
Σοφία Παπανικάνδρου
Φωτισμοί
Αθηνά Μπανάβα
Βοηθός σκηνογράφου
Σοφία Τσιριγώτη
Φωτογραφίες
Τάσος Θώμογλου

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 04-05-2019

Διάρκεια παράστασης: 80’. Τιμές εισιτηρίων: 14€ κανονικό | 12€ άνω των 65 | 10€ φοιτητών, ανέργων, ΑΜΕΑ | 10€ γενική είσοδος κάθε Τρίτη | ατέλειες κάθε Δευτέρα & Παρασκευή (με σειρά προτεραιότητας). Προπώληση εισιτηρίων: VIVA.GR. Τηλέφωνο κρατήσεων: 2310 854 333.

Πρόγραμμα

Σάββατο 4/5/2019
9.30 μ.μ.
Κυριακή 5/5/2019
8.00 μ.μ.
Δευτέρα 6/5/2019
9.30 μ.μ.
Τρίτη 7/5/2019
9.30 μ.μ.
Παρασκευή 10/5/2019
9.30 μ.μ.
Σάββατο 11/5/2019
9.30 μ.μ.
Κυριακή 12/5/2019
8.00 μ.μ.
Δευτέρα 13/5/2019
9.30 μ.μ.
Τρίτη 14/5/2019
9.30 μ.μ.
Παρασκευή 17/5/2019
9.30 μ.μ.
Σάββατο 18/5/2019
9.30 μ.μ.
Κυριακή 19/5/2019
8.00 μ.μ.
Δευτέρα 20/5/2019
9.30 μ.μ.
Τρίτη 21/5/2019
9.30 μ.μ.
Παρασκευή 24/5/2019
9.30 μ.μ.
Σάββατο 25/5/2019
9.30 μ.μ.
Κυριακή 26/5/2019
8.00 μ.μ.
Δευτέρα 27/5/2019
9.30 μ.μ.
Τρίτη 28/5/2019
9.30 μ.μ.
Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Η Φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2017-2018 » Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα

Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα

Ζοέλ Πομμερά

Το έργο αποτελείται από σύντομες σκηνές παλλόμενης ζωής, ένα πολυφωνικό σχόλιο πάνω στην έννοια της αγάπης. Κάτω από τον παράξενο τίτλο του κρύβονται στιγμιότυπα από τις σχέσεις των ανθρώπων, ιστορίες έρωτα και χωρισμού, που μιλούν με μελαγχολία, σκληρότητα, μεταφυσική διάθεση αλλά και πολύ χιούμορ, για το αδιέξοδο της αγάπης.

Είναι τελικά ουτοπία η ερωτική αρμονία, η αγάπη είναι τόσο ανέφικτη όσο υπαινίσσεται ειρωνικά ο τίτλος; Και ποιον από τους ήρωες του έργου, αυτούς τους κωμικοτραγικούς πρωταγωνιστές της καθημερινότητας, να πιστέψουμε; Αυτόν που λέει: «Μα δεν υπάρχει αγάπη, είναι μια επινόηση, ένα παιχνίδι του μυαλού, ένα είδος αρρώστιας»; Ή εκείνον που βεβαιώνει: «Μα όχι, ήταν τέλεια όταν γνωριστήκαμε, ήταν σαν να είμασταν δύο μισά που είχαν χαθεί και ξαναβρέθηκαν, ήταν σα γιορτή»;

Επτά ηθοποιοί, παίζοντας ο καθένας πολλούς ρόλους, προσπαθούν να απαντήσουν στο αναπάντητο ερώτημα: Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπη; Σύγχρονες παραλλαγές πάνω σ’ ένα αιώνιο θέμα, οι σκηνές του Πομμερά ταλαντεύονται ανάμεσα στην προσδοκία και τη διάψευση, τον κυνισμό και το λυρισμό, το δράμα και την κωμωδία.

Διανομή

Παίζουν: Σοφία Βούλγαρη, Κυριάκος Δανιηλίδης, Ζωή Λαζαριώτου, Δημήτρης Ναζίρης, Ηλίας Παπαδόπουλος, Πέτρος Παπαζήσης, Αρετή Πολυμενίδου.

Συντελεστές

Μετάφραση
Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνοθεσία
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Σκηνικά-Κοστούμια
Όλγα Χατζηιακώβου
Φωτισμοί
Δήμητρα Αλουτζανίδου
Βοηθός σκηνοθέτη
Δημήτρης Δάγκαλης
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου
Σοφία Τσιριγώτη

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 13-04-2018

Οι παραστάσεις δίνονται στο Θέατρο Τ. Ώρες παραστάσεων: Παρασκευή-Σάββατο 9.30 μ.μ. & Κυριακή 8 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 13 € & 10 € (φοιτητικό, ανέργων, μειωμένο). Ατέλειες: Κάθε Παρασκευή (κατά προτεραιότητα) Προπώληση: μέσω Viva.gr. Τηλεφωνικές κρατήσεις θέσεων: 2310 854333

Πρόγραμμα

Παρασκευή 13/4/2018
9.30 μ.μ.
Σάββατο 14/4/2018
9.30 μ.μ.
Κυριακή 15/4/2018
8 μ.μ.
Παρασκευή 20/4/2018
9.30 μ.μ.
Σάββατο 21/4/2018
9.30 μ.μ.
Κυριακή 22/4/2018
8 μ.μ.
Παρασκευή 27/4/2018
9.30 μ.μ.
Σάββατο 28/4/2018
9.30 μ.μ.
Κυριακή 29/4/2018
8 μ.μ.
Παρασκευή 4/5/2018
9.30 μ.μ.
Σάββατο 5/5/2018
9.30 μ.μ.
Κυριακή 6/5/2018
8 μ.μ.
Παρασκευή 11/5/2018
9.30 μ.μ.
Σάββατο 12/5/2018
9.30 μ.μ.
Κυριακή 13/5/2018
8 μ.μ.
Παρασκευή 18/5/2018
9.30 μ.μ.
Σάββατο 19/5/2018
9.30 μ.μ.
Κυριακή 20/5/2018
8 μ.μ.
Παρασκευή 25/5/2018
9.30 μ.μ.
Σάββατο 26/5/2018
9.30 μ.μ.
Κυριακή 27/5/2018
8 μ.μ.
Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα, Ζοέλ Πομμερά

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2016-2017 » Το τέλος του παιχνιδιού

Το τέλος του παιχνιδιού

Σάμουελ Μπέκετ

Στο εμβληματικό έργο του κορυφαίου δραματουργού, ο Χαμ, ένας ανάπηρος αφέντης και εξουσιαστής, ζει το δικό του τέλος του κόσμου. Με μόνη συντροφιά τον υπηρέτη του Κλοβ και τους δύο γέρους γονείς του, που ζουν μέσα σε σκουπιδοτενεκέδες, ο ήρωας του Μπέκετ προσπαθεί να διαχειριστεί την κωμωδία και την τραγωδία της ίδιας της ζωής. Απαιτεί υπακοή, και καθώς είναι ανήμπορος να την επιβάλει, επικαλείται διαρκώς ανούσιες ανάγκες και επινοεί μικρά και μεγάλα προβλήματα, προσπαθώντας απεγνωσμένα να περιορίσει τη μοναξιά του και να δώσει κάποιο νόημα στη ζωή του. «Συνεχίζουμε», αυτή είναι η φράση που τον χαρακτηρίζει. Γιατί ακόμα κι όταν όλα γύρω μας έχουν καταρρεύσει, ακόμα κι αν βρισκόμαστε στο τέλος του κόσμου, εμείς συνεχίζουμε. Με το υπόγειο όσο και ανελέητο χιούμορ του ο Μπέκετ καταγράφει στο «Τέλος του παιχνιδιού» όλον τον παραλογισμό της ανθρώπινης ύπαρξης αλλά και την απόλυτη ανάγκη της επαφής με τους άλλους.


Είναι η τέταρτη φορά που η Πειραματική Σκηνή ανεβάζει Μπέκετ, έπειτα από το «Περιμένοντας τον Γκοντό» (1981 και 2000) του Νίκου Χουρμουζιάδη και τις «Ευτυχισμένες μέρες» (2013) της Δήμητρας Χουμέτη, ενώ στον Μπέκετ είναι αφιερωμένα δύο τεύχη του περιοδικού «Θεατρικά Τετράδια» (τχ. 5 και 35).

Διανομή

Χαμ
Δημήτρης Ναζίρης
Κλοβ
Έφη Σταμούλη
Νελ
Σοφία Μαρία Βούλγαρη
Ναγκ
Γιώργος Φράγκογλου

Συντελεστές

Μετάφραση
Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνοθεσία
Γλυκερία Καλαϊτζή
Σκηνικά
Ευαγγελία Κιρκινέ
Κοστούμια
Μαρία Καραδελόγλου
Φωτισμοί
Κώστας Σιδηρόπουλος
Ηχητικό περιβάλλον
Στέργιος Τσίλιος

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 12-05-2017

Οι παραστάσεις δίνονται στο Θέατρο Τ. Ώρες παραστάσεων: Δευτέρα-Τρίτη-Παρασκευή-Σάββατο 9.30 μ.μ. & Κυριακή 8 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 12 € & 8 € (φοιτητικό, ανέργων, μειωμένο). Προπώληση: μέσω Viva.gr. Τηλεφωνικές κρατήσεις θέσεων: 2310 854333

Πρόγραμμα

Παρασκευή 12/5/2017
9.30 μ.μ.
Σάββατο 13/5/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 14/5/2017
8 μ.μ.
Δευτέρα 15/5/2017
9.30 μ.μ.
Τρίτη 16/5/2017
9.30 μ.μ.
Παρασκευή 19/5/2017
9.30 μ.μ.
Σάββατο 20/5/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 21/5/2017
8 μ.μ.
Δευτέρα 22/5/2017
9.30 μ.μ.
Τρίτη 23/5/2017
9.30 μ.μ.
Παρασκευή 26/5/2017
9.30 μ.μ.
Σάββατο 27/5/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 28/5/2017
8 μ.μ.
Δευτέρα 29/5/2017
9.30 μ.μ.
Τρίτη 30/5/2017
9.30 μ.μ.
Παρασκευή 2/6/2017
9.30 μ.μ.
Σάββατο 3/6/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 4/6/2017
8 μ.μ.
Δευτέρα 5/6/2017
9.30 μ.μ.
Τρίτη 6/6/2017
9.30 μ.μ.
Παρασκευή 9/6/2017
9.30 μ.μ.
Σάββατο 10/6/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 11/6/2017
8 μ.μ.
Σάββατο 30/9/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 1/10/2017
7 μ.μ.
Δευτέρα 2/10/2017
9.30 μ.μ.
Σάββατο 7/10/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 8/10/2017
7 μ.μ.
Δευτέρα 9/10/2017
9.30 μ.μ.
Σάββατο 14/10/2017
9.30 μ.μ.
Κυριακή 15/10/2017
7 μ.μ.
Δευτέρα 16/10/2017
9.30 μ.μ.
Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2015-2016 » Οδύσσεια-Ε΄ (Σκηνές από το ομηρικό έπος)

Οδύσσεια-Ε΄ (Σκηνές από το ομηρικό έπος)

-

Το έργο, που είχε ανεβάσει η Πειραματική Σκηνή και στο παρελθόν με μεγάλη επιτυχία και με εμφανίσεις στο εξωτερικό, δεν είναι μια «διασκευή» της «Οδύσσειας»σε θεατρικό έργο, αλλά το «ταξίδι» ενός θιάσου μέσα στο ομηρικό έπος. Η παράσταση ακολουθεί, όσο αυτό είναι δυνατόν, το ομηρικό κείμενο, τα επεισόδια γίνονται θέατρο καθώς αναδύονται μέσα από την αφήγηση του μύθου.

Η παράσταση δεν φέρνει μόνο τα παιδιά σε επαφή με έναν από τους γοητευτικότερους μύθους της ανθρωπότητας και με ένα μεγάλο ποιητικό κείμενο, αλλά  ταυτόχρονα τα εξοικειώνει με τους κώδικες της θεατρικής γλώσσας, δεδομένου ότι είναι μια σπουδή πάνω στη θεατρικότητα, με στοιχεία που παραπέμπουν στις τεχνικές του θεατρικού παιχνιδιού και της δραματοποίησης του αφηγηματικού λόγου. Και όλα αυτά σε ένα θέαμα διασκεδαστικό, ευφάνταστο, γεμάτο εκπλήξεις, με πολλά κωμικά στοιχεία και ζωντανή μουσική. Για όλους αυτούς τους λόγους προσφέρεται πραγματικά για θεατές όλων των ηλικιών.

Το ταξίδι του Οδυσσέα

Το ταξίδι είναι πάντα μια επιστροφή μέσα μας. Το ίδιο συμβαίνει και με το ταξίδι του Οδυσσέα. Πολλοί πειρασμοί θα βρεθούν μπροστά του: η λήθη στη χώρα των Λωτοφάγων, ο αισθησιασμός στο παλάτι της Κίρκης, η αθανασία στο νησί της Καλυψώς, κλπ. Αλλά κάθε φορά αντιστέκεται στον πειρασμό, δεν θα αφεθεί σε κανένα από τα όνειρά του, ούτε καν στο τελευταίο, όταν θα βρεθεί στην κατάσταση ενός τρωτού γυμνού παιδιού, με την τύχη του στα χέρια της Ναυσικάς, και θα τον δεχτούν οι μακάριοι Φαίακες, ένας λαός που αγαπάει την ισορροπία, που ξέρει να οργανώνει την ευτυχία. Κι αυτόν τον πειρασμό του επίγειου παραδείσου, ο Οδυσσέας θα τον αρνηθεί. Σε καμιά στιγμή του ταξιδιού δεν ξεχνάει τη βαθύτερη επιδίωξή του: την επιστροφή στην πατρίδα.

Η Τροία και η Ιθάκη μακραίνουν μέσα στην αυγή της ιστορίας, αλλά ο Οδυσσέας ξαναγεννιέται αδιάκοπα, διατρέχει τη ζωή, όπως όλοι μας πρέπει να ολοκληρώσουμε τη δική μας: μόνοι, αλλά στηρίζοντας ο ένας τον άλλο μέσα από τις συλλογικές τελετουργίες που είναι τα δείπνα και τα παιχνίδια. Κι ανάμεσά μας αυτοί οι δύο δεσμοί –η φωνή και το σώμα – για να ανταλλάξουμε τα όνειρά μας, για να μεταδώσουμε την πραγματικότητά μας. Φωνή και σώμα, το υλικό του θεάτρου.

Μικροί και μεγάλοι, ηθοποιοί και θεατές, συγκεντρωνόμαστε χάρη σ’ αυτήν τη μεγάλη περιπέτεια του ανθρώπινου πνεύματος που είναι το έργο του Ομήρου, ποιητικό ξεπέταγμα της παιδικής ηλικίας του ανθρώπου. Ας ξεκινήσουμε μαζί του γι’ αυτό το ομαδικό ταξίδι που είναι η θεατρική παράσταση.

 

Η παράσταση

Με την «Οδύσσεια» αναζητήθηκε μια θεατρική φόρμα που να μπορεί να απευθυνθεί σε θεατές κάθε ηλικίας. Το ομηρικό έπος, με την ποικιλία των στοιχείων που περιλαμβάνει, προσφέρεται ιδιαίτερα για μια τέτοια απόπειρα, καθώς επιδέχεται αναγνώσεις σε διαφορετικά επίπεδα. Στην παράσταση χρησιμοποιούνται στοιχεία του παιδικού παιχνιδιού, ενώ παράλληλα γίνεται μια έρευνα των σχέσεων αφήγησης και θεάτρου, με στόχο την ποιητική μεταμόρφωση των κοινών αντικειμένων και την αποδέσμευση της φαντασίας του θεατή.

Θέατρο-παιχνίδι και θέατρο-αφήγημα, η παράσταση χρησιμοποιεί τεχνικές του λαϊκού θεάτρου: άμεση σχέση με το θεατή, αυτοσχεδιασμός, αφηγητές, τραγούδια και πολλά κωμικά στοιχεία. Μέσα από μια διόγκωση των καταστάσεων που θυμίζει κόμικς, με το μοντάζ ακίνητων πλάνων και σκηνών όλο κίνηση, λυρισμού και γκροτέσκου, επιδιώκεται η κατάκτηση μιας αισθητικής της αφέλειας.

Γύρω από ένα πατάρι, που γίνεται άλλοτε το καράβι του Οδυσσέα, άλλοτε το παλάτι της Κίρκης, άλλοτε η σπηλιά του Κύκλωπα κλπ., οκτώ ηθοποιοί ταξιδεύουν μέσα στην «Οδύσσεια», περνώντας αδιάκοπα από την αφήγηση στη δράση και αντίστροφα, χρησιμοποιώντας τα πιο διαφορετικά μέσα της σκηνικής τελετουργίας, παίζοντας ο καθένας πολλά πρόσωπα, δίνοντας το προβάδισμα όχι στην «ψυχολογία» των ηρώων αλλά στην ποιητική δύναμη του μύθου, ενός από τους πιο μεγάλους και πιο γοητευτικούς μύθους της ανθρωπότητας.

Το θέατρο διηγείται μια συναρπαστική ιστορία, εκθέτοντας ταυτόχρονα τα μέσα και τα τεχνάσματά του.

Διανομή

Συμμετέχουν, ερμηνεύοντας ο καθένας πολλούς ρόλους, οι ηθοποιοί: Σοφία Βούλγαρη, Σαββίνα Γεωργίου, Κυριάκος Δανιηλίδης, Γιώργος Δημητριάδης, Έλσα Καραγιώργου, Γιάννης Μαστρογιάννης, Ηλίας Παπαδόπουλος, Κωστής Ραμπαβίλας.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Κόλιν Χάρρις
Δραματουρ. επεξεργασ.
Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνοθετική επιμέλεια
Έφη Σταμούλη
Σκηνικά
Κόλιν Χάρρις
Κοστούμια
Όλγα Χατζηιακώβου
Τραγούδια
Γεωργία Δεληγιαννοπούλου
Μουσικές παρεμβάσεις
Γιάννης Μαστρογιάννης
Κινησιολογική επιμ.
Άσπα Φούτση
Φωτισμοί
Μαρία Λαζαρίδου
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαρία Λαζαρίδου

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 03-10-2015

Το έργο παρουσιάζεται σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης στο Θέατρο «Άνετον». Κράτηση θέσεων το πρωί 10-2: τις καθημερινές στο 2310.860708, τις Κυριακές στο 2310.869869. Εισιτήριο: 10 ευρώ.

Πρόγραμμα

Σάββατο 3/10/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 4/10/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 11/10/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 18/10/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 25/10/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 1/11/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 8/11/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 15/11/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 22/11/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 29/11/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 6/12/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 13/12/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 20/12/2015
11.30 π.μ.
Κυριακή 27/12/2015
11.30 π.μ.
Οδύσσεια-Ε΄ (Σκηνές από το ομηρικό έπος), - Οδύσσεια-Ε΄ (Σκηνές από το ομηρικό έπος), - Οδύσσεια-Ε΄ (Σκηνές από το ομηρικό έπος), - Οδύσσεια-Ε΄ (Σκηνές από το ομηρικό έπος), -

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2015-2016 » Η βασίλισσα της ομορφιάς

Η βασίλισσα της ομορφιάς

Μάρτιν Μακ Ντόνα

Το έργο εκτυλίσσεται σε μια αγροτική περιοχή της Ιρλανδίας, με κεντρικό θέμα την επικίνδυνη σχέση ανάμεσα σε μια αυταρχική ηλικιωμένη μάνα και την κόρη της που τη φροντίζει, μια σχέση εξάρτησης που γίνεται αφόρητηόταν για την κόρη παρουσιάζεται η τελευταία ευκαιρία να αγαπήσει, γεγονός που για τη μάνα σημαίνει την ανεπιθύμητη προοπτική του γηροκομείου. Ανάμεσα στις δύο γυναίκες, που μια ζωή αλληλοσπαράσσονται, η ένταση κορυφώνεται όταν εμφανίζεται ο αμήχανος υποψήφιος εραστής της κόρης, που θα μπορούσε να τη σώσει παίρνοντάς την μακριά, και ο αθυρόστομος νεαρός αδελφός του, που παίζει ένα ρόλο καταλύτη. Η ακραία γραφή, το έντονο σασπένς, οι ανατροπές και το διαβρωτικό χιούμορ μετατρέπουν αυτήν την οικογενειακή τραγωδία σε  μαύρη κωμωδία.

Ο Μάρτιν Μακ Ντόνα έγινε στα 26 του χρόνια διάσημος μ’ αυτό το έργο, το πρώτο του, που ανεβάστηκε το 1996, αρχικά στην Ιρλανδία και ένα μήνα μετά στο Ρόαγιαλ Κορτ Θήατερ του Λονδίνου. Συνέχισε να γράφει για το θέατρο, πάντα αναζητώντας υλικό στις παιδικές του αναμνήσεις από τα καλοκαίρια στην πατρίδα των γονιών του, την ιρλανδική επαρχία Γκάλγουεϊ, και δίνοντας έργα που ανεβάστηκαν σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα σκηνοθετεί για τον κινηματογράφο (Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους το 2006).

Μερικά από τα έργα του, όπως ο «Πουπουλένιος», ο «Υπολοχαγός του Ίνισμορ», το «Μοναξιά στην άγρια Δύση» και η «Βασίλισσα της ομορφιάς», έχουν παιχτεί με μεγάλη επιτυχία και στην Ελλάδα.

Διανομή

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Σοφία Βούλγαρη, Γιώργος Δημητριάδης, Κωστής Ραμπαβίλας και Έφη Σταμούλη.

Συντελεστές

Μετάφραση
Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Σκηνικά-Κοστούμια
Όλγα Χατζηιακώβου
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαρία Λαζαρίδου
Ηχητική επιμέλεια
Φίλιππος Θεοχαρίδης
Επιμέλεια φωτισμών
Μαρία Λαζαρίδου

Επαναλήψεις

Σάββατο 10/10/2015
Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη»
Πρώτη παράσταση: Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015. Η παράσταση επαναλαμβάνεται την επόμενη θεατρική σαιζόν 2015-2016 στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη». Πρεμιέρα: Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015 έως την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Πέμπτη, 05-03-2015

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2015-2016 (από 10/10/2015) στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη».

Οι παραστάσεις δίνονται στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη». Ώρες παραστάσεων: από Τετάρτη ως Σάββατο στις 9 μ.μ., Κυριακή στις 7 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ (κανονικό), 12 (εκπτωτικό), 10 (φοιτητικό & κάρτα ανεργίας). Λαϊκές παραστάσεις (Τετάρτη & Πέμπτη): γενική είσοδος 10 ευρώ, μειωμένο 8 ευρώ. Το ταμείο του θεάτρου (2310.458591) λειτουργεί τις καθημερινές 6-9 και τις Κυριακές 5-8. Τηλεφωνικές κρατήσεις: 10-2 το πρωί: 2310.860708, 6-9 το απόγευμα: 2310.458591.

Πρόγραμμα

Πέμπτη 5/3/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 6/3/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 7/3/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 8/3/2015
7 μ.μ.
Τετάρτη 11/3/2015
9 μ.μ.
Πέμπτη 12/3/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 13/3/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 14/3/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 15/3/2015
7 μ.μ.
Τετάρτη 18/3: Το θέατρο αργεί
Πέμπτη 19/3/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 20/3/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 21/3/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 22/3/2015
7 μ.μ.
Τετάρτη 25/3/2015
9 μ.μ.
Πέμπτη 26/3/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 27/3/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 28/3/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 29/3/2015
7 μ.μ.
Τετάρτη 1/4/2015
9 μ.μ.
Πέμπτη 2/4/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 3/4/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 4/4/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 5/4/2015
7 μ.μ.
Τετάρτη 15/4/2015
9 μ.μ.
Πέμπτη 16/4/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 17/4/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 18/4/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 19/4/2015
7 μ.μ.
Σάββατο 10/10/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 11/10/2015
7 μ.μ.
Τετάρτη 14/10/2015
9 μ.μ.
Πέμπτη 15/10/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 16/10/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 17/10/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 18/10/2015
7 μ.μ.
Τετάρτη 21/10/2015
9 μ.μ.
Πέμπτη 22/10/2015
9 μ.μ.
Παρασκευή 23/10/2015
9 μ.μ.
Σάββατο 24/10/2015
9 μ.μ.
Κυριακή 25/10/2015
7 μ.μ.
Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα Η βασίλισσα της ομορφιάς, Μάρτιν Μακ Ντόνα

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2014-2015 » Καληνύχτα κύριε Αρκούδε

Καληνύχτα κύριε Αρκούδε

Τάσος Αγγελόπουλος

Η Βίκυ έχει έρθει στο σχολείο να μιλήσει για την οικογένεια της. Βοηθός της θα είναι η αγαπημένη της κούκλα, ο κύριος Αρκούδος, αφού ο κύριος Αρκούδος μιλάει. Ναι. Μιλάει από μόνος του!! Μόνο που δεν μιλάει ποτέ όταν είναιμπροστά η μαμά και ο μπαμπάς...

Όλα είναι υπέροχα με την μαμά και τον μπαμπά. Μόνο που τώρα τελευταία καβγαδίζουν... συνέχεια. Η Βίκυ νομίζει ότι φταίει αυτή, επειδή δεν έγραψε την ορθογραφία χθες, ή μήπως επειδή έσπρωξε την Κατερίνα στο διάλειμμα προχθές;

Είναι πολύ μπερδεμένη, αλλά με τη βοήθεια του κυρίου Αρκούδου θα καταλάβει ότι όταν οι μεγάλοι μαλώνουν ποτέ μα ποτέ δεν φταίνε τα παιδιά και ότι ποτέ μα ποτέ, ό,τι κι αν γίνει, δεν θα σταματήσουν να τα αγαπάνε.

Η θεατρική ομάδα «Παπαλάνγκι» - θέατρο έξω από το θέατρο με τη συνεργασία της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης», το σχολικό έτος 2014-2015, διευρύνουν τη δράση τους για να παρουσιάσουν μια παράσταση για νήπια και παιδιά των πρώτων τάξεων του δημοτικού σχολείου. Μία ηθοποιός και μία κούκλα τραγουδάνε, χορεύουν, παίζουν με τα παιδιά, αλλά και αφηγούνται μια τρυφερή ιστορία. Ταυτοχρόνως, δίνουν απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα, όπως ο πιθανός χωρισμός των γονέων ή οι καβγάδες στο σπίτι, και πάνω από όλα, μαθαίνουν στα παιδιά την αξία της οικογένειας, της φιλίας και της αγάπης. 

Η παράσταση διαρκεί 25 λεπτά και παρουσιάζεται όχι στο θέατρο, αλλά από σχολείο σε σχολείο και από αίθουσα σε αίθουσα. Η ηθοποιός (και η κούκλα της!) είναι αυτοί που πηγαίνουν από τάξη σε τάξη, ανάλογα με το σχολικό πρόγραμμα, ενώ τα παιδιά παρακολουθούν την παράσταση καθισμένα στα θρανία τους με την παρουσία του δασκάλου ή του νηπιαγωγού τους.

Για παιδιά ηλικίας από 5 μέχρι 10.

Κάθε παράσταση αντιστοιχεί σε μία διδακτική ώρα (45 λεπτά) και περιλαμβάνει και δράσεις θεατρικού παιχνιδιού. Συνοδεύεται από extra εκπαιδευτικό υλικό, που σας αποστέλλουμε δωρεάν, για χρήση από τους δασκάλους και τους νηπιαγωγούς πριν ή μετά την παράσταση.

Το κόστος παρακολούθησης της παράστασης έχει οριστεί στο συμβολικό ποσό των 2 ευρώ ανά μαθητή.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινήσεις, καθώς και για κρατήσεις, το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι 6977449028 (Καβύρη Δέσποινα) και 2310860708 (Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης»).

Διανομή

Ερμηνεύει η Ζωή Κυριακίδου και ο… κύριος Αρκούδος.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Τάσος Αγγελόπουλος
Κατασκευή κούκλας
Μαργαρίτα Δεληαγγέλου
Οργάνωση παραγωγής
Δέσποινα Καβύρη

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Κυριακή, 05-10-2014

Καληνύχτα κύριε Αρκούδε, Τάσος Αγγελόπουλος Καληνύχτα κύριε Αρκούδε, Τάσος Αγγελόπουλος Καληνύχτα κύριε Αρκούδε, Τάσος Αγγελόπουλος Καληνύχτα κύριε Αρκούδε, Τάσος Αγγελόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2014-2015 » (Δεν) είμαι Προ*

(Δεν) είμαι Προ*

Τάσος Αγγελόπουλος

Αυτή είναι η ιστορία του Άρη. Ο Άρης είναι ένας έφηβος όπως τόσοι και τόσοι όλοι. Μόνο που, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι, έχει καταφέρει να γίνει «αόρατος» για να μην τον ενοχλεί και να μην τον πληγώνει κανείς. Μια μέρα, όμως, εμφανίζεται στο σχολείο του η Νάγια, η καινούργια μαθήτρια από την Ιταλία. Ο Άρης θα ήθελε η Νάγια να τον προσέξει, αλλά η Νάγια δεν τον βλέπει, αφού έχει περάσει τόσον καιρό «αόρατος». Από εκείνη τη στιγμή, ο Άρης αποφασίζει να γίνει προ*, να σταματήσει να είναι πια «αόρατος». Αυτή είναι η ιστορία για το πώς ο Άρης άρχισε αυτός να ενοχλεί και να πληγώνει τους πάντες γύρω του. Αλλά, είναι και η ιστορία για το πώς ο Άρης ανακάλυψε ότι το να είσαι ο εαυτός σου είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να είσαι.

Η θεατρική ομάδα «Παπαλάνγκι» - θέατρο έξω από το θέατρο με τη συνεργασία της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης» για τρίτη συνεχή χρονιά παρουσιάζουν μια παράσταση για παιδιά των τριών τελευταίων τάξεων του δημοτικού σχολείου αλλά και για παιδιά όλων των τάξεων του Γυμνασίου και του Λυκείου. Σε μια χιουμοριστική ιστορία για το κυνήγι της δημοφιλίας στο σχολείο, δύο ηθοποιοί αφηγούνται την ιστορία της γνωριμίας τους και πως ο ένας προκειμένου να τραβήξει την προσοχή του άλλου, αποφάσισε να υιοθετήσει όλους τους άλλους “ρόλους” πλην του εαυτού του.

Η παράσταση διαρκεί 35 λεπτά και παρουσιάζεται όχι στο θέατρο, αλλά από σχολείο σε σχολείο και από αίθουσα σε αίθουσα. Οι ηθοποιοί είναι αυτοί που πηγαίνουν από τάξη σε τάξη, ανάλογα με το σχολικό πρόγραμμα, ενώ τα παιδιά παρακολουθούν την παράσταση καθισμένα στα θρανία τους με την παρουσία του δασκάλου ή του καθηγητή τους.

Για παιδιά ηλικίας από 10 και εφήβους μέχρι 18.

Κάθε παράσταση αντιστοιχεί σε μία διδακτική ώρα (45 λεπτά) και μετά την ολοκλήρωση της, ακολουθεί μια μικρή συζήτηση με τα παιδιά.

Το κόστος παρακολούθησης της παράστασης έχει οριστεί στο συμβολικό ποσό των 2 ευρώ ανά μαθητή.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινήσεις, καθώς και για κρατήσεις, το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι 6977449028 (Καβύρη Δέσποινα) και 2310860708 (Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης»).

Διανομή

Παίζουν οι Άρης Νινίκας και Νάγια Καρακώστα.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Θέμης Θεοχάρογλου
Οργάνωση παραγωγής
Δέσποινα Καβύρη
Φωτογραφίες
Γιώργος Μάνος
Σκίτσα
Αχιλλέας Μεσσάικος

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Κυριακή, 28-09-2014

(Δεν) είμαι Προ*, Τάσος Αγγελόπουλος (Δεν) είμαι Προ*, Τάσος Αγγελόπουλος (Δεν) είμαι Προ*, Τάσος Αγγελόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2013-2014 » Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας

Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας

Φρίντριχ Ντύρενματ, 1956

Η ιστορία διαδραματίζεται στο Γκύλεν, μια κωμόπολη κάπου στην Κεντρική Ευρώπη, που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, η ανεργία καλπάζει, όλος ο κόσμος είναι χρεωμένος, ο δικαστικός κλητήρας ετοιμάζεται να κάνει κατάσχεση στο δημαρχείο, οι αρχές του τόπου και οι απλοί πολίτες είναι σε απόγνωση. Ξαφνικά, μια ελπίδα. Η Κλαίρη Ζαχανασιάν, η πλουσιότερη γυναίκα του κόσμου, που επισκέπτεται έπειτα από σαράντα πέντε χρόνια απουσίας τη γενέτειρά της, θα μπορούσε με μια δωρεά να σώσει την πόλη. Η δισεκατομμυριούχος δέχεται να βοηθήσει, θέτοντας όμως έναν απροσδόκητο όρο... Οι κωμικοτραγικές σκηνές που ακολουθούν θα δείξουν πόσο δοκιμάζονται οι αντιστάσεις όταν πιέζει η ανάγκη.

Διανομή

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Έφη Σταμούλη (Κλαίρη Ζαχανασιάν), Δημήτρης Ναζίρης (Άλφρεντ Ιλ), Σοφία Βούλγαρη, Κυριάκος Δανιηλίδης, Γιώργος Δημητριάδης, Νάγια Καρακώστα, Μάριος Μεβουλιώτης, Ηλίας Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Βασίλης Τζαφέρης, Γιώργος Φράγκογλου.

Συντελεστές

Μετάφραση
Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία
Έρση Βασιλικιώτη
Σκηνικά-Κοστούμια
Μαρίνα Κελίδου
― » ―
Όλγα Χατζηιακώβου
Φωτισμοί
Κέλλυ Εφραιμίδου
― » ―
Μαρία Λαζαρίδου
Μουσική επιμέλεια
Κώστας Βόμβολος
Βοηθός σκηνοθέτη
Νάγια Καρακώστα

Μια επίσκεψη από το μέλλον;

Ο Ντύρενματ μας διηγείται μια ιστορία αλλόκοτη, κι ωστόσο εξαιρετικά οικεία. Το Γκύλεν βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, η ανεργία καλπάζει, όλοι είναι χρεωμένοι, απόγνωση. Κάτι μας θυμίζουν όλα αυτά. Η συνέχεια, η ελπίδα ότι με ένα θαύμα θα τελειώσει ο εφιάλτης, κι αυτή κάτι μας θυμίζει. Τελικά τι απέγινε η κληρονομιά του ουμανισμού, πού βαδίζει μια κοινωνία όπου η ανάγκη οδηγεί στο «ο θάνατός σου η ζωή μου», ενώ η αλληλεγγύη στερεύει σιγά-σιγά; Να μια κωμωδία που μας κάνει να νιώσουμε άβολα. Γιατί περί κωμωδίας πρόκειται, ισχυρίζεται ο συγγραφέας.

Πράγματι, «τραγική κωμωδία» είναι ο υπότιτλος που έδωσε στο έργο του, όπως θα μπορούσε να το πει και ιλαροτραγωδία, ή και μαύρη κωμωδία. Πολύ μαύρη, αλήθεια. Ο ίδιος τονίζει πάντως ότι η ιστορία αυτή γράφτηκε από κάποιον που «δεν αισθάνεται διαφορετικός από τους κατοίκους της μικρής πόλης, ούτε είναι σίγουρος ότι θα ενεργούσε διαφορετικά από αυτούς». Και καταλήγει με τη συμβουλή «να παιχτεί το έργο με χιούμορ, αφού τίποτα δεν θα κατέστρεφε περισσότερο από τη σοβαροφάνεια αυτήν την κωμωδία που τελειώνει τραγικά». 

Ν.Π.

Στα χνάρια του κόμικ

Όταν ξαναδιαβάζεις ένα θεατρικό έργο ξεχνώντας τις εικόνες που πιθανόν έχουν καταγραφεί στη μνήμη σου από την ιστορία του πάνω στη σκηνή, είσαι ανοιχτός να εισπράξεις το στίγμα που σου δίνει μέσα από το πρίσμα της εποχής σου. Σκληρότητα, κυνισμός, σχηματοποίηση των χαρακτήρων, επιθετικό χιούμορ – αυτά ήταν τα πρώτα στοιχεία που μου έδωσε η Επίσκεψη της γηραιάς κυρίας όταν ξαναδιάβασα το έργο με την προοπτική του ανεβάσματός του σήμερα. Αυτόματα, η εικόνα που διαμορφωνόταν οδηγούσε σε μια εμφατική αφήγηση, χωρίς βάθος συναισθημάτων, μια αφήγηση γραμμική, που παραπέμπει σε σκίτσο. Η εμφάνιση της Ζαχανασιάν με τα μεταλλαγμένα όντα στη συνοδεία της, και μ’ έναν πάνθηρα κι ένα φέρετρο στις αποσκευές της, ήταν το πρώτο έναυσμα για τη σύλληψη της ιδέας του κόμικ. Και πράγματι, στα καρρέ του κόμικ παραπέμπει το δύο διαστάσεων σκηνικό μας, στην αισθητική του τα κοστούμια, στις διογκωμένες κινήσεις του οι χαρακτήρες. 

Την υλοποίηση αυτής της ιδέας – αν πέτυχε– τη χρωστάω σε όλους τους συντελεστές της παράστασης, που μπήκαν στο πνεύμα αυτής της «ζωής σε δύο διαστάσεις» που επιδιώξαμε. Και τη χρωστάμε όλοι μαζί στην απομυθοποιητική ευστοχία που κρύβει μέσα του αυτό το τολμηρό έργο των μέσων του περασμένου αιώνα που είναι τόσο σημερινό.

ΕΡΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΙΩΤΗ

Η Γηραιά κυρία στην ελληνική σκηνή

Η τραγικωμωδία του Ντύρενματ ανεβάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1961, στο Εθνικό, από τον Αλέξη Μινωτή, σε μετάφραση Γ.Ν. Πολίτη, με τον ίδιο και την Κατίνα Παξινού στους ρόλους της Κλαίρης και του Ιλ.

Στο ΚΘΒΕ το έργο παρουσιάστηκε δύο φορές: το 1979 από τον Σπύρο Ευαγγελάτο, με την Αντιγόνη Βαλάκου και τον Ανδρέα Ζησιμάτο, σε μετάφραση του Γ.Ν. Πολίτη, και το 1999 από τον Εύη Γαβριηλίδη, με την Τζένη Γαϊτανοπούλου και τον Δημήτρη Καρέλλη, σε μετάφραση Ηώς Αμανάκη (ο Γαβριηλίδης είχε ήδη ανεβάσει το έργο στην Κύπρο, στον ΘΟΚ, το 1988, με την Τζένη Γαϊτανοπούλου και τον Νίκο Χαραλάμπους).

Στο ελεύθερο θέατρο το έργο  ανεβάστηκε (σε διασκευή) το 1991 από τον θίασο Αλεξανδράκη-Γαληνέα στο θέατρο Ιλίσια, σε σκηνοθεσία Λέον Ρούμπιν, με τους θιασάρχες στους πρώτους ρόλους, ενώ πρόσφατα, το 2008, το παρουσίασε στο θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας η εταιρεία θεάτρου Πράξη, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθηνού, με την Μπέτυ Αρβανίτη και τον Γιάννη Φέρτη, σε νέα μετάφραση του Γιώργου Δεπάστα.

Το έργο εκδόθηκε στα ελληνικά, σε μετάφραση της Ηώς Αμανάκη, από τις εκδόσεις Δωδώνη, σειρά «Παγκόσμιο Θέατρο», αριθ. 30.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 08-03-2014

Οι παραστάσεις δίνονται στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη». Παραστάσεις: από Τετάρτη ως Σάββατο στις 9 μ.μ., Κυριακή στις 7 μ.μ. Προπώληση εισιτηρίων: • στο πατάρι του «Ιανού» (Αριστοτέλους 7), τηλ. 2310.276447 • στο βιβλιοπωλείο «Ιανός» (Καλαμαριά, Μεταμορφώσεως 24), τηλ. 2310.426780 • στο ταμείο του θεάτρου «Μελίνα Μερκούρη» (Μεταμορφώσεως 7-9), τηλ. 2310.458591 δύο ώρες πριν από την παράσταση. Πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων: Πειραματική Σκηνή, τηλ. 2310. 860708 κάθε πρωί 11.00-14.00 και Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη», τηλ. 2310.458591 δύο ώρες πριν από την παράσταση. Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ (κανονικό) και 10 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων). Τετάρτη-Πέμπτη: 10 ευρώ και 8 ευρώ. Ατέλεια: 5 ευρώ.

Πρόγραμμα

Σάββατο 8/3/2014
9 μ.μ.
Κυριακή 9/3/2014
7 μ.μ.
Τετάρτη 12/3/2014
9 μ.μ.
Πέμπτη 13/3/2014
9 μ.μ.
Παρασκευή 14/3/2014
9 μ.μ.
Σάββατο 15/3/2014
9 μ.μ.
Κυριακή 16/3/2014
7 μ.μ.
Τετάρτη 19/3/2014
9 μ.μ.
Πέμπτη 20/3/2014
9 μ.μ.
Παρασκευή 21/3/2014
9 μ.μ.
Σάββατο 22/3/2014
9 μ.μ.
Κυριακή 23/3/2014
7 μ.μ.
Τετάρτη 26/3/2014
9 μ.μ.
Πέμπτη 27/3/2014
9 μ.μ.
Παρασκευή 28/3/2014
9 μ.μ.
Σάββατο 29/3/2014
9 μ.μ.
Κυριακή 30/3/2014
7 μ.μ.
Τετάρτη 2/4/2014
9 μ.μ.
Πέμπτη 3/4/2014
9 μ.μ.
Παρασκευή 4/4/2014
9 μ.μ.
Σάββατο 5/4/2014
9 μ.μ.
Κυριακή 6/4/2014
7 μ.μ.
Τετάρτη 9/4/2014
9 μ.μ.
Πέμπτη 10/4/2014
9 μ.μ.
Παρασκευή 11/4/2014
9 μ.μ.
Σάββατο 12/4/2014
9 μ.μ.
Κυριακή 13/4/2014
7 μ.μ.
Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Φρίντριχ Ντύρενματ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2013-2014 » Ντόμπρε Ντεν-Β΄

Ντόμπρε Ντεν-Β΄

Τάσος Αγγελόπουλος

Μετά την επιτυχία της Ιστορίας του Βίκτωρα και της Μαρίας (της παιδικής/εφηβικής παράστασης που ταξίδεψε μέσα στις σχολικές τάξεις, έδωσε περίπου 250 παραστάσεις και την παρακολούθησαν περισσότερα από 6.000 παιδιά και έφηβοι), παρουσιάζουμε κατά τη φετινή σχολική χρονιά 2013-2014, μια νέα παιδική/εφηβική παράσταση με τίτλο Ντόμπρε Ντεν, μια παραγωγή της θεατρικής ομάδας «Παπαλάνγκι» που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης».

Στο Ντόμπρε Ντεν, μια παρέα εφήβων ψάχνει στη γειτονιά της για ένα «χαμένο» ποδήλατο, υποθέτοντας ότι το έχει κλέψει ο καινούργιος, ξένος μαθητής που εμφανίστηκε πρόσφατα στο σχολείο. Δεν γνωρίζουν όμως τίποτα για τον μαθητή αυτόν, παρά μόνο μια φράση που τον άκουσαν να λέει: «Ντόμπρε Ντεν». Η φράση αυτή γίνεται οδηγός τους σε μια περιπέτεια, αλλά και μέσο για να γνωρίσουν καλύτερα τους εαυτούς τους και τον άλλον.

Το έργο δημιουργήθηκε κατά τη διαδικασία της πρόβας και ξεκινάει από μια σκέψη: γιατί μετά από τόσα χρόνια που η Ελλάδα είναι χώρα υποδοχής μεταναστών, δεν γνωρίζουμε ούτε μία λέξη σε κάποια από τις γλώσσες τους; Πάνω σε αυτή τη σκέψη, δομείται μια χιουμοριστική αντιρατσιστική ιστορία, που την αφηγούνται και τη ζωντανεύουν τρεις ηθοποιοί με ελάχιστα σκηνικά μέσα και με πολλή φαντασία.

Όπως και πέρσι, με την Ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, έτσι και φέτος, το Ντόμπρε Ντεν-Β΄ παρουσιάζεται όχι στο θέατρο, αλλά από σχολείο σε σχολείο και από αίθουσα σε αίθουσα. Οι ηθοποιοί είναι αυτοί που πηγαίνουν από τάξη σε τάξη, ανάλογα με το σχολικό πρόγραμμα, ενώ τα παιδιά παρακολουθούν την παράσταση καθισμένα στα θρανία τους με την παρουσία του δασκάλου ή του καθηγητή τους.

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους από 10 ετών και άνω, και παρουσιάστηκε ήδη σε έναν κύκλο παραστάσεων την άνοιξη ως εφηβικό/παιδικό θέατρο δρόμου: ταξιδεύοντας από γειτονιά σε γειτονιά και από πλατεία σε πλατεία, το Ντόμπρε Ντεν έφερε σε επαφή με το θέατρο εφήβους, παιδιά και ομάδες ατόμων που συγκεντρώνονται στις πλατείες και τους κοινόχρηστους χώρους και που μέχρι τώρα είχαν ελάχιστη σχέση με το θέατρο.

Διανομή

Παίζουν: Ειρήνη Αμπουμόγλι, Δημήτρης Φουρλής, Μιχάλης Φωτόπουλος

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Τάσος Αγγελόπουλος
Σκηνικά αντικείμενα
Μαργαρ. Δεληαγγέλου
Κοστούμια
― » ―
Κίνηση
Κωνστ. Κατσαμάκης
Οργάνωση παραγωγής
Δέσποινα Καβύρη

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Δευτέρα, 30-09-2013

Το "Ντόμπρε Ντεν-Β΄" παρουσιάζεται σε σχολεία της Θεσσαλονίκης.

Ντόμπρε Ντεν-Β΄, Τάσος Αγγελόπουλος Ντόμπρε Ντεν-Β΄, Τάσος Αγγελόπουλος Ντόμπρε Ντεν-Β΄, Τάσος Αγγελόπουλος Ντόμπρε Ντεν-Β΄, Τάσος Αγγελόπουλος Ντόμπρε Ντεν-Β΄, Τάσος Αγγελόπουλος Ντόμπρε Ντεν-Β΄, Τάσος Αγγελόπουλος Ντόμπρε Ντεν-Β΄, Τάσος Αγγελόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2012-2013 » Ντόμπρε Ντεν

Ντόμπρε Ντεν

Τάσος Αγγελόπουλος

Στο Ντόμπρε Ντεν μια παρέα εφήβων ψάχνει στη γειτονιά της για ένα χαμένο ποδήλατο, υποθέτοντας ότι το έχει κλέψει ο “καινούργιος”, ο ξένος μαθητής που εμφανίστηκε στο σχολείο. Δεν γνωρίζουν όμως τίποτα για αυτόν παρά μόνο δυο λέξεις που τους είπε: “Ντόμπρε ντεν”. Η φράση Ντόμπρε ντεν γίνεται οδηγός τους σε μια περιπέτεια αναζήτησης, αλλά και μέσο για να γνωρίσουν καλύτερα τους εαυτούς τους και τον άλλον.     

Το έργο δημιουργήθηκε κατά τη διαδικασία της πρόβας και ξεκινάει από μια σκέψη: γιατί, μετά από τόσα χρόνια που η Ελλάδα είναι χώρα υποδοχής μεταναστών, δεν γνωρίζουμε ούτε μία λέξη σε κάποια από τις γλώσσες των μεταναστών; Αξιοποιώντας τεχνικές μεταμφίεσης και θεάτρου δρόμου, η παράσταση μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιονδήποτε κοινόχρηστο-ελεύθερο χώρο της πόλης και απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες από 10 χρονών και πάνω. Με ελάχιστα σκηνικά στοιχεία και κοστούμια, τρεις ηθοποιοί αφηγούνται και ζωντανεύουν μια ιστορία από αυτές που μπορεί να συμβούν (και συμβαίνουν συχνά) σε ένα σχολείο.

Ταυτόχρονα, η παράσταση εξυπηρετεί δύο ακόμη στόχους: να έρθουν σε επαφή με το θέατρο έφηβοι, παιδιά, ή και ενήλικες που συγκεντρώνονται στις πλατείες και τους κοινόχρηστους χώρους και που, μέχρι σήμερα, είχαν ελάχιστη σχέση με το θέατρο, αλλά και να «ζωντανέψουν» οι χώροι αυτοί με ομάδες εφήβων και ενηλίκων που δεν θα είχαν άλλο λόγο να επισκεφθούν το συγκεκριμένο σημείο της πόλης.

Διανομή

Παίζουν: Λιάνα Ταουσιάνη, Δημήτρης Φουρλής, Μιχάλης Φωτόπουλος

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Τάσος Αγγελόπουλος
Σκηνικά αντικείμενα
Μαργαρ. Δεληαγγέλου
Κοστούμια
― » ―
Κίνηση
Κωνστ. Κατσαμάκης
Οργάνωση παραγωγής
Δέσποινα Καβύρη

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Κυριακή, 19-05-2013

Το «Ντόμπρε Ντεν» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την Κυριακή 19/5 στη νότια είσοδο της Δ.Ε.Θ. Το ταξίδι του συνεχίστηκε: Τετάρτη 22/5 στις 20:00 στον Πεζόδρομο της Ικτίνου, Πέμπτη 23/5 στις 20:00 στην Πλατεία Ναυαρίνου, Παρασκευή 24/5 στις 20:00 στην Πρώτη Προβλήτα του Λιμανιού, Σάββατο 25/5 στις 13:00 στον Πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας, Κυριακή 26/5 στις 20:00 στον Λευκό Πύργο, Τετάρτη 29/5 στις 19:30 στην πλατεία Ρουμανικών (Νεάπολη) στις 20:30 στο Λευκό Πύργο, Πέμπτη 30/5 στις 19:30 στην πλατεία Τερψιθέας (Σταυρούπολη) και στις 20:30 στην προβλήτα του Λιμανιού, Παρασκευή 31/5 στις 19:30 στον πεζόδρομο Ευόσμου και στις 20:30 στο πάρκο της Ροτόντας, Σάββατο 1/6 στις 13:00 στον πεζόδρομο Αγίας Σοφίας και στις 19:00 στην πλατεία Γαλοπούλου (Ξηροκρήνη), Δευτέρα 3/6 στις 20:00 στο πάρκο στη γωνία Γυμνασιάρχου Μυστακίδου και Πλαστήρα (Χαριλάου), Πέμπτη 6/6 στις 20:00 στον πεζόδρομο Καλαμαριάς.

Πρόγραμμα

Κυριακή 19/5/2013
8 μ.μ.
Τετάρτη 22/5/2013
8 μ.μ.
Πέμπτη 23/5/2013
8 μ.μ.
Παρασκευή 24/5/2013
8 μ.μ.
Σάββατο 25/5/2013
1 μ.μ.
Κυριακή 26/5/2013
8 μ.μ.
Τετάρτη 29/5
7.30 μ.μ.
Τετάρτη 29/5
8.30 μ.μ.
Πέμπτη 30/5
7.30 μ.μ.
Πέμπτη 30/5
8.30 μ.μ.
Παρασκευή 31/5
7.30 μ.μ.
Παρασκευή 31/5
8.30 μ.μ.
Σάββατο 1/6
1 μ.μ.
Σάββατο 1/6
7 μ.μ.
Δευτέρα 3/6
8 μ.μ.
Πέμπτη 6/6
8 μ.μ.
Ντόμπρε Ντεν, Τάσος Αγγελόπουλος Ντόμπρε Ντεν, Τάσος Αγγελόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2013-2014 » Βυσσινόκηπος

Βυσσινόκηπος

Άντον Τσέχοφ, 1904

Ένα παλιό αρχοντικό της Θεσσαλονίκης, από τα ελάχιστα σωζόμενα του τέλους του 19ου αιώνα στην πόλη, η Βίλα Καπαντζή στην Ανάληψη (Βασιλίσσης Όλγας 108), όπου στεγαζόταν άλλοτε το ιστορικό Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων και σήμερα το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ), είναι ο επόμενος σταθμός της άστεγης και νομαδικής από φέτος Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης».

Η παράσταση δεν φιλοξενείται απλώς στη Βίλα Καπαντζή, από την αρχή σχεδιάστηκε για να παιχτεί μέσα σ’ αυτό το παλιό αρχοντικό, συνομήλικο του έργου. Δηλαδή, ο χώρος της πραγματικότητας γίνεται το σκηνικό της μυθοπλασίας. Συνεχίζεται έτσι η πρόσφατη αναζήτηση της Πειραματικής Σκηνής για παραστάσεις σε μη θεατρικούς χώρους ιδιαίτερου χαρακτήρα, που ξεκίνησε το φθινόπωρο με τις παραστάσεις της Χρυσής Πόλης στην αποβάθρα του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού. 

Κύκνειον άσμα του Τσέχοφ, ο Βυσσινόκηπος (1904) είναι το έργο ενός αποχαιρετισμού, ενός τέλους εποχής. Ο πανέμορφος βυσσινόκηπος θα βγει στο σφυρί, ο κόσμος αλλάζει, η χρεοκοπία έρχεται, οι αυταπάτες επιμένουν, οι άνθρωποι πασχίζουν για λίγη ευτυχία, συγκινητικοί και κωμικοί ταυτόχρονα. Ο Στανισλάφσκι, πρώτος σκηνοθέτης του έργου, όταν το διάβασε έγραψε στον συγγραφέα: «Έβαλα τα κλάματα διαβάζοντάς το και δεν μπορούσα να σταματήσω». Κι ο Τσέχοφ του απάντησε: «Το έργο μου δεν είναι δράμα, αλλά κωμωδία, στιγμές-στιγμές μάλιστα φάρσα».

Διανομή

Λιουμπόφ
Έφη Σταμούλη
Γκάγεφ
Στάθης Μαυρόπουλος
Βάρια
Σοφία Βούλγαρη
Τροφίμοφ
Κυριάκος Δανιηλίδης
Επιχόντοφ
Γιώργος Δημητριάδης
Άνια
Άννα Ευθυμίου
Πιστσίκ
Μάριος Μεβουλιώτης
Γιάσα
Ηλίας Παπαδόπουλος
Λοπάχιν
Μιχάλης Συριόπουλος
Ντουνιάσα
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Φιρς
Γιώργος Φράγκογλου

Συντελεστές

Μετάφραση
Χρύσα Προκοπάκη
Σκηνοθεσία
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Σκηνικός χώρος
Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα
Σκηνικός χώρος
Ράνια Υφαντίδου
Κοστούμια
Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα
Κοστούμια
Ράνια Υφαντίδου
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαρία Λαζαρίδου

Επαναλήψεις

Τετάρτη 25/09/2013
Βίλα Καπαντζή
Πρώτη παράσταση: Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2013-2014 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2013.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 08-02-2013

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2013-2014 (από 25/09/2013).

Εισιτήρια: Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ (Αριστοτέλους) Πληροφορίες: 2310.860708

Πρόγραμμα

Παρασκευή 08/02/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 09/02/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 10/02/2013
7 μ.μ.
Πέμπτη 14/02/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 15/02/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 16/02/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 17/02/2013
7 μ.μ.
Πέμπτη 21/02/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 22/02/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 23/02/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 24/02/2013
7 μ.μ.
Πέμπτη 28/02/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 01/03/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 02/03/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 03/03/2013
7 μ.μ.
Πέμπτη 07/03/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 08/03/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 09/03/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 10/03/2013
7 μ.μ.
Πέμπτη 14/03/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 15/03/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 16/03/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 17/03/2013
7 μ.μ.
Πέμπτη 21/03/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 22/03/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 23/03/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 24/03/2013
7 μ.μ.
Πέμπτη 28/03/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 29/03/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 30/03/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 31/03/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 03/04/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 04/04/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 05/04/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 06/04/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 06/04/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 07/04/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 10/04/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 11/04/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 12/04/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 13/04/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 13/04/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 14/04/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 17/04/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 18/04/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 19/04/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 20/04/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 20/04/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 21/04/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 24/04/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 25/04/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 26/04/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 27/04/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 27/04/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 28/04/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 08/05/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 09/05/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 10/05/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 11/05/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 11/05/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 12/05/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 15/05/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 16/05/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 17/05/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 18/05/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 18/05/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 19/05/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 22/05/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 23/05/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 24/05/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 25/05/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 25/05/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 26/05/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 29/05/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 30/05/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 31/05/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 01/06/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 01/06/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 02/06/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 25/09/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 26/09/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 27/09/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 28/09/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 28/09/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 29/09/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 02/10/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 03/10/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 04/10/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 05/10/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 05/10/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 06/10/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 09/10/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 10/10/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 11/10/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 12/10/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 12/10/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 13/10/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 16/10/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 17/10/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 18/10/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 19/10/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 19/10/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 20/10/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 23/10/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 24/10/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 25/10/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 26/10/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 26/10/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 27/10/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 30/10/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 31/10/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 01/11/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 02/11/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 02/11/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 03/11/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 06/11/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 07/11/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 08/11/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 09/11/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 09/11/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 10/11/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 13/11/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 14/11/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 15/11/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 16/11/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 16/11/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 17/11/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 20/11/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 21/11/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 22/11/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 23/11/2013
6.30 μ.μ.
Σάββατο 23/11/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 24/11/2013
7 μ.μ.
Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ Βυσσινόκηπος, Άντον Τσέχοφ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2012-2013 » Ευτυχισμένες μέρες

Ευτυχισμένες μέρες

Σάμουελ Μπέκετ, 1961

Το εμβληματικό έργο του Μπέκετ, που σημάδεψε το θέατρο του 20ού αιώνα και παραμένει ως τις μέρες μας φρέσκο, πρωτότυπο και θεατρικά ανατρεπτικό.

Πρόκειται για ένα έργο χαρούμενης απόγνωσης, όπου ο Μπέκετ δικαιώνει αυτούς που υποστηρίζουν ότι στο έργο του έχουμε τη μοναδική σύγχρονη εκδοχή του τραγικού, εκείνη που αναδύεται μέσα από το γελοίο. Όπως έγραψε ο Πήτερ Μπρουκ, «ο Μπέκετ εισέρχεται στο σπάνιο πέρασμα που συνδέει το αρχαίο ελληνικό θέατρο, τον Σαίξπηρ και το σήμερα, σε μια ασυμβίβαστη πορεία κάποιου που κοιτά την αλήθεια κατάματα, άγνωστη, τρομερή, εξαίσια...». Ενώ η Χριστίνα Τσίγκου, φίλη του συγγραφέα, η οποία πρωτοέπαιξε τις “Ευτυχισμένες μέρες” στη Θεσσαλονίκη το 1966, σε μια διάλεξη που έδωσε τότε στην αίθουσα της “Τέχνης”, είπε για τον Μπέκετ και τους κωμικοτραγικούς ήρωές του: “Τον συγκλονίζει, τον μαγνητίζει η απάνθρωπη προσπάθεια που καταβάλλουν οι άνθρωποι για να οργανωθούν εναντίον της μοναξιάς· το κουράγιο και η αρχοντιά με την οποία προσπαθούν να κρύψουν το φόβο του θανάτου. Είναι κατάκοποι απ’ τη ζωή, μα επιμένουν με πείσμα να τη ζήσουν και να την αγαπούν. Παντού υπογραμμίζεται αυτή η επιμονή, η υπομονή, το κουράγιο”.

Διανομή

Παίζουν: η Ελένη Δημοπούλου (Γουΐνυ), ο Αλέξανδρος Κωχ και ο Ρίτσαρντ Άντονυ.

Συντελεστές

Μετάφραση
Διονύσης Καψάλης
Σκηνοθεσία
Δήμητρα Χουμέτη
Σκηνικά
Μαρία Καβαλιώτη
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Βοηθός σκηνοθέτη
Δήμητρα Αναστασίου
Βοηθός σκηνογράφου
Λόρα Λούκας
Βοηθός φωτιστή
Ροδιά Βόμβολου

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 16-01-2013

Η παράσταση "Ευτυχισμένες μέρες" παρουσιάζεται στο θέατρο “Άνετον”, με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, για δέκα μόνο παραστάσεις.

Πρόγραμμα

Τετάρτη 16/01/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 17/01/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 18/01/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 19/01/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 20/01/2013
7 μ.μ.
Τετάρτη 23/01/2013
9 μ.μ.
Πέμπτη 24/01/2013
9 μ.μ.
Παρασκευή 25/01/2013
9 μ.μ.
Σάββατο 26/01/2013
9 μ.μ.
Κυριακή 27/01/2013
7 μ.μ.
Ευτυχισμένες μέρες, Σάμουελ Μπέκετ Ευτυχισμένες μέρες, Σάμουελ Μπέκετ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2012-2013 » Με χτύπησε στις 2.45

Με χτύπησε στις 2.45

Ελεονόρ Μερσιέ

Πρόκειται για μια πρωτότυπη παράσταση που επικεντρώνεται στο θέμα της ενδοοικογενειακής βίας και της κακοποίησης των γυναικών. Το έργο δεν είναι αφήγηση, δεν είναι ντοκουμέντο, δεν είναι μανιφέστο. Είναι ένα χορικό, με αποκαλυπτικές φωνές που μιλούν για τη βία εντός ή εκτός γάμου, αλλά επίσης για την εξουσία, την ντροπή, τον φόβο και την αγάπη.

Το έργο, που σκηνοθέτησε η Ελένη Ευθυμίου, είναι μια σύνθεση πολλών κειμένων, με βασικό ιστό τηλεφωνήματα γυναικών σε μια οργάνωση άμεσης βοήθειας, όπως καταγράφηκαν από τη γαλλίδα συγγραφέα Ελεονόρ Μερσιέ, η οποία δούλεψε πολλά χρόνια στο τηλεφωνικό κέντρο μιας τέτοιας οργάνωσης και συγκέντρωσε σε ένα βιβλίο τις πρώτες φράσεις από αυτά τα τηλεφωνήματα. Μία από αυτές τις φράσεις έδωσε τον τίτλο της στην παράσταση.

Προοίμιο και αφετηρία της παράστασης υπήρξε ένα δεκάλεπτο δρώμενο που παρουσίασε η Ελένη Ευθυμίου, μαζί με την ηθοποιό Βασιλική Τρουφάκου, τον Ιούνιο του 2012, στο Φεστιβάλ Μπέργκμαν της Στοκχόλμης. Εκεί η ελληνική ομάδα πήρε μέρος, εκπροσωπώντας τα “Δημήτρια”, σε μια σπονδυλωτή παράσταση με τίτλο “I was hit at fourteen fortyfive”, μαζί με ομάδες προερχόμενες από δέκα μεγάλα ευρωπαϊκά θέατρα, μέλη του δικτύου Mitos 21, που έπαιξαν η κάθε μία στη γλώσσα της.

Συνέχεια και εξέλιξη αυτής της εμπειρίας είναι η παρούσα παράσταση, συμπαραγωγή της Πειραματικής Σκηνής της “Τέχνης”και των “Δημητρίων”. Κρατήθηκε ο τίτλος από τον θεατρικό μαραθώνιο της Στοκχόλμης. Ως υπότιτλος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μια άλλη φράση του βιβλίου, που επανέρχεται συχνά με διάφορες παραλλαγές: “Θα ήθελα να παραμείνω ανώνυμη...".  Πράγματι, κάτι που συμβαίνει τόσο συχνά γύρω μας,παραμένει σχεδόν άγνωστο. Είναι δίπλα μας αλλά δεν φαίνεται. Το κρύβουν με τη στάση τους οι ίδιοι οι άνθρωποι που το υφίστανται. Που συχνά επιλέγουν να μη δράσουν. Να σωπάσουν. Ή να παραμείνουν ανώνυμοι.

Διανομή

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Σοφία Αντωνίου, Ελένη Δημοπούλου, Στάθης Μαυρόπουλος, Χριστίνα Μπιρμπίλη-Καραλέκα, Χρήστος Παληογιάννης, Βασιλική Τρουφάκου, Αναστασία Χατζάρα.

Συντελεστές

Μετάφραση
Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνοθεσία
Ελένη Ευθυμίου
Σκηνικά-Κοστούμια
Ελισάβετ Αντάπασση
Φωτισμοί
Ζωής Μολυβδά-Φαμέλη
Δραματουρ. επεξεργασ.
Αναστασία Τζέλου
Βοηθός σκηνοθέτη
Χρ. Μπιρμπίλη-Καραλέκα

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τρίτη, 23-10-2012

Η Πειραματική Σκηνή της «Tέχνης» συμμετείχε στα 47α «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης με την παράσταση "Με χτύπησε στις 2.45" της Ελεονόρ Μερσιέ. Oι παραστάσεις θα δοθούν στις 23, 24 & 25 Οκτωβρίου 2012 στο Θέατρο Άνετον.

Πρόγραμμα

Τρίτη 23/10/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 24/10/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 25/10/2012
9 μ.μ.
Με χτύπησε στις 2.45, Ελεονόρ Μερσιέ Με χτύπησε στις 2.45, Ελεονόρ Μερσιέ Με χτύπησε στις 2.45, Ελεονόρ Μερσιέ Με χτύπησε στις 2.45, Ελεονόρ Μερσιέ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2013-2014 » Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας

Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας

Τάσος Αγγελόπουλος

Ανταποκρινόμενη τόσο στις απαιτήσεις για τη δημιουργία παιδικού-εφηβικού θεάματος που να απαντά στις σημερινές προκλήσεις, όσο και στις γενικότερες δύσκολες οικονομικές συνθήκες, η Πειραματική Σκηνή της "Τέχνης" παρουσιάζει αυτό το σύγχρονο θεατρικό έργο μέσα στις σχολικές τάξεις.

Πρόκειται για μια πρωτότυπη ιστορία, που δημιουργήθηκε κατά τη διαδικασία της πρόβας, με θέμα την ενδοσχολική βία (bullying). Δύο ηθοποιοί αφηγούνται με παιγνιώδη τρόπο και αλλάζοντας πολλαπλούς ρόλους μια περίπτωση ενδοσχολικής παρενόχλησης, προτείνοντας ταυτόχρονα, μέσα από την ιστορία, τρόπους αντιμετώπισής της. Ο Βίκτωρας θα μπορούσε να είναι το κάθε παιδί που «μπλέκει» άθελά του και η Μαρία ο κάθε συμμαθητής του που καλείται να πάρει θέση και να σταματήσει αυτό το φαινόμενο.

Ταυτόχρονα, η παράσταση αποτελεί και ένα «μάθημα» εξοικείωσης με τη θεατρική διαδικασία, καθώς βασίζεται σε τεχνικές του θεατρικού παιχνιδιού και της δραματοποίησης.

Η παράσταση δεν παρουσιάζεται ούτε πρόκειται να παρουσιαστεί σε θέατρο, παίζεται μόνο από σχολείο σε σχολείο και από αίθουσα σε αίθουσα. Οι ηθοποιοί είναι αυτοί που πηγαίνουν από τάξη σε τάξη, ανάλογα με το σχολικό πρόγραμμα, ενώ τα παιδιά παρακολουθούν την παράσταση καθισμένα στα θρανία τους με την παρουσία του δασκάλου ή του καθηγητή τους.

Η Ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους από 10 ετών και άνω, και, παρόλο που θίγει ένα τόσο δύσκολο θέμα με σύγχρονους όρους, δεν περιέχει οποιαδήποτε προσβλητική ή βίαιη σκηνή. Το θέμα της ενδοσχολικής παρενόχλησης προσεγγίζεται με σεβασμό, η βία υπονοείται με θεατρικούς όρους.

Ο πρώτος κύκλος των παραστάσεων που δόθηκαν σε σχολεία του Νομού Θεσσαλονίκης ολοκηρώθηκε στις 26 Απριλίου 2013. Η ανταπόκριση στο πρωτότυπο αυτό πείραμα υπήρξε ενθουσιώδης: περίπου 250 παραστάσεις δόθηκαν, που τις παρακολούθησαν περισσότερα από 6.000 παιδιά και έφηβοι.

Φέτος, η παράσταση ταξιδεύει στα σχολεία της Αθήνας, ώστε ακόμη περισσότερα παιδιά να διασκεδάσουν, να συγκινηθούν και να προβληματιστούν με την Ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας.  

Διανομή

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί Θέμης Θεοχάρογλου και Λιάνα Ταουσιάνη.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Τάσος Αγγελόπουλος
Κίνηση
Κωνστ. Κατσαμάκης
Οργάνωση παραγωγής
Δέσποινα Καβύρη

Επαναλήψεις

Παρασκευή 04/10/2013
-
Πρώτη παράσταση: Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2013-2014 σε σχολεία της Αθήνας για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Πέμπτη, 18-10-2012

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2013-2014 (από 04/10/2013) σε σχολεία της Αθήνας.

Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος Η ιστορία του Βίκτωρα και της Μαρίας, Τάσος Αγγελόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2012-2013 » Η Χρυσή πόλη

Η Χρυσή πόλη

Δανάη Τανίδου, 2011

Μια νέα γυναίκα, η Ραχήλ, υποχρεώνεται τον 15ο αιώνα να παντρευτεί τον αδελφό του χαμένου άντρα της, όπως ορίζει ο νόμος. Μία άλλη, η Μύριαμ, τον 17ο αιώνα, συναντάει και ακολουθεί έναν ψευδο-μεσσία, ενώ μία τρίτη, η Σάρα, ζει από πρώτο χέρι τη μεγάλη πυρκαγιά της πόλης. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, μια τέταρτη, η Χάνα, οδηγείται  μαζί με πολλές άλλες στον σιδηροδρομικό σταθμό… Όλες ζουν στη Θεσσαλονίκη και όλες αναζητούν τη Χρυσή Πόλη «που κάνει την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά».

Έχοντας σε πρώτο πλάνο προσωπικές ιστορίες γυναικών, μια ομάδα αφηγητών διατρέχει τους αιώνες και ζωντανεύει, με όσα μέσα διαθέτει, στιγμές από τη διαδρομή της ισραηλιτικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, από την άφιξη με καράβι το 1492, ως τη μοιραία αναχώρηση με τραίνο το 1943… Το ατομικό μπλέκεται με το ομαδικό, η Ιστορία με το παραμύθι και το θέατρο με το παιχνίδι, σε μια παράσταση που μας συστήνει ξανά την απλότητα της θεατρικής γλώσσας και μας προτείνει μια διαφορετική αφήγηση για το παρελθόν της πόλης.

Διανομή

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Γιόκοτος, Άννα Ευθυμίου, Στάθης Μαυρόπουλος, Μαριέττα Σπηλιοπούλου, Έφη Σταμούλη, Λιάνα Ταουσιάνη.

Ακορντεόν: Γιώργος Λόλας

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Τάσος Αγγελόπουλος
Σκηνικά-Κοστούμια
Μαργαρίτα Δεληαγγέλου
Κινησιολογική επιμέλεια
Κώστας Κατσαμάκης
Μουσική επιμέλεια
Κώστας Βόμβολος
Μουσική διδασκαλία
Χρύσα Τουμανίδου
Φωτισμοί
Μαρία Λαζαρίδου
Βοηθός σκηνοθέτη
Θέμης Θεοχάρογλου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Η ομάδα Παπαλάνγκι

Η θεατρική ομάδα Παπαλάνγκι συγκροτήθηκε από αποφοίτους του Τμήματος Θεάτρου του ΑΠΘ και της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ, με συντονιστή τον Τάσο Αγγελόπουλο. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε τον Ιανουάριο του 2011, στο θέατρο «Φούρνος» της Αθήνας, με το έργο της Μιλένας Μπογκάβατς Αγαπητέ μπαμπά, παράσταση που παρουσιάστηκε και στις Προτάσεις-2011.

Ιστορική διαδρομή

Η Χρυσή πόλη είναι εμπνευσμένη από την ιστορία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, αλλά δεν είναι ένα ιστορικό έργο. Πρόκειται για μια ποιητική σύλληψη, οι διαδοχικές ιστορίες απλών γυναικών που παρακολουθούμε περιλαμβάνουν υπαινικτικές αναφορές στην Ιστορία, αλλά δεν την αναπαριστούν. Ωστόσο, είναι ίσως χρήσιμο για τον θεατή να ενημερωθεί για  μερικά βασικά σημεία αυτής της ιστορικής διαδρομής.

1492 Με διάταγμα των καθολικών βασιλέων Φερδινάνδου και Ισαβέλλας, 15.000-20.000 εβραίοι εκδιώκονται από την Ισπανία.

Αποχωρώντας κατά κύματα και σε συνθήκες πανικού, οι Σεραφαδίμ, όπως ονομάζονται από το βιβλικό όνομα της Ισπανίας, αναζητούν μια καινούργια εστία. Ο Σουλτάνος τους καλεί να εγκατασταθούν στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη ερημωμένη μετά την κατάληψή της από τους Οθωμανούς το 1430.

16ος αι. Στους Εβραίους από την Ισπανία που εγκαθίστανται στη Θεσσαλονίκη, προστίθενται και άλλοι, από την Σικελία, την Πορτογαλία και τη Βόρεια Αφρική.

Οι Εβραίοι θα επικρατήσουν δημογραφικά στην πόλη, θα καταλάβουν τις συνοικίες από την Εγνατία ως την παραλία και από τον Βαρδάρη ως τη Διαγώνιο (αφήνοντας στους Τούρκους την Άνω Πόλη και στους Έλληνες την περιοχή γύρω από τον Άγιο Μηνά και το Ιπποδρόμιο) και θα ασχοληθούν με κάθε δραστηριότητα. To1520 θα ιδρύσουν και το πρώτο τυπογραφείο της πόλης.

Η πόλη θα αναδειχθεί όχι μόνο σε εμπορικό κέντρο, αλλά και σε κέντρο ιερών εβραϊκών σπουδών, σε τέτοιο βαθμό ώστε να ονομαστεί «Μητέρα του Ισραήλ». Ένα από τα θέματα που απασχολούν, τουλάχιστον στην αρχή, τους πρόσφυγες Εβραίους, είναι το levirat, η υποχρέωση του μωσαϊκού νόμου να παντρεύονται οι χήρες τον αδελφό του άντρα τους. Οι χιλιάδες γυναίκες που έφτασαν εδώ χωρίς τους άντρες τους οφείλουν να αποδείξουν ότι όλα τα άρρενα μέλη της οικογένειάς τους έχουν αποβιώσει, ώστε να μπορούν να ξαναπαντρευτούν.

17ος αι. Πολλές πυρκαγιές και επιδημίες θα χτυπήσουν την πόλη. Τις ζοφερές οικονομικές συνθήκες ακολουθεί η άνθηση του μυστικισμού και του μεσσιανισμού. Καθοριστικό γεγονός θα είναι η εμφάνιση του ψευδομεσσία Σαμπετάι Σεβή (1655). Ο Σεβή, θα προκαλέσει σκάνδαλο προφέροντας το όνομα του Θεού (πράξη απαγορευμένη στους Εβραίους) και θα φαντασιωθεί την πτώση του σουλτάνου και μια νέα αυτοκρατορία. Σύντομα όμως, προκειμένου να σώσει τη ζωή του, θα ασπαστεί τον μωαμεθανισμό (αίρεση των Ντονμέδων).

19ος αι. Στις αρχές του 19ου αιώνα η οθωμανική διοίκηση θα προσπαθήσει να εκσυγχρονιστεί, παρέχοντας και εμπορικά προνόμια στους υπηκόους των ευρωπαϊκών κρατών, ενώ και η ίδια η πόλη θα εκσυγχρονιστεί: τραμ, ηλεκτροφωτισμός, σιδηροδρομική σύνδεση, νέο λιμάνι. Από το 1873 οι ραβινικές σχολές έχουν δώσει τη θέση τους στα σχολεία της Alliance Israélite Universelle. Παράλληλα, οι ισχυρές εβραϊκές οικογένειες επωφελούνται από την νέα οικονομική κατάσταση: είναι η εποχή της οικοδόμησης των Μύλων Αλλατίνι (1854). Το 1864 στη Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί η πρώτη εβραϊκή εφημερίδα El Lunar.

Προς το τέλος του αιώνα, οι εβραίοι κάτοικοι της πόλης ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου και εξασκούν όλα τα επαγγέλματα.

Το 1908, θα ιδρυθεί στη Θεσσαλονίκη από τον Αβραάμ Μπεναρόγια και εβραίους εργάτες το πρώτο συνδικαλιστικό σωματείο σε ελληνικό τόπο, η Φεντερασιόν.

1912 Με την απελευθέρωση της πόλης, η ισραηλιτική κοινότητα αριθμεί περίπου 61.000 άτομα, ενώ οι Έλληνες είναι περίπου 40.000.

1917 Η μεγάλη πυρκαγιά που καταστρέφει όλη την πόλη πλήττει κυρίως τις εβραϊκές συνοικίες, επιχειρήσεις και ιδρύματα. Οι Εβραίοι θα αρχίσουν να μεταναστεύουν σε άλλες χώρες, ιδίως στη γη του Ισραήλ. Η μετανάστευση θα ενταθεί στον Μεσοπόλεμο καθώς πληθαίνουν οι επιθέσεις από αντισημιτικά στοιχεία – όπως ο εμπρησμός του συνοικισμού Κάμπελ (1931). Παρόλα αυτά, το 1940 ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης αριθμεί περίπου 50 χιλιάδες. Οι Εβραίοι θα εκπληρώσουν πλήρως τις υποχρεώσεις τους προς την πατρίδα στον Πόλεμο, ενώ η κοινότητα θα πληρώσει βαρύ τίμημα: 513 νεκροί στρατιώτες και πάνω από 3.700 τραυματίες.

1941 Η ναζιστική κατοχή θα εγκαινιάσει τους διωγμούς των Εβραίων από τις πρώτες μέρες. Στις 11 Ιουλίου του 1942 οι άρρενες Εβραίοι από 18 έως 45 ετών θα υποχρεωθούν να συγκεντρωθούν στην Πλατεία Ελευθερίας όπου θα υποστούν εξευτελισμούς και βασανισμούς. Στο τέλος του 1942 θα καταστραφεί το εβραϊκό νεκροταφείο (όπου η σημερινή Πανεπιστημιούπολη) και θα κατασχεθούν όλες οι εβραϊκές επιχειρήσεις.

1943 Από τον Φεβρουάριο του 1943 οι Εβραίοι υποχρεώνονται να φορούν το κίτρινο άστρο και να κατοικούν σε ειδικές συνοικίες (γκέτο). Στις 15 Μαρτίου 1943 αναχωρεί ο πρώτος συρμός από τον σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης με προορισμό το Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Έως τον Αύγουστο του 1943 θα αναχωρήσουν άλλες 18 αποστολές. Από τις 50 χιλιάδες άτομα, λιγότεροι από χίλιοι θα κατορθώσουν να επιστρέψουν ζωντανοί από την Πολωνία.   

Επαναλήψεις

Τετάρτη 26/09/2012 & Πέμπτη 27/09/2012
Παλιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης
Πρώτη παράσταση: Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2012-2013 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012. Στο πλαίσιο των 47ων Δημητρίων η παράσταση επαναλαμβάνεται στην αποβάθρα του Παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης την Τετάρτη 26 και την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012.

Περιοδείες - Φεστιβάλ

Κυριακή 13/5/2012
Δημοτικό Θέατρο "Αστέρια" Σέρρες

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Πέμπτη, 15-03-2012

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2012-2013 (από 26/09/12).

Πρόγραμμα

Πέμπτη 15/3/2012
9 μ.μ.
Παρασκευή 16/3/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 21/3/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 22/3/2012
9 μ.μ.
Παρασκευή 23/3/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 28/3/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 29/3/2012
9 μ.μ.
Παρασκευή 30/3/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 4/4/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 5/4/2012
9 μ.μ.
Παρασκευή 6/4/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 13/5/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 26/09/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 27/09/2012
9 μ.μ.
Η Χρυσή πόλη, Δανάη Τανίδου Η Χρυσή πόλη, Δανάη Τανίδου Η Χρυσή πόλη, Δανάη Τανίδου Η Χρυσή πόλη, Δανάη Τανίδου Η Χρυσή πόλη, Δανάη Τανίδου Η Χρυσή πόλη, Δανάη Τανίδου Η Χρυσή πόλη, Δανάη Τανίδου

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2011-2012 » Πανικός στα παρασκήνια

Πανικός στα παρασκήνια

Κεν Λούντβιχ, 1995

Ένας καταχρεωμένος θίασος περιοδείας, στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Μια ξεκαρδιστική κωμωδία παρεξηγήσεων. Θέατρο μέσα στο θέατρο, μια λοξή ματιά στη σκηνή και τους ανθρώπους της.

Διανομή

Παίζουν: Δημήτρης Ναζίρης, Έφη Σταμούλη, Μένη Κυριάκογλου, Στάθης Μαυρόπουλος, Σοφία Βούλγαρη, Γιώργος Δημητριάδης, Άννα Ευθυμίου, Ηλίας Παπαδόπουλος.

Συντελεστές

Μετάφραση
Δημήτρης Ναζίρης
Σκηνοθεσία
Στάθης Μαυρόπουλος
Σκηνικά
Λίλα Καρακώστα
Κοστούμια
Όλγα Χατζηιακώβου
Φωτισμοί
Κέλλυ Εφραιμίδου
Μουσική επιμέλεια
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Βοηθός σκηνοθέτη
Ιωάννα Σιδηροπούλου

Είπαν για το έργο

«Η πιο αστεία παράσταση αυτή την εποχή στη Νέα Υόρκη. Στη δεύτερη πράξη, έχουμε μια παράσταση μέσα στην παράσταση, όπου οι ηθοποιοί  φοράνε λάθος κοστούμι και λένε ατάκες από λάθος έργο, μια εξωφρενικά κωμική σκηνή. Είδα την παράσταση τρεις φορές, ελπίζω εσείς να τη δείτε τουλάχιστον μία».

Liz Smith, New York Post

«Το έργο δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια ερωτική επιστολή προς το ζωντανό θέατρο».

Boston Herald

«Είναι ξεκαρδιστικό. Ο Λούντβιχ γέμισε το έργο του με κωμικές επινοήσεις και απανωτά γκαγκς, μαζί με μια δόση παραλόγου. Μια βραδιά φαρσικής απόλαυσης».

Clive Barnes, New York Post

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 02-12-2011

Πρόγραμμα

Παρασκευή 2/12/2011
9 μ.μ.
Σάββατο 3/12/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 4/12/2011
7 μ.μ.
Παρασκευή 9/12/2011
9 μ.μ.
Σάββατο 10/12/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 11/12/2011
7 μ.μ.
Παρασκευή 16/12/2011
9 μ.μ.
Σάββατο 17/12/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 18/12/2011
7 μ.μ.
Παρασκευή 23/12/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 25/12/2011
9 μ.μ.
Δευτέρα 26/12/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 30/12/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 1/1/2012
9 μ.μ.
Παρασκευή 6/1/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 7/1/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 8/1/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 13/1/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 14/1/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 15/1/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 20/1/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 21/1/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 22/1/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 27/1/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 28/1/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 29/1/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 3/2/20212
9 μ.μ.
Σάββατο 4/2/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 5/2/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 10/2/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 11/2/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 12/2/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 17/2/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 18/2/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 19/2/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 24/2/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 25/2/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 26/2/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 2/3/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 3/3/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 4/3/2012
7 μ.μ.
Παρασκευή 9/3/2012
9 μ.μ.
Σάββατο 10/3/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 11/3/2012
7 μ.μ.
Σάββατο 17/3/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 18/3/2012
7 μ.μ.
Σάββατο 24/3/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 25/3/2012
7 μ.μ.
Σάββατο 31/3/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 1/4/2012
7 μ.μ.
Σάββατο 7/4/2012
9 μ.μ.
Κυριακή 8/4/2012
7 μ.μ.
Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, Κεν Λούντβιχ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2011-2012 » Ολεάννα

Ολεάννα

Ντέιβιντ Μάμετ, 1992

Συμπαραγωγή με τη θεατρική ομάδα PASSATEMPO

Ένας πετυχημένος καθηγητής. Μια φοιτήτρια που δεν θέλει να αποτύχει στις εξετάσεις. Μια συνάντηση που θα αποκαλύψει δυο χωριστούς κόσμους. Ένα ανελέητο παιχνίδι φύλων και εξουσίας.

Διανομή

Παίζουν: Γιάννης Μόχλας, Νανά Παπαγαβριήλ.

Συντελεστές

Μετάφραση
Γλυκερία Καλαϊτζή
Σκηνοθεσία
Γλυκερία Καλαϊτζή
Σκηνικά
Ευαγγελία Κιρκινέ
Κοστούμια
Μαρία Καραδελόγλου

Είπαν για το έργο

«Εκείνος λέει ότι ήταν μάθημα. Εκείνη, σεξουαλική παρενόχληση. Όποια θέση και να πάρετε, θα χάσετε».

Ντέιβιντ Μάμετ

«Τέλειο δείγμα κοινωνικού ψυχογραφήματος, σε μια στιγμή μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών ανακατατάξεων, με οξυμένη την κρίση στην εκπαίδευση... Το Ολεάννα κινείται θαυμάσια στη ‘μικροφυσική της εξουσίας’... Ο Μάμετ έχει συνθέσει έναν εκπληκτικό διάλογο... Σαν κρυμμένος δυναμίτης».

Ελένη Βαροπούλου, Το Βήμα

«Το σημαντικό στο έργο είναι ο τρόπος με τον οποίο το αρχικό θέμα οδηγεί στην αποκάλυψη των δομών της εξουσίας».

Γρηγόρης Ρ. Ιωαννίδης, Ελευθεροτυπία

«Θεμελιώνει ένα κοινωνικό αξίωμα: ότι στον κόσμο του απόλυτου ανταγωνισμού κάθε σχέση είναι ένας εφαρμοσμένος βιασμός».

Κώστας Γεωργουσόπουλος, Τα Νέα

«Κρύβει δείχνοντας τα ουσιώδη και αποκαλύπτει κρύβοντας. Με αθώο δήθεν ύφος θεατρικού παιχνιδιού... Άλλοτε κλείνει το μάτι στον θεατή συνωμοτικά κι άλλοτε τον παγώνει με τη σιωπή».

Λέανδρος Πολενάκης, Η Αυγή

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 21-12-2011

Πρόγραμμα

Τετάρτη 21/12/2011
9 μ.μ.
Πέμπτη 22/12/2011
9 μ.μ.
Τετάρτη 28/12/2011
9 μ.μ.
Πέμπτη 29/12/2011
9 μ.μ.
Τετάρτη 4/1/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 5/1/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 11/1/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 12/1/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 18/1/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 19/1/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 25/1/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 26/1/2012
9 μ.μ.
Τετάρτη 1/2/2012
9 μ.μ.
Πέμπτη 2/2/2012
9 μ.μ.
Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ Ολεάννα, Ντέιβιντ Μάμετ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2011-2012 » Το νερό της ζωής

Το νερό της ζωής

Βασισμένο σ' ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ

Eλεύθερη διασκευή ενός από τα πιο γνωστά παραμύθια των αδελφών Γκριμ, το έργο αρχίζει με το ταξίδι ενός νέου που ψάχνει να βρει το αθάνατο νερό για να το φέρει στον άρρωστο πατέρα του. Αλλά κάθε ταξίδι είναι γνώση, δοκιμασία και μύηση. Κι ο ήρωάς μας θα συναντήσει στο ταξίδι του ξαφνικά την αγάπη, ακούγοντας μια άγνωστή του κοπέλα να τραγουδάει. Θα περάσει μεγάλες περιπέτειες, κινδύνους, δοκιμασίες, στο σκοτεινό δάσος, στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, στο στοιχειωμένο πύργο, αλλά η αγάπη είναι πιο δυνατή απ’ τον κίνδυνο, πιο δυνατή απ’ το φόβο, αυτή στο τέλος θα νικήσει. Τελικά, το αθάνατο νερό, το νερό της ζωής, δεν είναι άλλο από την αγάπη.

Η παράσταση είναι μια πρόταση θεάτρου μέσα στο θέατρο, όπου ένας περιπλανώμενος θίασος προσπαθεί να αφηγηθεί με τα απλά ευφάνταστα μέσα του λαϊκού θεάτρου μια συναρπαστική ιστορία.  Το κείμενο συμπληρώνεται και προεκτείνεται από την ευρηματική μουσική και από τις εικόνες που δημιουργούν με το σώμα τους έξι αεικίνητοι ηθοποιοί, οι οποίοι δεν παίζουν απλώς δεκάδες ρόλους, αλλά διαμορφώνουν και αλλάζουν αδιάκοπα το σκηνικό χώρο.

Διανομή

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σοφία Βούλγαρη, Κυριάκος Δανιηλίδης, Γιώργος Δημητριάδης, Ροδή Κωνσταντινίδου, Μάριος Μεβουλιώτης και Ηλίας Παπαδόπουλος.

Συντελεστές

Διασκευή-Σκηνοθεσία
Ελένη Δημοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια
Ρίτσαρντ Άντονυ
Μουσική
Κώστας Βόμβολος
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Κινησιολογία
Χάρης Πεχλιβανίδης
Ειδικές κατασκευές
Μαρία Καβαλιώτη
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Κυριακή, 16-10-2011

Πρόγραμμα

Κυριακή 16/10/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 23/10/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 30/10/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 6/11/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 13/11/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 20/11/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 27/11/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 4/12/2011
11.30 π.μ.
Πέμπτη 8/12/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 11/12/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 18/12/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 25/12/2011
6 μ.μ.
Δευτέρα 26/12/2011
11.30 π.μ.
Δευτέρα 2/1/2012
6 μ.μ.
Παρασκευή 6/1/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 8/1/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 15/1/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 22/1/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 29/1/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 5/2/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 12/2/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 19/2/2012
11.30 π.μ.
Κυριακή 26/2/2012
11.30 π.μ.
Το νερό της ζωής, Βασισμένο σ' ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ Το νερό της ζωής, Βασισμένο σ' ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ Το νερό της ζωής, Βασισμένο σ' ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ Το νερό της ζωής, Βασισμένο σ' ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ Το νερό της ζωής, Βασισμένο σ' ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ Το νερό της ζωής, Βασισμένο σ' ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2011-2012 » Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά

Μια μουσική παράσταση βασισμένη στη "Μαρία Νεφέλη" του Οδυσσεά Ελύτη, 1978

Στο πλαίσιο των 46ων Δημητρίων, η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» σε συνεργασία με το Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ. παρουσίασε το αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη - Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά, μια πολυφωνική προσέγγιση της Μαρίας Νεφέλης για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή.

Η Μαρία Νεφέλη κυκλοφόρησε το 1978 (εκδ. Ίκαρος). Αλλά γράφτηκε νωρίτερα, μέσα στον απόηχο των φοιτητικών εξεγέρσεων στην Ευρώπη με αίτημα να αλλάξουν όλα τώρα αμέσως (Μάης του 1968 στο Παρίσι) και της «επανάστασης των λουλουδιών» στην Αμερική (κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, «κάντε έρωτα, όχι πόλεμο»).

Το ποιητικό κείμενο, διάλογος ανάμεσα στον ώριμο ποιητή και  μια αντισυμβατική νέα γυναίκα, απηχεί το κλίμα εκείνης της εποχής, την ατμόσφαιρα γενικής αμφισβήτησης αλλά και ελπίδας που τη χαρακτήριζε, εκφράζει το ουτοπικό όραμα της πληρότητας και της ευτυχίας μέσα από την κατάργηση των απαγορεύσεων κάθε είδους.

Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που το έργο αυτό του Ελύτη συγκινεί πάντα τους νέους, και που το επιλέξαμε για να τιμήσουμε τα εκατοστά γενέθλια του ποιητή. Σε μια εποχή απαισιοδοξίας, παραίτησης, ψυχικής καθίζησης, έχουμε ανάγκη από  μεγάλα κείμενα που εκφράζουν ποιητικά το όραμα μιας υπέρβασης.

Η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» ασχολείται συστηματικά, από την ίδρυσή της, με τη σκηνική αξιοποίηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας, έχοντας παρουσιάσει πολλές θεατρικές παραστάσεις και αναλόγια πάνω σε κείμενα του Ρίτσου, του Ελύτη, του Βάρναλη, του Τσίρκα, του Μπακόλα, καθώς και ποιητών της Θεσσαλονίκης. Για τη Μαρία Νεφέλη συνεργάζεται για πρώτη φορά με το Τμήμα Θεάτρου, σ’ ένα σχέδιο πολυφωνικής και ανορθόδοξης απόδοσης ενός ιδιότυπου, και εξόχως νεανικού, ποιητικού κειμένου.  

Διανομή

Παίρνουν μέρος:

Έφη Σταμούλη: Μαρία Νεφέλη

Δημήτρης Ναζίρης: Ποιητής

Κώστας Βόμβολος: Μουσικός

και οι φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Θεάτρου του Α.Π.Θ.: Αντωνία Βισβίκη, Έλσα Καρακασίδου, Θανάσης Κριτσάκης, Νικόλας Νικητάκης, Ματίνα Παγουλάτου, Δέσποινα Παπαδοπούλου, Νίκος Ράμμος, Κώστας Ραμπαβίλας, Βάσω Τσαβδαρίδου, Χρυσούλα Φλαμπούτογλου, Δημήτρης Φουρλής, Δήμητρα Χαϊνά.

Συντελεστές

Σκηνοθετική επιμέλεια
Νικηφόρος Παπανδρέου
Μουσική σύνθεση
Κώστας Βόμβολος
Κίνηση
Στέλλα Μιχαηλίδου

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 15-10-2011

Η πρεμιέρα δόθηκε στις 15/10/2011 στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, συμμετοχή στα 46α Δημήτρια. Επαναλήφθηκε στις 16/11/2011 στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ. στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Στο θέατρο "Αμαλία" θα παιχτεί μόνο δύο μέρες: την Τετάρτη 14/12/2011 και την Πέμπτη 15/12/2011. Η παράσταση ανεβάζεται στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, την Τετάρτη 15/2/2012, στις 9 μ.μ., με ελεύθερη είσοδο.

Πρόγραμμα

Σάββατο 15/10/2011
9 μ.μ. (Δημαρχείο)
Τετάρτη 16/11/2011
9 μ.μ. (Α.Π.Θ.)
Τετάρτη 14/12/2011
9 μ.μ. (Αμαλία)
Πέμπτη 15/12/2011
9 μ.μ. ( Αμαλία)
Τετάρτη 15/2/2012
9 μ.μ. (Μ. Μ. Σ. Τ.)
Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά, Μια μουσική παράσταση βασισμένη στη

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2010-2011 » Το κρυφό δωμάτιο

Το κρυφό δωμάτιο

Καρόλ Φρεσέτ, 2008

Το έργο

Η Γκρέις, υπάλληλος σε γραφείο, γίνεται ξαφνικά βασιλοπούλα του παραμυθιού: την ερωτεύεται ο Ερρίκος, που είναι γοητευτικός, ευγενικός και πάμπλουτος. Την παντρεύεται και εγκαθίσταται μαζί της σε μια πολυτελέστατη βίλλα με είκοσι οχτώ δωμάτια. Η απόλυτη ευτυχία. Με έναν όρο: η Γκρέις μπορεί να περιδιαβάζει παντού, αρκεί να μη μπει ποτέ σ’ ένα ασήμαντο, μικρό δωμάτιο, μια σοφίτα στο τέλος μιας απόμερης σκάλας. Μα υπάρχει ευτυχία ...υπό όρους; Και ποιο τρομερό μυστικό κρύβεται στο απαγορευμένο δωμάτιο;

Η Φρεσέτ εμπνέεται από τον Κυανοπώγωνα του Σαρλ Περώ (1697), για να γράψει ένα έργο ποιητικό και σκληρό, μια ψυχαναλυτική προσέγγιση των ανομολόγητων πόθων και των κρυφών μας φόβων, και ταυτόχρονα μια πολιτική παραβολή πάνω στη σχέση ατομικής ευμάρειας και κοινωνικής ευθύνης, μέσα σε μια ατμόσφαιρα αστυνομικού θρίλερ.

Ν.Π.

Διανομή

Ερρίκος
Κυριάκος Δανιηλίδης
Γκρέις
Αθηνά Ευσταθίου
Άννα
Νανά Παπαγαβριήλ
Ιλόνα
Μαριέττα Σπηλιοπούλου
Κατρίν
Έφη Σταμούλη

Συντελεστές

Μετάφραση
Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνοθεσία
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Σκηνικά-Κοστούμια
Όλγα Χατζηιακώβου
Μουσική επιμέλεια
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Φωτισμοί
Κέλλυ Εφραιμίδου
― » ―
Μαρία Λαζαρίδου
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαρία Λαζαρίδου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Σε πρώτο πρόσωπο

• Ναι, ο κόσμος είναι γεμάτος ασχήμια, οδύνη, αθλιότητες, ναι, η αδικία και η καταπίεση είναι παντού, αλλά τα πλάσματα που κατοικούν τον κόσμο, που είναι ο κόσμος, δεν μπορούν να συνοψιστούν στο γεγονός ότι ανήκουν σε ένα φύλο, μια κοινωνική τάξη, μια χώρα, μια ήπειρο. Η αλήθεια τους εκφράζεται με μια απειρία αποχρώσεων, ανάμεσα στην ομορφιά και την ασχήμια, το μεγαλείο και την αθλιότητα...

• Όλα τα έργα μου ―ή σχεδόν όλα;― κρύβουν ένα είδος στοχασμού πάνω στο θέατρο, αυτήν την αλλόκοτη δραστηριότητα που συνίσταται στο να διηγείσαι μια ιστορία ψεύτικη, κατασκευασμένη, για να προκύψει μια συγκίνηση αληθινή.

• Το ζήτημα του αληθινού και του ψεύτικου βρίσκεται στην καρδιά του έργου Το κρυφό δωμάτιο. Ανοίγοντας την πόρτα του απαγορευμένου δωματίου, η Γκρέις κάνει μιαν ανακάλυψη που τη συνταράζει, αλλά αυτό που βλέπει, αυτό που ακούει, αυτό που αισθάνεται μέσα στο δωμάτιο, είναι στ’ αλήθεια η πραγματικότητα; Η απαγορευμένη πόρτα οδηγεί σε μια φαντασίωση ή σε μια σκληρή αλήθεια; Εμβληματικός χώρος του θεάτρου, αυτό το σκοτεινό δωμάτιο, μικρό μαύρο κουτί όπου μπορεί κανείς όλα να τα επινοήσει, όλα να τα παίξει, είναι ταυτόχρονα ένας χώρος γεμάτος ανησυχητική αλήθεια.

• Όταν ξαναδιάβασα τον Κυανοπώγωνα του Περρώ, με γοήτευσε αμέσως η ιδέα του απαγορευμένου δωματίου, κι ακόμα η ιδέα της αφθονίας και της έλλειψης. Πώς είναι δυνατόν να μένεις σ’ ένα παλάτι, να τα ’χεις όλα, και η μόνη σου επιθυμία να είναι να μπεις σ’ ένα ασήμαντο δωματιάκι; Και ξαφνικά, είδα μπροστά μου την εικόνα μιας νέας γυναίκας που στέκεται μπροστά σε μια κλειστή πόρτα. Έτσι άρχισαν όλα. Αυτή η αφετηρία με κινητοποιούσε. Ούτε εγώ ήξερα τι βρισκόταν πίσω από την πόρτα, όταν άρχισα να γράφω. Υπάρχουν πολλές ερμηνείες γ’ αυτό που κρύβεται στο δωμάτιο. Δεν είναι δική μου δουλειά να τις διατυπώσω. Έγραψα το έργο εντελώς διαισθητικά. Από όλα μου τα έργα, είναι ίσως αυτό που καταλαβαίνω λιγότερο. Είναι σαν να άνοιξα μέσα μου μια μικρή πόρτα προς έναν χώρο λιγότερο ορθολογικό, πιο σκοτεινό, και χώθηκα μέσα.

Carole Fréchette

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 04-02-2011

Πρόγραμμα

Παρασκευή 4/2/2011
9.00 μ.μ.
Τετάρτη 9/2/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 10/2/2011
9.00 μ.μ.
Τετάρτη 16/2/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 17/2/2011
9.00 μ.μ.
Τετάρτη 23/2/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 24/2/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 3/3/2011
9.00 μ.μ.
Σάββατο 5/3/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 10/3/2011
9.00 μ.μ.
Σάββατο 12/3/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 17/3/2011
9.00 μ.μ.
Σάββατο 19/3/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 24/3/2011
9.00 μ.μ.
Σάββατο 26/3/2011
9.00 μ.μ.
Πέμπτη 31/3/2011
9.00 μ.μ.
Σάββατο 2/4/2011
9.00 μ.μ.
Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ Το κρυφό δωμάτιο, Καρόλ Φρεσέτ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2010-2011 » Σε μια κόλλα χαρτί

Σε μια κόλλα χαρτί

Στάθης Μαυρόπουλος, 2010

Σκοτεινές ιστορίες μιας φωτεινής πόλης

Το Σε μια κόλλα χαρτί είναι ένα «θεατρικό ντοκυμαντέρ», με θέμα δύο υποθέσεις καταδίκης αθώων, που συγκλόνισαν τη μεταπολεμική Θεσσαλονίκη: του Γρηγόρη Στακτόπουλου (υπόθεση Πολκ, 1948) και του Αριστείδη Παγκρατίδη (ο «δράκος του Σέιχ Σου», 1963). Δύο πολύκροτες υποθέσεις, όπου, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, τα αρμόδια κρατικά όργανα κατασκεύασαν εν ψυχρώ ενόχους, τυλίγοντας  «σε μια κόλλα χαρτί» δύο, κατά γενική σήμερα πεποίθηση, αθώους ανθρώπους. Ο πρώτος έζησε έναν καφκικό εφάλτη και πέρασε πολλά χρόνια στη φυλακή. Ο δεύτερος εκτελέστηκε.

Στο έργο δεν υπάρχουν στοιχεία μυθοπλασίας, το κείμενο περιορίζεται σκόπιμα στη σύνθεση σπαραγμάτων από επίσημα ντοκουμέντα, καταθέσεις μαρτύρων, αγορεύσεις δικαστικών, δημοσιεύματα εφημερίδων. Στόχος δεν είναι ωστόσο  η συγκέντρωση ιστορικών πληροφοριών ούτε η εξιχνίαση σκοτεινών μέχρι σήμερα εγκλημάτων. Αντικείμενο του έργου και της παράστασης είναι οι ανθρώπινες περιπτώσεις, η διαδικασία κατασκευής ενόχων, ο εφιάλτης των αθώων που εμπλέκονται στα γρανάζια ενός απάνθρωπου μηχανισμού. Αυτό το στοιχείο άλλωστε έρχεται να συνδέσει δύο πρόσωπα απολύτως διαφορετικά μεταξύ τους ως προς την κοινωνική θέση, το μορφωτικό επίπεδο, την ιδεολογία. Και αυτό εξηγεί γιατί αυτές οι δύο αυτοτελείς ιστορίες ενώθηκαν σε μια ενιαία παράσταση.

Όλα ξεκίνησαν την περασμένη άνοιξη, όταν η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» ανέθεσε στην Ελένη Δημοπούλου και στον Στάθη Μαυρόπουλο τη συμμετοχή του θιάσου στις εκδηλώσεις «Η Θεσσαλονίκη αλλιώς» που οργάνωσε για τα εικοσάχρονά του το περιοδικό Parallaxi, ένα εξαιρετικό διήμερο που έδειξε πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να γίνει αυτή η πόλη όταν το θέλει. Παρουσιάστηκε τότε, στην οδό Εμπράρ, ένα σύντομο δρώμενο με τίτλο «Σκοτεινές ιστορίες μιας φωτεινής πόλης», που είχε ως θέμα τη δίκη του Αριστείδη Παγκρατίδη. Η απήχηση εκείνης της μοναδικής παράστασης οδήγησε στη σκέψη μιας πιο ολοκληρωμένης δουλειάς, ενός διπτύχου που θα είχε ως θέμα δύο επεισόδια της μεταπολεμικής ιστορίας της Θεσσαλονίκης, με κοινό χαρακτηριστικό τον εφιάλτη του αθώου που συνθλίβεται από έναν αυταρχικό μηχανισμό.

Διανομή

1. Γρηγόρης

Σκηνοθεσία: Στάθης Μαυρόπουλος

Μουσική επιμέλεια - χορογραφία: Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ιωάννα Τζίκα

 

Διανομή

Μένη Κυριάκογλου: Μητέρα

Μαρίτα Τσαλκιτζόγου: Τραγουδίστρια, Αδελφή

Μάριος Μεβουλιώτης: Γρηγόρης

Σταύρος Ευκολίδης: ο Αμερικάνος, ένας Παντοπώλης, Βασανιστής

Δημήτρης Ναζίρης: Διοικητής

Στάθης Μαυρόπουλος: Εφημεριδοπώλης

 

Φωνές: Κώστας Βόμβολος, Νίκος Κουμαριάς, Νανά Παπαγαβριήλ, Έφη Σταμούλη

 

2. Αριστείδης

Σκηνοθεσία: Ελένη Δημοπούλου

Μουσική επιμέλεια: Ελένη Δημοπούλου, Κώστας Βόμβολος

 

Παίζουν:

Σταύρος Ευκολίδης, Στάθης Μαυρόπουλος, Μάριος Μεβουλιώτης, Μαριέττα Σπηλιοπούλου, Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου και η φωνή του Κώστα Βόμβολου

 

Από την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011 τον Σταύρο Ευκολίδη αντικατέστησε ο Κυριάκος Δανιηλίδης.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Ελένη Δημοπούλου
― » ―
Στάθης Μαυρόπουλος
Σκηνικά-Κοστούμια
Ρίτσαρντ Άντονυ
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Μουσική επιμέλεια
Κώστας Βόμβολος
― » ―
Ελένη Δημοπούλου
― » ―
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Χορογραφία
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Βοηθός σκηνοθέτη
Ιωάννα Τζίκα
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 22-01-2011

Πρόγραμμα

Σάββατο 22/1/2011
9 μ.μ.
Σάββατο 29/1/2011
9 μ.μ.
Σάββατο 5/2/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 11/2/2011
9.30 μ.μ.
Σάββατο 12/2/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 18/2/2011
9.30 μ.μ.
Σάββατο 19/2/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 25/2/2011
9.30 μ.μ.
Σάββατο 26/2/2011
9 μ.μ.
Τετάρτη 2/3/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 6/3/2011
7 μ.μ.
Τετάρτη 9/3/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 13/3/2011
7 μ.μ.
Τετάρτη 16/3/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 20/3/2011
7 μ.μ.
Τετάρτη 23/3/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 27/3/2011
7 μ.μ.
Τετάρτη 30/3/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 3/4/2011
7 μ.μ.
Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος Σε μια κόλλα χαρτί, Στάθης Μαυρόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2010-2011 » Ο Μικρός Πρίγκιπας

Ο Μικρός Πρίγκιπας

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, 1940

Κάθε σκηνή αυτού του έργου είναι ένα μάθημα ζωής, τόσο σοφό όσο σοφή είναι η απλότητα, ένα μάθημα χωρίς διδακτισμούς και μελοδραματισμούς, που οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτούς που αγαπάμε και γι’ αυτούς που μας αγαπούν. Και ταυτόχρονα είναι μια κατάθεση για τη δύναμη της ποίησης και της φαντασίας, αφού, όπως βεβαιώνει ο ίδιος ο Μικρός Πρίγκιπας, «μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια».

Διανομή

Κυριάκος Δανιηλίδης: Βασιλιάς, Μπεκρής, Γεωγράφος

Σταύρος Ευκολίδης: Αφηγητής

Αθηνά Ευσταθίου: Επιχειρηματίας, Φίδι

Μάριος Μεβουλιώτης: Αστρονόμος, Ματαιόδοξος, Φαναρανάφτης

Νανά Παπαγαβριήλ: Μικρός Πρίγκιπας

Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου: Τριαντάφυλλο, Αλεπού

 

Από την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011 τον Σταύρο Ευκολίδη αντικατέστησε ο Γιώργος Δημητριάδης.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Δήμητρα Χουμέτη
Σκηνικά-Κοστούμια
Νατάσα Σταματάρη
Μουσική επιμέλεια
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Video
Χρύσα Χουμέτη
Βοηθός σκηνοθέτη
Ναταλία Λαγγίδου
Βοηθός σκηνογράφου
Μαρία Κουλούδη
― » ―
Εκάβη Γουΐτλοκ
Βοηθός φωτιστή
Έλενα Κώτση
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Το έργο

Ο Σαιντ-Εξυπερύ έγραψε τον Μικρό Πρίγκιπα (τίτλος του πρωτοτύπου:  Le Petit Prince) το 1940. Ήταν ένα αφήγημα γεμάτο αγάπη και φως, γραμμένο μέσα στα ζοφερά χρόνια του Πολέμου. Το βιβλίο, με τις γνωστές ζωγραφιές του συγγραφέα, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη, το 1943. Από τότε έχει μεταφραστεί σε 220 γλώσσες και διαλέκτους, και έχει πουληθεί σε 134 εκατομμύρια αντίτυπα! Έχουν γίνει πολλές ηχογραφήσεις του βιβλίου (η πρώτη το 1954 με αφηγητή τον Ζεράρ Φιλίπ), το κείμενο έχει χρησιμοποιηθεί για όπερες, μιούζικαλ, ταινίες κινηματογράφου, κόμικς, θεατρικές παραστάσεις.

Η αφιέρωση του συγγραφέα...

Στον Léon Werth.

Ζητώ συγνώμη από τα παιδιά που αφιέρωσα σ’ έναν μεγάλο τούτο το βιβλίο. Έχω μια σοβαρή δικαιολογία: ο μεγάλος αυτός είναι ο καλύτερος φίλος που έχω στον κόσμο. Έχω κι άλλη μια δικαιολογία: ο μεγάλος αυτός μπορεί και τα καταλαβαίνει όλα, ακόμη και τα παιδικά βιβλία. Έχω μια τρίτη δικαιολογία: ο μεγάλος αυτός ζει στη Γαλλία, όπου τώρα πεινάει και κρυώνει. Έχει μεγάλη ανάγκη από παρηγοριά. Αν όλες αυτές οι διακιολογίες δεν αρκούν, τότε κι εγώ αφιερώνω το βιβλίο στο παιδί που ήταν κάποτε αυτός ο μεγάλος. Όλοι οι μεγάλοι στην αρχή ήταν παιδιά. (Λίγοι τους όμως το θυμούνται). Διορθώνω λοιπόν την αφιέρωσή μου:

Στον Léon Werth, όταν ήτανε μικρό αγόρι.

Antoine de Saint-Exupery

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 10-11-2010

Πρόγραμμα

Τετάρτη 10/11/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 14/11/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 21/11/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 28/11/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 5/12/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 12/12/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 19/12/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 26/12/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 2/1/2011
11.30 π.μ.
Τετάρτη 5/1/2011
9 μ.μ.
Πέμπτη 6/1/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 9/1/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 16/1/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 23/1/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 30/1/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 6/2/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 13/2/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 20/2/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 27/2/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 6/3/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 13/3/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 20/3/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 27/3/2011
11.30 π.μ.
Κυριακή 3/4/2011
11.30 π.μ.
Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2010-2011 » Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας

Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας

Φρανκ Μακ Γκίνες, 2010

Το καλοκαίρι του 1967, η Γκρέτα Γκάρμπο καταφθάνει σε μια κωμόπολη της επαρχίας του Ντόνεγκαλ. Η Ιρλανδία βρίσκεται στα πρόθυρα βίαιων αλλαγών. Δυο ζευγάρια βρίσκονται στα πρόθυρα του χωρισμού. Μια γυναίκα προσπαθεί να σώσει την οικογένειά της, ενώ ένα νέο κορίτσι προσπαθεί να σώσει το μέλλον του. Πλάι σ’ όλα αυτά, καταλύτης των εξελίξεων,  η πιο αγαπημένη και η πιο μόνη γυναίκα του κόσμου, η μεγάλη Γκάρμπο. Αλλά όταν έρχονται οι θεοί, μπορεί να προκαλέσουν χάος, και όχι μόνο στους κοινούς θνητούς, όπως θα διαπιστώσει και η θεία Γκρέτα.

Το γεμάτο συγκίνηση και γοητεία νέο έργο του Φρανκ Μακ Γκίνες έχει μια τσεχοφική δομή. Όπως συμβαίνει και στον Θείο Βάνια, ένας ξένος εισβάλλει σε μια επαρχιακή μικροκοινωνία, αναστατώνει τους πάντες και μετά φεύγει, έχοντας προκαλέσει και καλές και καταστροφικές ανατροπές. Ο Μακ Γκίνες δεν είναι ο πρώτος ιρλανδός συγγραφέας που επεξεργάζεται ανθρώπινες και τραγικωμικές παραλλαγές αυτής της φόρμουλας ― αρκεί να θυμηθούμε τον διάλογο που ανοίγει με τις Τρεις Αδελφές του Τσέχοφ ο Μπράιαν Φρίελ στο Χορεύοντας στη Λούνασα, που παρουσίασε στη Θεσσαλονίκη το 1998 η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» (διόλου τυχαία, ο Μακ Γκίνες έγραψε το σενάριο για τη μεταφορά του αριστουργήματος του Φρίελ στον κινηματογράφο). Από την άλλη, η πρωτοτυπία του σύγχρονου δραματουργού είναι παρούσα, μεταξύ άλλων στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις σεξουαλικές ιδιαιτερότητες των ηρώων του.

Το έργο (τίτλος του πρωτοτύπου: Greta Garbo Came to Donegal) ανεβάστηκε τον περασμένο Ιανουάριο με μεγάλη επιτυχία στο Tricycle Theatre  του Λονδίνου, σε σκηνοθεσία του Nicolas Kent.

Διανομή

Παίζουν: Ελένη Δημοπούλου, Άννα Κυριακίδου, Στάθης Μαυρόπουλος, Μάριος Μεβουλιώτης,  Νίκος Λύτρας,  Μαριέττα Σπηλιοπούλου, Έφη Σταμούλη.

Συντελεστές

Μετάφραση
Δημήτρης Ναζίρης
Σκηνοθεσία
Γιάννης Μόσχος
Σκηνικά-Κοστούμια
Απόστολος Βέττας
Μουσική επιμέλεια
Νίκος Βίττης
Φωτισμοί
Χρήστος Γιαλαβούζης
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Ο συγγραφέας

Ο  ιρλανδός συγγραφέας Frank McGuinness γεννήθηκε το 1953 στο Buncrana, μικρή κωμόπολη της επαρχίας του Donegal. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί μιας διευρυμένης εργατικής οικογένειας: μεγάλωσε μαζί με πολλά ξαδέλφια στο σπίτι της γιαγιάς του και ανατράφηκε σύμφωνα με την αυστηρή ιρλανδική καθολική παράδοση. Στο τέλος του σχολείου κέρδισε μια υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου, όπου σπούδασε αγγλική φιλολογία, με μεταπτυχιακά στη μεσαιωνική λογοτεχνία. Σήμερα διδάσκει στο ίδιο Πανεπιστήμιο, φιλολογία και δημιουργική γραφή.

Πολύ νέος, ήδη με το δεύτερο έργο του, The Factory Girls (1982,  Abbey Theatre), που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα από την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» (Εργαζόμενα κορίτσια, 2003), αναγνωρίστηκε ως ένας από τους μείζονες ιρλανδούς δραματουργούς, με πλήθος βραβεία και διακρίσεις και έντονη διεθνή παρουσία. Ανάμεσα στα έργα που ακολούθησαν: Borderlands (1984), Observe the Sons of Ulster Marching Towards the Somme (1985), Baglady (1985 ― μονόλογος που ερμήνευσε, με τον τίτλο Ντάμα κούπα, η Αλέκα Παΐζη το 2003), Innocence (1986), Carthaginians (1988), Someone Who’ll Watch Over Me (1992), Mutabilitie (1997),  Dolly West’s Kitchen (1999), Gates of Gold (2002), There Came a Gypsy Riding (2007), Greta Garbo Came to Donegal (2010). Έχει επίσης μεταφράσει για την ιρλανδική σκηνή πολλά έργα του κλασικού ρεπερτορίου (Σοφοκλή, ΄Ιψεν, Τσέχοφ, Πιραντέλλο, Λόρκα, Μπρεχτ κ.ά.). Ακόμη, έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές (Booterstone και The Sea with no Ships) και έχει γράψει τους στίχους δύο τραγουδιών στο άλμπουμ της Marianne Faithfull A Secret Life.

Η κριτική για το έργο

«Ζήλεια, μυστικοπάθεια, αυτολύπηση και αμφίσημη σεξουαλικότητα, το αποτέλεσμα είναι ένα οδυνηρό και ευφυές δράμα... Υπάρχουν πολλά να θαυμάσεις σ’ αυτό το γεμάτο ανθρώπινη συμπόνια και δεξιοτεχνία έργο» (Evening Standard).

«Σοφή αναλογία αστείων και πόνου, χιούμορ και σκοτεινιάς, ζεστασιάς και ερεθιστικής πλοκής» (The Daily Telegraph).

«Ο Φρανκ Μακ Γκίνες περιγράφει εντελώς ασυνήθιστα τις συνηθισμένες γυναίκες... Διαπρέπει στη δημιουργία γυναικείων χαρακτήρων που ψάχνουν βαθιά μέσα στον εσωτερικό τους κόσμο» (Financial Times).

«Ο Μακ Γκίνες παραπέμπει συνειδητά σε έργα που αγαπάει. Οι τσεχοφικοί απόηχοι είναι παντού, από τα πικνίκ στην εξοχή στους ξαφνικούς πυροβολισμούς και στις λογομαχίες περί ιδιοκτησίας. Όταν η Γκάρμπο και η Πώλι επιχειρούν να χορέψουν τανγκό στην κουζίνα, θυμόμαστε το Χορεύοντας στη Λούνασα του Φρίελ, που ο Μακ Γκίνες διασκεύασε για τον κινηματογράφο. Ακόμα και το ταπεινωτικό φιλί που ο Χάρυ επιβάλλει στα χείλη του αδελφού της Πώλι, ξυπνά αναμνήσεις από το Ψηλά απ’ τη γέφυρα του Άρθουρ Μίλλερ» (The Guardian).

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 29-10-2010

Η Πειραματική Σκηνή της «Tέχνης» συμμετείχε στα 45α «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης με την παράσταση "Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας" του Φρανκ Μακ Γκίνες. Oι παραστάσεις θα δοθούν στις 29, 30 & 31 Οκτωβρίου 2010. Στη συνέχεια από τις 12 Νοεμβρίου, η παράσταση θα ενταχθεί στο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο του θιάσου.

Πρόγραμμα

Παρασκευή 29/10/2010
9 μ.μ.
Σάββατο 30/10/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 31/10/2010
7 μ.μ.
Παρασκευή 12/11/2010
9 μ.μ.
Σάββατο 13/11/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 14/11/2010
7 μ.μ.
Παρασκευή 19/11/2010
9 μ.μ.
Σάββατο 20/11/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 21/11/2010
7 μ.μ.
Παρασκευή 26/11/2010
9 μ.μ.
Σάββατο 27/11/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 28/11/2010
7 μ.μ.
Παρασκευή 3/12/2010
9 μ.μ.
Σάββατο 4/12/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 5/12/2010
7 μ.μ.
Παρασκευή 10/12/2010
9 μ.μ.
Σάββατο 11/12/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 12/12/2010
7 μ.μ.
Παρασκευή 17/12/2010
9 μ.μ.
Σάββατο 18/12/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 19/12/2010
7 μ.μ.
Σάββατο 25/12/2010
9 μ.μ.
Κυριακή 26/12/2010
7 μ.μ.
Σάββατο 1/1/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 2/1/2011
7 μ.μ.
Παρασκευή 7/1/2011
9 μ.μ.
Σάββατο 8/1/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 9/1/2011
7 μ.μ.
Παρασκευή 14/1/2011
9 μ.μ.
Σάββατο 15/1/2011
9 μ.μ.
Κυριακή 16/1/2011
7 μ.μ.
Κυριακή 23/1/2011
7 μ.μ.
Κυριακή 30/1/2011
7 μ.μ.
Κυριακή 6/2/2011
7 μ.μ.
Κυριακή 13/2/2011
7 μ.μ.
Κυριακή 20/2/2011
7 μ.μ.
Κυριακή 27/2/2011
7 μ.μ.
Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στην πόλη μας, Φρανκ Μακ Γκίνες

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2010-2011 » Ερωτικό συμπόσιο

Ερωτικό συμπόσιο

Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη

Η παράσταση

Η μουσική αυτή παράσταση, με θεματικό άξονα τον έρωτα, βασισμένη σε μεταφράσεις του Νίκου Χουρμουζιάδη και σε μουσικές από έργα που εκείνος σκηνοθέτησε στην Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», προγραμματίστηκε, όχι τυχαία, όταν ο θίασος έκλεινε τα τριάντα του χρόνια. Είναι επομένως και μια εκδήλωση τιμής στον πολύτιμο συνεργάτη και συνοδοιπόρο ολόκληρης της τριαντάχρονής μας διαδρομής.

Ν.Π.

Διανομή

Παίζουν και τραγουδούν οι ηθοποιοί:

Μομώ Βλάχου, Κυριάκος Δανιηλίδης, Αθηνά Ευσταθίου, Νίκος Κουμαριάς, Άννα Κυριακίδου, Μένη Κυριάκογλου, Νίκος Λύτρας, Στάθης Μαυρόπουλος, Μάριος Μεβουλιώτης, Στέλλα Μιχαηλίδου, Δημήτρης Ναζίρης, Νανά Παπαγαβριήλ, Μαριέττα Σπηλιοπούλου, Έφη Σταμούλη.

Έκτακτη συμμετοχή: Άγγελος Παπαδημητρίου.

Συντελεστές

Μετάφραση
Νίκος Χουρμουζιάδης
Σύνθεση κειμένων
Νίκος Χουρμουζιάδης
Μουσική επεξεργασία
Κώστας Βόμβολος
Κίνηση
Στέλλα Μιχαηλίδου
Εικαστική επιμέλεια
Απόστολος Βέττας
― » ―
Ιωάννα Μανωλεδάκη
Σκηνοθεσία
Συλλογική
Μουσική σύνθεση
Κώστας Βόμβολος
― » ―
Ηρακλής Πασχαλίδης
― » ―
Γιώργος-Εμμ. Λαζαρίδης
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Επαναλήψεις

Πέμπτη 23/12/10
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 26 Μαΐου 2010. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2010-2011 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010. Τη Μομώ Βλάχου αντικαθιστά η Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου· ο Άγγελος Παπαδημητρίου δεν συμμετέχει.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 26-05-2010

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2010-2011 (από 23/12/10): τη Μομώ Βλάχου αντικαθιστά η Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου· ο Άγγελος Παπαδημητρίου δεν συμμετέχει.

Πρόγραμμα

Πέμπτη 23/12/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 29/12/2010
9 μ.μ.
Πέμπτη 30/12/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 12/1/2011
9 μ.μ.
Πέμπτη 13/1/2011
9 μ.μ.
Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη Ερωτικό συμπόσιο, Aρχαία ελληνικά επιγράμματα και σαιξπηρικά σονέτα μεταφρασμένα από τον Νίκο Χουρμουζιάδη

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2009-2010 » Κυμβελίνος

Κυμβελίνος

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, 1609

Το έργο είναι ένα σκοτεινό παραμύθι με αίσιο τέλος: ένας ανόητος βασιλιάς και μια κακιά βασίλισσα, ο έρωτας δύο νέων που περνά μέσα από απίστευτες δοκιμασίες και τραυματίζεται από προδοσίες, δύο νεαροί βοσκοί που είναι βασιλόπουλα και δεν το ξέρουν, ένας παράλογος αδυσώπητος πόλεμος, η αέναη πάλη του κακού με το καλό, ένας από μηχανής θεός που δίνει τη λύση και το απαραίτητο happy end... Όμως, έπειτα από όσα είδαμε, όταν ακόμα και οι "καλοί" είναι έτοιμοι να ενδώσουν στο "κακό", μπορεί να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;

Διανομή

Μομώ Βλάχου, Σταύρος Ευκολίδης, Νανά Παπαγαβριήλ, Τάσος Τσουκάλης.

Συντελεστές

Μετάφραση
Κώστας Καρθαίος
Διασκευή-Σκηνοθεσία
Κορίνα Βασιλειάδου
Σκηνικός χώρος
Μαρία Καβαλιώτη
Κοστούμια
Μαρία Καβαλιώτη
Μουσική
Κανάρης Κεραμάρης
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Βοηθός σκηνοθέτη
Ελένη Βλαχοπούλου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Σκηνοθετικό σημείωμα

Ο Σαίξπηρ προτείνει ένα ευτυχές τέλος

Όλα στον Κυμβελίνο κάτι θυμίζουν. Οι δυο ερωτευμένοι δε μας θυμίζουν άραγε την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας; Ο σύζυγος που πείθεται ότι η γυναίκα του τον απάτησε και ζητά εκδίκηση δε μας θυμίζει τον Οθέλλο; Ένας βασιλιάς που αφήνεται να τον κατευθύνει η βασίλισσα πόσο απέχει από τον Μάκβεθ; Στην περίπτωση του Κυμβελίνου η απάντηση είναι: πολύ. Γιατί μπορεί ο Πόστουμος να εξορίζεται αλλά αυτό γίνεται λόγω του γάμου του με την Ιμογένη και όχι γιατί διέπραξε φόνο.

Ακόμα περισσότερο: την πρώτη μέρα της εξορίας του, βάζει στοίχημα τη γυναίκα του με κάποιον που μόλις γνώρισε (τον Ιάκιμο). Και πολύ εύκολα θα πειστεί ότι η γυναίκα του τον απάτησε και ακόμη πιο εύκολα θα αποφασίσει να πάρει εκδίκηση. Όμως και η Ιμογένη μακράν τελικά απέχει από την Ιουλιέτα. Αλλά αυτό ας μην το αποκαλύψουμε ακόμα. Α, ναι, φυσικά δε θα μπορούσε να λείψει και ένας ερωτικός αντίζηλος: ο γιος της Βασίλισσας, ο Κλότεν. Ακόμα και όσοι δε γνωρίζουν τα έργα του Σαίξπηρ θα βρουν στον Κυμβελίνο κάτι γνώριμο και οικείο. Ο λόγος για αυτό είναι ότι οι χαρακτήρες του είναι μορφές αρχετυπικές, μοιάζουν με αυτές των παραμυθιών και των μύθων. Ο Κυμβελίνος είναι ο βασιλιάς που μπαίνει εμπόδιο στο γάμο της κόρης του. Η Βασίλισσα – που σημειωτέον είναι ο μόνος χαρακτήρας του έργου που δεν έχει όνομα, λέγεται: «η Βασίλισσα» – είναι η κακιά μητριά που θέλει το κακό της θετής της κόρης. Ο Πιζάνιος είναι ο πιστός υπηρέτης που θα παραβεί το καθήκον του προκειμένου να αποφύγει μια κακιά υπηρεσία που τον έβαλαν να κάνει. Ο Κλότεν είναι ο αφελής πρίγκιπας, αντικείμενο γενικού χλευασμού, που θέλει να παντρευτεί την όμορφη πριγκίπισσα (clot στα αγγλικά σημαίνει και χαζός – για το αγγλόφωνο κοινό η σύνδεση θεωρείται δεδομένη). Και ο Ιάκιμος είναι ο κακός της υπόθεσης.

Οι ήρωες ξεχνιούνται ο καθένας μέσα στη δική του ιστορία. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που δεν αντιλαμβάνονται καν ότι έξω αρχίζει πόλεμος. Κι όμως, επειδή βρισκόμαστε ακόμα μέσα στο παραμύθι, ο πόλεμος αυτός θα γίνει αιτία να βρεθούν όλοι αντιμέτωποι και θα δώσει τη λύση. Ο Σαίξπηρ προτείνει ένα ευτυχές τέλος. Ανεπιφύλακτα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο είμαστε αρκετά γενναιόδωροι ώστε να τον ακολουθήσουμε. Ήμασταν, άραγε, κάποτε; 

ΚΟΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

Ο Άγγελος Τερζάκης για τον Κυμβελίνο

Δράση ελεύθερη, φαντασία αδέσμευτη, σύμβαση αισθητή, αλλά και παρουσία εναργέστατη του ανθρώπου, αυτοί μοιάζουν να είναι οι όροι του παιχνιδιού που ’ταξε στον εαυτό του ο ποιητής. Και τους έμεινε πιστός, αφού μέσα στον Κυμβελίνο του επέτυχε να εντάξει δυο τρία από τα πιο ζωντανά πλάσματά του, και ένα, ιδιαίτερα, που πολλοί το θεωρούν το εξοχότερο γυναικείο του πρόσωπο.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ
Αποσπάσματα από το πρόγραμμα της παράστασης του Κυμβελίνου στο Εθνικό Θέατρο, 10/10/1957.

Περιοδείες - Φεστιβάλ

21 Απριλίου 2010
Θέατρο Τέχνης-«Κάρολος Κουν» (Φρυνίχου)
(Δύο παραστάσεις)

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Πέμπτη, 11-02-2010

Παραστάσεις: Τρίτη-Τετάρτη 9 μ.μ.

Πρόγραμμα

Τρίτη 2/3/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 3/3/2010
9 μ.μ.
Τρίτη 9/3/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 10/3/2010
9 μ.μ.
Τρίτη 16/3/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 17/3/2010
9 μ.μ.
Τρίτη 23/3/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 24/3/2010
9 μ.μ.
Κυμβελίνος, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κυμβελίνος, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κυμβελίνος, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κυμβελίνος, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κυμβελίνος, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κυμβελίνος, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Κυμβελίνος, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2010-2011 » Θα σε πάρει ο δρόμος

Θα σε πάρει ο δρόμος

Σάκης Σερέφας, 2009

Γραμμένο για τον θίασο της Πειραματικής Σκηνής της "Τέχνης", το καινούργιο έργο του Σερέφα ανεβάζει στη σκηνή ανώνυμους ανθρώπους της μεγάλης πόλης, που πασχίζουν να επικοινωνήσουν, να πουν επιτέλους την ιστορία τους, χρησιμοποιώντας μια γλώσσα άλλοτε ωμή και άλλοτε εξόχως ποιητική, μέσα σ’ ένα σύμπαν απογειωμένης καθημερινότητας, όπου ο ρεαλισμός υπονομεύεται διαρκώς από το λοξό χιούμορ του συγγραφέα. Ο ίδιος ο Σερέφας «περιγράφει» το έργο του με το δικό του ύφος: «Είναι ιστορίες δεκαπέντε ανθρώπων που κάποια στιγμή τους "βαράει" στη ζωή τους ένα άγριο ζόρι. Είναι άνθρωποι που τους βασανίζουν πάθη κάθε είδους, και το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι δεν το βάζουν κάτω, πέφτουν και σηκώνονται. Δύσκολα, αλλά σηκώνονται. Γιατί είναι άνθρωποι που τους παίρνει ο δρόμος».

Διανομή

Έφη Σταμούλη, Νίκος Λύτρας, Ελένη Δημοπούλου, Στάθης Μαυρόπουλος, Κυριάκος Δανιηλίδης, Μάριος Μεβουλιώτης, Μαριέττα Σπηλιοπούλου.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Έρση Βασιλικιώτη
Video
Λίλα Σωτηρίου
Σκηνικός χώρος
Μαρία Καραδελόγλου
Κοστούμια
Μαρία Καραδελόγλου
Μουσική
Κώστας Βόμβολος
Φωτισμοί
Μαρία Αθανασοπούλου
Vj
Ανέστης Πάτκας
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαριέττα Σπηλιοπούλου
Βοηθός ενδυματολόγου
Παρασκευή Ορφανίδου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Απόσπασμα από το Θα σε πάρει ο δρόμος

Θυμάμαι μια φορά που ήμουνα σ’ ένα νησί. Μεσημέρι ήτανε, ζεματούσε ο ήλιος, ερημιά στα σοκάκια. Ξάφνου, άνοιξε μια πόρτα και πετάχτηκε έξω ένα πιτσιρίκι ξαναμμένο. Ξαναμμένο για παιχνίδι. Άρχισε να τρέχει. Μάλλον για να πάει να βρει τους φίλους του. Η μάνα του ίσα που πρόλαβε και βγήκε στην πόρτα, πριν εξαφανιστεί εντελώς ο πιτσιρικάς. ‘‘Πού πας παιδί μου;’’ του φώναξε ανήσυχα ‘‘θα σε πάρει ο δρόμος’’. Θα σε πάρει ο δρόμος. Εμένα ποια φωνή μού το λέει αυτό σαν παρηγοριά μέσα μου, κάθε φορά που έρχομαι μονάχος εδωπέρα με το αμάξι;

ΣΑΚΗΣ ΣΕΡΕΦΑΣ

Σκηνοθετικό σημείωμα

Άνθρωποι μόνοι, ο καθένας με τη δικιά του ζοφερή, αστεία ή λυτρωτική ιστορία.

Σ' ένα περιβάλλον αδιάφορο, μάλλον εχθρικό και απρόθυμο στην επικοινωνία.

Ήρωες που πάσχουν, αλλά αδυνατούν να βρουν τον "άλλον", τον κοινωνό στα πάθη τους.

Αυτή ήταν η εικόνα που σχημάτισα όταν πρωτοδιάβασα τα εξαιρετικά κομμάτια του Σάκη Σερέφα.

Και αυτή την αίσθηση προσπάθησα, με την πολύτιμη συμβολή της Λίλας Σωτηρίου, να δώσω στη σκηνή.

Με τα συγκεκριμένα κείμενα, μια καινούρια ελευθερία ανοίχτηκε μπροστά μας, μια ελευθερία που άφηνε να πέσει το βάρος στην ένταση και την ομορφιά της στιγμής.

Παιχνίδι με τη φαντασία, ταξίδι με νέους κανόνες.

Δρόμοι συνδημιουργίας, που οδηγούν σε μια ευρύτερη μορφή θεατρικής τέχνης και καταλήγουν στο αποτέλεσμα μιας ευλογημένης συλλογικής δουλειάς.

ΕΡΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΙΩΤΗ

Η αλλόκοτη καθημερινότητα

Ο Σάκης Σερέφας καταπιάνεται με τα μικρά θαύματα της καθημερινότητας, σμίγοντας το ασήμαντο με το σύμπαν, κινούμενος μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Απομονώνει καθημερινές στιγμές, «ξεφλουδίζοντας» τον ρεαλισμό τους, ενώ με τις λέξεις πλάθει μια «διαφορετική» πραγματικότητα, που δεν είναι άλλη από τον υπερρεαλιστικό κόσμο που κυριαρχεί στο μυαλό του. Συγκεντρώνει το ενδιαφέρον του στις μικρές λεπτομέρειες και παρασύρει τον θεατή σ’ αυτό το σχεδόν υποδόριο ταξίδι της μνήμης, στη διάρκεια του οποίου η ρουτίνα του καθημερινού μεταπλάθεται σε έκπληξη.

ΕΛΙΖΑ ΘΕΟΔΩΡΑΝΟΥ

Επαναλήψεις

Πέμπτη 18/11/10
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2010-2011 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010.

Περιοδείες - Φεστιβάλ

13- 15 Απριλίου 2010
Θέατρο Τέχνης-«Κάρολος Κουν» (Φρυνίχου)

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 27-01-2010

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2010-2011 (από 18/11/10).

Πρόγραμμα

Πέμπτη 18/11/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 24/11/2010
9 μ.μ.
Πέμπτη 25/11/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 1/12/2010
9 μ.μ.
Πέμπτη 2/12/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 8/12/2010
9 μ.μ.
Πέμπτη 9/12/2010
9 μ.μ.
Τετάρτη 15/12/2010
9 μ.μ.
Πέμπτη 16/12/2010
9 μ.μ.
Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας Θα σε πάρει ο δρόμος, Σάκης Σερέφας

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2010-2011 » Η σονάτα του σεληνόφωτος

Η σονάτα του σεληνόφωτος

Γιάννης Ρίτσος, 1956

Η “Σονάτα του σεληνόφωτος” είναι ένα ανεξάντλητο κείμενο μεγάλης ευαισθησίας και ποιητικής ομορφιάς, που έχει ανέβει επανειλημμένα στη σκηνή, καθώς επιδέχεται, με τον πλούτο του, πολλές ερμηνείες. Σε σχετικό σημείωμά του, ο σκηνοθέτης της παράστασης γράφει μεταξύ άλλων: «“Άφησέ με να ’ρθω μαζί σου”… Μια ηλικιωμένη γυναίκα μιλάει σ’ έναν νέο… Ένας σπαρακτικός μονόλογος, μια αφοπλιστική εξομολόγηση για τη μοναξιά, την ερωτική επιθυμία, την ανάγκη του άλλου, τη ζωή που λιγοστεύει, την παρηγοριά της μνήμης. Τελικά, η ερωτική επίκληση παραμένει ανεπίδοτη, ο μονόλογος δεν καταφέρνει να γίνει διάλογος, ο αποδέκτης παραμένει αδιάβροχος. Αλλά υπήρξε στ’ αλήθεια αποδέκτης; Μήπως πρόκειται για φαντασίωση της ώριμης γυναίκας, μήπως “επινοεί” τον νεαρό ακροατή της γιατί τον έχει ανάγκη, μήπως όλα αυτά τα λόγια σπαταλήθηκαν άδικα, απευθύνθηκαν σ’ ένα “πουκάμισο αδειανό”; Ο ποιητής μιλάει στον επίλογο για μιαν “άχρηστη εξομολόγηση”. Αλλά γιατί άχρηστη; Μάλλον μας δοκιμάζει. Γιατί ο αληθινός αποδέκτης της εξομολόγησης είμαστε εμείς, αναγνώστες, θεατές. Τελικά ίσως η Σονάτα δεν είναι ένα ποίημα πάνω στη μοναξιά, αλλά, ακόμη μια φορά στο έργο του Ρίτσου, ένα ποίημα πάνω στην ποίηση, πάνω στη σχέση της ποίησης με τη ζωή. Της ποίησης, που είναι η παραμυθία για την τραγική διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης».

Διανομή

Γυναίκα
Έφη Σταμούλη
Νέος
Νέλσων Λούκας
Φωνή του αφηγητή
Δημήτρης Ναζίρης

Συντελεστές

Σκηνοθετική επιμέλεια
Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνογραφική επιμέλεια
Ιωάννα Μανωλεδάκη
Παρεμβάσεις στο πιάνο
Γιώργος-Εμμ. Λαζαρίδης
Video
Γιάννης Πειραλής
Φωτισμοί
Χρήστος Γιαλαβούζης
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Απόσπασμα από τη Σονάτα του σεληνόφωτος

Λοιπόν, σού ’λεγα για την πολυθρόνα ―

ξεκοιλιασμένη ― φαίνονται οι σκουριασμένες σούστες, τα άχερα ―

έλεγα να την πάω δίπλα στο επιπλοποιείο,

μα πού καιρός και λεφτά και διάθεση ― τι να πρωτοδιορθώσεις; ―

έλεγα να ρίξω ένα σεντόνι πάνω της, ― φοβήθηκα

τ’ άσπρο σεντόνι σε τέτοιο φεγγαρόφωτο. Εδώ κάθησαν

άνθρωποι που ονειρεύτηκαν μεγάλα όνειρα, όπως κι εσύ κι όπως κι εγώ άλλωστε,

και τώρα ξεκουράζονται κάτω απ’ το χώμα δίχως να ενοχλούνται απ’ τη βροχή ή το φεγγάρι.

Άφησέ με νά ’ρθω μαζί σου.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Ο Louis Aragon για τον Γιάννη Ρίτσο

Πρέπει να τον χαιρετίσουμε και να το πούμε μεγαλόφωνα πως είναι ένας από τους πιο μεγάλους και τους πιο μοναδικούς ποιητές σήμερα. Όσο για μένα, τίποτα, από πολύ καιρό, δεν μου έχει δώσει, όπως μου τό ’δωσε αυτό το τραγούδι, το βίαιο τράνταγμα της μεγαλοφυΐας ― ξέρω, η λέξη δεν προφέρεται, ή τουλάχιστον δεν πρέπει να γράφεται. Όμως εδώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν την αποσύρω… Από πού έρχεται αυτή η ποίηση; Από πού έρχεται αυτό το ρίγος, όπου τα πράγματα, έτσι όπως είναι, παίζουν ρόλο φαντασμάτων, όπου ο Έλληνας Άμλετ έρχεται αντιμέτωπος όχι πια με τους νεκρούς βασιλιάδες, κι ο καινούργιος Οιδίποδας έρχεται αντιμέτωπος όχι πια με τη Σφίγγα, αλλά με τα ύπουλα οικεία πράγματα και με “το καπέλο του πεθαμένου, που πέφτει απ’ την κρεμάστρα στον σκοτεινό διάδρομο”.

LOUIS ARAGON Επιθεώρηση Τέχνης, Μάρτιος 1957, μτφ. Κώστας Κουλουφάκος

Αποκρύψεις

Η κίνηση του στίχου έχει τη ζέστη και τη σεμνότητα μιας απλής χειρονομίας, την απλότητα μιας οικείας συνομιλίας, χωρίς τίποτα να προδίδει τον μόχθο που προϋποθέτει μια τέτοια “απλότητα”. Οι πιο σημαντικοί λόγοι είναι ντυμένοι με το ρούχο της απλής κουβέντας, κρυμμένοι μέσα σε μια παρένθεση ή σχολιασμένοι με “προχειρότητα”. Χωρίς να σε καταλαμβάνουν προσβάλλοντας τη δεκτικότητά σου, σε ξαναγυρίζουν αργότερα όσο βαθαίνεις στην ουσία, δίνοντάς σου τη χαρά της προσωπικής αποκάλυψης.

ΧΡΥΣΑ ΠΡΟΚΟΠΑΚΗ «Για την τριλογία του Γιάννη Ρίτσου», Επιθεώρηση Τέχνης, τχ.110, Φεβρουάριος 1964

Επαναλήψεις

Παρασκευή 4/3/2011
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2010-2011 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011.

Περιοδείες - Φεστιβάλ

Δευτέρα 2/11/2009 και Τρίτη 3/11/2009
Δημοτικό Θέατρο Σερρών "Αστέρια"
Ο εμβληματικός μονόλογος του Γιάννη Ρίτσου παρουσιάζεται στο αφιέρωμα που διοργανώνει το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Δευτέρα, 02-11-2009

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2010-2011 (από 4/3/11): τον Νέλσων Λούκας αντικαθιστά ο Νίκος Ράμμος.

Η παράσταση παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο αφιέρωμα για τον Γιάννη Ρίτσο που διοργανώνει το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών στις 2 και 3 Νοεμβρίου 2009. Συμμετέχοντας στο Έτος Γιάννη Ρίτσου, ο θίασος παρουσιάζει στις 6, 7 και 8 Νοεμβρίου 2009 (Θέατρο "Αμαλία"), στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων “Δημήτρια στα σχολεία”, τη "Σονάτα του σεληνόφωτος".

Πρόγραμμα

Παρασκευή 6/11/2009
9 μ.μ.
Σαββάτο 7/11/2009
9 μ.μ.
Κυριακή 8/11/2009
7 μ.μ.
Παρασκευή 4/3/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 11/3/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 18/3/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 25/3/2011
9 μ.μ.
Παρασκευή 1/4/2011
9 μ.μ.
Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος Η σονάτα του σεληνόφωτος, Γιάννης Ρίτσος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2009-2010 » Το έξυπνο πουλί

Το έξυπνο πουλί

Ζωρζ Φεντώ, 1896

Μια εξωφρενική κωμωδία πάνω στις συζυγικές σχέσεις, την καταπιεσμένη ερωτική επιθυμία και την κοινωνική υποκρισία. Ακόμα μια φορά, οι άντρες, που διεκδικούν για τον εαυτό τους την ερωτική ελευθερία την οποία αρνούνται στις γυναίκες, οδηγούνται σε αδιέξοδο και γελοιοποιούνται. Αυτοί είναι τα «έξυπνα πουλιά» που, ως γνωστόν, απ’ τη μύτη πιάνονται. Οι ρόλοι του θύτη και του θύματος εναλλάσσονται με καταιγιστικούς ρυθμούς, το κωμικό στοιχείο συνδυάζεται με το σουρρεαλιστικό και το παράλογο, η περίτεχνη πλοκή εξελίσσεται σε έναν σατανικό μηχανισμό που λειτουργεί στην εντέλεια και ανάγει το Έξυπνο πουλί σε ένα κλασικό έργο του βωντβίλ.

Διανομή

Λουσιέν Βατλέν
Έφη Σταμούλη
Ποντανιάκ
Στάθης Μαυρόπουλος
Βατλέν
Δημήτρης Ναζίρης
Αυγουστίνα/Πλουπλού
Ελένη Βλαχοπούλου
Ρεντιγιόν
Γιάννης Μόχλας
Κυρία Ποντανιάκ
Ελένη Δημοπούλου
Γκούντρουν
Άννα Κυριακίδου
Σολντινιάκ
Κυριάκος Δανιηλίδης
Αρμαντίν
Αθηνά Ευσταθίου
Βικτόρ
Μάριος Μεβουλιώτης
Ξενοδόχος
Τάσος Τσουκάλης
Κλάρα
Νανά Παπαγαβριήλ
Πενσάρ/Ζερόμ
Νίκος Λύτρας
Κυρία Πενσάρ
Μένη Κυριάκογλου
Αστυνόμος
Σταύρος Ευκολίδης

Συντελεστές

Μετάφραση
Νικηφόρος Παπανδρέου
Διασκευή-Σκηνοθεσία
Γιάννης Μόσχος
Σκηνικά-Κοστούμια
Απόστολος Βέττας
Μουσική επιμέλεια
Νίκος Βίττης
Κινησιολογική επιμέλεια
Άσπα Φούτση
Διδασκ. σκηνικής μάχης
Βαγγέλης Μανιτάκης
Φωτισμοί
Χρήστος Γιαλαβούζης
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαριέττα Σπηλιοπούλου
Βοηθός σκηνογράφου
Κέλλυ Εφραιμίδου
Βοηθός ενδυματολόγου
Αγγελική Μάνθου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Ο Vito Pandolfi για τον Φεντώ

«Μια κωμική τέχνη πολύ ιδιαίτερη, φτιαγμένη από ρυθμό, ζωηρούς χαρακτήρες, ατάκες που πέφτουν σαν βέλη, μέσα σε μια κίνηση που προκαλεί ζάλη και αφήνει να ξεπεταχτούν οι παραλογισμοί της ζωής».

Ο Eugène Ionesco για τον Φεντώ

«Ο Φεντώ είναι ο αυθεντικός πρόδρομος των αδελφών Μαρξ και άλλων αμερικανών κωμικών, στα έργα των οποίων όλα αρχίζουν με μια φαινομενική ξενοιασιά, για να καταλήξουν σ’ έναν τρελό καταιγισμό – που αποτελεί μια καίρια γελοιογράφηση του δικού μας παραδαρμού, του καλπασμού μας προς την άβυσσο».

Ο Peter Hall για τον Φεντώ

«Στο τέλος κάθε πράξης, κάθε ήρωας στριφογυρίζει παραζαλισμένος μέσα σε μια σουρεαλιστική κλίμακα περιπλοκών, εγκλωβισμένος σ’ έναν εφιάλτη που κινείται με διπλή ταχύτητα».

Ο Marcel Achard για τον Φεντώ

«Ο Φεντώ είναι μέγας κωμικός. Ο μεγαλύτερος μετά τον Μολιέρο… Τα έργα του έχουν την ανέλιξη, τη δύναμη και τη βία των τραγωδιών. Εμπεριέχουν την αναπόφευκτη μοίρα. Μπροστά στις τραγωδίες, σου κόβεται η ανάσα από τον τρόμο. Μπροστά στον κόσμο του Φεντώ, σου κόβεται η ανάσα από τα γέλια».

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 30-10-2009

Η Πειραματική Σκηνή της «Tέχνης» συμμετείχε στα 44α «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης με το "Έξυπνο πουλί" του Ζωρζ Φεντώ. Oι παραστάσεις δόθηκαν στις 30 & 31 Οκτωβρίου και 1 Νοεμβρίου 2009. Στη συνέχεια, η παράσταση εντάχθηκε στο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο του θιάσου.

Πρόγραμμα

Κυριακή 28/2/2010
7μ.μ.
Κυριακή 7/3/2010
7μ.μ.
Κυριακή 14/3/2010
7μ.μ.
Κυριακή 21/3/2010
7μ.μ.
Κυριακή 28/3/2010
7μ.μ.
Το έξυπνο πουλί, Ζωρζ Φεντώ Το έξυπνο πουλί, Ζωρζ Φεντώ Το έξυπνο πουλί, Ζωρζ Φεντώ Το έξυπνο πουλί, Ζωρζ Φεντώ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2008-2009 » Dracula in Far West

Dracula in Far West

Στάθης Μαυρόπουλος, 2007

Ο Κόμης Δράκουλας αποφασίζει να εγκαταλείψει τον «φιλόξενο» πύργο του στην Τρανσυλβανία, λόγω των κλιματολογικών αλλαγών που πλήττουν τον πλανήτη, για ένα πιο… δροσερό Λονδίνο. Αλλά, τίποτα δεν πάει καλά, όταν δεν μπορεί να καταλαγιάσει την δίψα του για φρέσκο, ζεστό αίμα, να γλυτώσει από το ανελέητο κυνήγι ενός ενοχλητικού Ρώσου καλόγερου και να εμπιστευτεί τον κακομούτσουνο υπηρέτη του. Ξεκινά για τη βρετανική πρωτεύουσα, αλλά ένα μοιραίο λάθος τον οδηγεί στην Bullshity, μια μικρή πόλη στο FarWest. Εκεί συναντά desperados, ινδιάνους, κακοποιούς, χαρτοκλέφτες, πιστολέρος, σερίφηδες, νεκροθάφτες και τη Λούση, την αρτίστα του σαλούν…

Διανομή

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σοφία Βούλγαρη, Κυριάκος Δανιηλίδης, Γιώργος Δημητριάδης, Ελένη Δημοπούλου, Σταύρος Ευκολίδης, Μένη Κυριάκογλου, Νέλσων Λούκας, Στάθης Μαυρόπουλος, Γιάννης Μόχλας, Νανά Παπαγαβριήλ, Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Δήμητρα Χουμέτη
Σκηνικά
Μαρίνα Κελίδου
Κοστούμια
Μαρία Καραδελόγλου
Μουσική
A Band Apart
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Βοηθός σκηνοθέτη
Κατερίνα Μαυροφρύδου
Βοηθός σκηνογράφου
Μαρία Κουλούδη
Βοηθός ενδυματολόγου
Παρασκευή Ορφανίδου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Επαναλήψεις

Από Τετάρτη 27/5/2009 εώς Κυριακή 31/5/2009
Θέατρο "Αμαλία"
Η παράσταση επαναλαμβάνεται για πέντε ακόμη μέρες: από την Τετάρτη 27 ως την Κυριακή 31 Μαΐου 2009 στο θέατρο "Αμαλία" στη Θεσσαλονίκη.
Πέμπτη 3/12/2009
Θέατρο "Αμαλία"
Μετά την επιτυχία που σημείωσε στις "Προτάσεις-2009", η παράσταση εντάσσεται στο εναλλασσόμενο δραματολόγιο.
Τετάρτη 9/12/2009 και Πέμπτη 10/12/2009
Θέατρο "Αμαλία"
Τετάρτη 16/12/2009 και Πέμπτη 17/12/2009
Θέατρο "Αμαλία"
Τετάρτη 23/12/2009 και Τετάρτη 30/12/2009
Θέατρο "Αμαλία"

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 25-04-2009

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2009-2010 (από 3/12/09).

Η θεατρική ομάδα "Jouet" συμμετέχει με την παράσταση του "Dracula in Far West" στις "Προτάσεις-2009", που διοργανώνει η Πειραματική Σκηνή της "Τέχνης". Παραστάσεις: Σάββατο 25/4 έως και Πέμπτη 30/4/2009 & Τετάρτη 27/5 έως Κυριακή 31/5/2009.

Dracula in Far West, Στάθης Μαυρόπουλος Dracula in Far West, Στάθης Μαυρόπουλος Dracula in Far West, Στάθης Μαυρόπουλος Dracula in Far West, Στάθης Μαυρόπουλος Dracula in Far West, Στάθης Μαυρόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2008-2009 » Στην εξοχή

Στην εξοχή

Μάρτιν Κριμπ, 2000

Ο Ρίτσαρντ και η Κορίν έχουν μετακομίσει πρόσφατα από το Λονδίνο στην εξοχή για να αρχίσουν μια νέα ζωή. Ένα βράδυ ο Ρίτσαρντ, γιατρός στο επάγγελμα, φέρνει στο σπίτι τη Ρεββέκα, μια νεαρή κοπέλα, τη οποία - όπως ισχυρίζεται - βρήκε αναίσθητη στην άκρη του δρόμου... Η πλοκή οργανώνεται σε πέντε σκηνές, με τα τρία πρόσωπα του έργου να μη βρίσκονται ποτέ ταυτόχρονα στη σκηνή. Τα πρόσωπα αυτά, το καθένα με τη δική του μάσκα, επιδίδονται σε παιχνίδια μυαλού και λόγου. Η εξοχή, ως μέρος απομόνωσης, λειτουργεί ως καταλύτης για μια σειρά από επώδυνες αποκαλύψεις. Κι ενώ αρχικά το έργο μοιάζει να είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, στο τέλος αποκτά μια υπαρξιακή διάσταση που ξαφνιάζει: γιατί, όταν μετά από τα εξοντωτικά παιχνίδια εξουσίας πέσουν οι μάσκες, ο καθένας βρίσκεται γυμνός μπροστά στον εαυτό του, τους φόβους του, τη μοναξιά του. Τρεις ήρωες, τρεις σκιές που μοιάζει να μη διασταυρώνονται στην ουσία ποτέ. Η φυγή - κυριολεκτική ή μεταφορική - δε δίνει λύση στα προσωπικά αδιέξοδα. Κατά τον καβαφικό στίχο, στον οποίο έχει αναφερθεί και ο ίδιος ο Κριμπ, "η πόλις θα σε ακολουθεί".

ΣΟΦΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑΔΟΥ

Διανομή

Κορίν
Έφη Σταμούλη
Ρίτσαρντ
Δημήτρης Ναζίρης
Ρεβέκα
Αλεξάνδρα Καζάζου

Συντελεστές

Μετάφραση
Γλυκερία Καλαϊτζή
Σκηνοθεσία
Γλυκερία Καλαϊτζή
Σκηνικά-Κοστούμια
Όλγα Χατζηιακώβου
Μετάφραση
Κοσμάς Εφραιμίδης
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Δραματολ. συνεργασία
Σοφία Ευτυχιάδου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Ο συγγραφέας για την Εξοχή

Σχετικά με την Εξοχή, υπάρχει στο μυαλό μου μια εικόνα που μοιάζει με το ποίημα του Καβάφη Η πόλις, το οποίο λέει ότι όπου και να πας πάντα φέρνεις μαζί σου τα προβλήματά σου. Δεν μπορείς ν' αφήσεις πίσω το μυαλό σου, όυτε το πλέγμα των σχέσεών σου. Παρόλο που το έργο δεν είναι ηθικοπλαστικό, περιέχει αυτό το στοιχείο. Για μένα ήταν σημαντικός ο παραλληλισμός ανάμεσα στην αφηρημένη έννοια της Ιστορίας που αντιπροσωπεύεται από αρχαιολογικά ευρήματα, την ιστορία των ανθρώπων και τέλος την ιατρική σημασία της λέξης ιστορικό. Αυτά τα τρία είδη ιστορίας, λοιπόν, υπάρχουν στο έργο, η ιστορία που μελετά κανείς στα βιβλία, η προσωπική ιστορία των προσώπων και το ιατρικό ιστορικό.

ΜΑΡΤΙΝ ΚΡΙΜΠ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 27-02-2009

Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ Στην εξοχή, Μάρτιν Κριμπ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2008-2009 » Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες

Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες

Ξαβιέ Ντυρενζέ, 1995/2002

Το κείμενο της παράστασης είναι μια σύνθεση της Βίκυς Γεωργιάδου και περιλαμβάνει σκηνές από δύο σπονδυλωτά έργα του Χavier Durringer: Chroniques des jours entiers, des nuits entières (Χρονικά: μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες, 1995) και Quoi dire de plus du coq-Chroniques 2 (Τι άλλο να πει κανείς για τον κόκκορα;- Χρονικά 2, 2002).

Ένα έργο για τον έρωτα, αυτόν που μας κάνει να ονειρευόμαστε και αυτόν που μας ακυρώνει. Μέσα από σύντομες σκηνές, σαν στιγμιότυπα, ξεδιπλώνονται ιστορίες ανθρώπων που ερωτεύονται, συγκρούονται, χωρίζουν, μένουν μόνοι παρέα με τις αναμνήσεις τους, και πάλι από την αρχή...

Διανομή

Φρεντ
Δημήτρης Βάρκας
Μικρή
Ελένη Βλαχοπούλου
Εκείνος
Κυριάκος Δανιηλίδης
Καίτη
Ελένη Δημοπούλου
Εκείνη
Άννα Κυριακίδου
Γυναίκα
Μένη Κυριάκογλου
Γκασπάρ
Στάθης Μαυρόπουλος
Πιερ
Μάριος Μεβουλιώτης
Λουκία
Νανά Παπαγαβριήλ

Συντελεστές

Μετάφραση
Νικηφόρος Παπανδρέου
Σκηνοθεσία
Βίκυ Γεωργιάδου
Σκηνικά-Κοστούμια
Μαρία Καραδελόγλου
Μουσική
Κώστας Ανδρέου
Φωτισμοί
Μελίνα Μάσχα
Βοηθός σκηνοθέτη
Κατερίνα Καραγεωργίου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Σκηνοθετικό σημείωμα

Μονόλογοι και μικρές σκηνές δύο ή τριών προσώπων, ιστορίες, αφηγήσεις και μικρές εξομολογήσεις, στιγμιότυπα ερωτικών συγκρούσεων, σπαράγματα ανθρωπίνων σχέσεων. Αυτό είναι το υλικό που προσφέρει ο Ξαβιέ Ντυρενζέ. Και προτείνει ένα παιχνίδι σύνθεσης με κέντρο την αγάπη. Να ανακατέψουμε την τράπουλα και να παίξουμε το παιχνίδι του έρωτα. Να πάρουμε τις νότες και να φτιάξουμε το δικό μας ερωτικό τραγούδι. Χωρίς αυταπάτες όμως και ρομαντισμούς.

Ο κόσμος του είναι πραγματικός, σκληρός και κυνικός, με την τρέλα της καθημερινής ζωής παρούσα.Τα πρόσωπά του τρυφερά και επιθετικά, ρομαντικά και βίαια, φοβισμένα και μαχητικά, χωρίς αυταπάτες και ελπίδες,  αλλά και με κρυμμένη τη δίψα για ζωή.

Στο έργο του Ντυρενζέ το καθημερινό συναντά το ποιητικό, η παραίτηση την κρυφή ελπίδα, η βία την τρυφερότητα, η τραγικότητα το χιούμορ. Κι ο έρωτας προκύπτει κατά κανόνα μέσα από αντιφάσεις.

ΒΙΚΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Φωνές που ξεσπούν γλυκά

Δέκα χρόνια συρτάρια...

Κομμάτια κειμένου, μικροί μονόλογοι, σκέψεις, σύντομοι διάλογοι, σκηνούλες, αρχές πραγμάτων, αποσπάσματα ιστοριών, μικρά γεγονότα, σκιτσαρισμένα εν θερμώ, σαν στιγμιότυπα, μικρές πολαρόιντ.

Δεν είναι ένα μοντάζ, που ακολουθεί την εξέλιξη μιας ιστορίας, κάθε κείμενο μπορούμε να το πάρουμε χωριστά, να το βγάλουμε από τη σειρά του, ο καθένας μπορεί να φτιάξει τη δική του διαδρομή. Δεν είναι ένα έργο.

Είναι ένα υλικό για να παίξεις: αντιπαραθέσεις για ηθοποιούς, λόγια για να ειπωθούν, για να εκσφενδονιστούν πάνω στον τοίχο, χωρίς λουλούδια ούτε φτιασίδια, ιστορίες για έρωτες και για λεφτά, κλασικά πράγματα δηλαδή, η ζωή της κάθε μέρας που λένε, αυτά είναι που συγκεντρώνονται εδώ.

Κάθε κείμενο κουβαλάει μαζί του και το τέλος του. Θα μπορούσαμε επομένως όλα να τα ανακατέψουμε σαν μια μεγάλη τράπουλα.

Είναι ξεφτίδια, σπαράγματα, φωνές που ξεσπούν γλυκά, οι φωνές όλων και κανενός, χαμόγελα που κρύβονται από τη βία, μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες.

ΞΑΒΙΕ ΝΤΥΡΕΝΖΕ

Απόσπασμα από το έργο

Τέλος Οκτωβρίου.

Ο ήλιος έγερνε απαλά, ξετύλιγε κοκκινωπές μπούκλες απ' τις κορφές των δέντρων, έκλεινε το μάτι ανάμεσα στα κλαδιά. Συναντηθήκαμε. Πέρασε ο χειμώνας ώσπου να ξαναϊδωθούμε. Έπειτα με τον ήλιο, ένα βλαστάρι, ο ήλιος, ένα λουλούδι, ο ήλιος, ένα μικρό πράσινο φρούτο, ο ήλιος, ένα μικρό κόκκινο φρούτο, ο ήλιος, ένα μεγάλο κόκκινο φρούτο, ζάχαρη, ήλιος ακόμα, μετά περιμένεις κάτι να συμβεί. Μετά το φρούτο πέφτει στο χώμα, βροχή, σαπίζει, άνεμος, φύλλα, σκεπάζεται, βουλιάζει και χάνεται απ' τον ήλιο.

Χωρίσαμε μες στα σκατά.

Τέλος Οκτωβρίου.

ΞΑΒΙΕ ΝΤΥΡΕΝΖΕ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 18-02-2009

Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες, Ξαβιέ Ντυρενζέ Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες, Ξαβιέ Ντυρενζέ Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες, Ξαβιέ Ντυρενζέ Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες, Ξαβιέ Ντυρενζέ Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες, Ξαβιέ Ντυρενζέ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2008-2009 » Οι έμποροι

Οι έμποροι

Ζοέλ Πομμερά, 2006

Μια παράσταση μεγάλης σκηνικής πρωτοτυπίας κι ένα έργο εξαιρετικά επίκαιρο, που  μιλάει για την εποχή μας με τη γλώσσα της εποχής μας. Μιλάει για την εργασία και την ανεργία ως κοινωνικό και υπαρξιακό πρόβλημα, για τη μοναξιά και τη φιλία, για τις μεταφυσικές διαφυγές από την καθημερινή πραγματικότητα.

Πρόκειται για μια θεατρική παραβολή, τον τίτλο της οποίας φωτίζει με τα λόγια του ένα από τα πρόσωπα του έργου: "Είμαστε ακριβώς σαν τους εμπόρους, μοιάζουμε με τους πωλητές. Πουλάμε την εργασία μας, πουλάμε το χρόνο μας. Ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτουμε. Το χρόνο της ζωής μας. Την ίδια τη ζωή μας. Είμαστε έμποροι της ζωής μας".

Κεντρικό γεγονός, η αφήγηση μιας ιστορίας προς τους θεατές με δύο τρόπους ταυτοχρόνως: με τις λέξεις και με τη γλώσσα των σωμάτων. Η πλοκή ακυρώνει γρήγορα την ουδετερότητα του λόγου, το εξωπραγματικό εισβάλλει στο πραγματικό, οι πράξεις των ατόμων αντιφάσκουν με την συλλογική ρητορεία. Μέσα σε ένα σύμπαν ειρωνικό και τραγικό, ο συγγραφέας συνθέτει μια συναρπαστική εικόνα της σύγχρονης ζωής. ΄Οπως γράφει ο ίδιος, "ο λόγος δεν είναι αντικειμενικός, το αντίθετο μάλιστα, οι πράξεις που αναδύονται από την αφήγηση συμβαίνει συχνά να τη διαψεύδουν. Εναπόκειται στο θεατή να συμπληρώσει με τη βοήθεια της φαντασίας του, ή και να ονειρευτεί, το νόημα αυτής της παραβολής".

Διανομή

Αφηγήτρια
Έφη Σταμούλη
Φίλη
Νανά Παπαγαβριήλ
Θείος/Πατέρας
Νίκος Λύτρας
Αδελφή
Μαριέττα Σπηλιοπούλου
Πόρνη
Μομώ Βλάχου
Ψευτογιός
Δημήτρης Βάρκας
Πολιτικός
Κυριάκος Δανιηλίδης
Παράξενο κορίτσι/Μητέρα
Ελένη Βλαχοπούλου

Συντελεστές

Μετάφραση
Γιάννης Λεοντάρης
Σκηνοθεσία
Γιάννης Λεοντάρης
Σκηνικά-Κοστούμια
Μαρία Καβαλιώτη
Ηχητικός σχεδιασμός
Γιάννης Λεοντάρης
Φωτισμοί
Χρήστος Γιαλαβούζης
Βοηθός σκηνοθέτη
Κορίνα Βασιλειάδου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Σκηνοθετικό σημείωμα

Οι Έμποροι δεν είναι ένας καθρέφτης της πραγματικότητας. Ο Πομμερά δε δίνει απαντήσεις. Δημιουργεί σιωπές και κενά. Δεν μεταφράζει την ανεργία, την αλλοτρίωση, την τραγωδία των σχέσεων, τη βαρβαρότητα των πόλεων, σε καλλιτεχνικό γεγονός. Δημιουργεί επί σκηνής ένα σύμπαν με δικούς του νόμους, με δικές του σκοτεινές περιοχές, με ανθρώπινα πλάσματα που δεν μιλούν, αλλά ζουν, αναπνέουν και πονούν πραγματικά. Ο θεατής δεν καλείται να το αποκρυπτογραφήσει ούτε να το ερμηνεύσει, αλλά μόνο να το παρατηρήσει. Ωστόσο, ο ιδιοτελής Πομμερά δηλητηριάζει σιγά σιγά τη σκέψη του. Πιστεύω ότι μετά το τέλος της παράστασης, και αφού παρέλθει ένα – πάντα απαραίτητο και πολύτιμο – διάστημα απόλυτης αμηχανίας, το κείμενο αρχίζει να αποκαλύπτεται με μικρές εκρήξεις που λαμβάνουν χώρα μέσα στο κεφάλι του θεατή. Είναι οι ίδιες εκρήξεις που ακούν μέσα στο κεφάλι τους κάποια στιγμή τα πρόσωπα του έργου. Και τότε, μ’ έναν τρόπο ανεξήγητο, ο θεατής συνειδητοποιεί ότι οι εκρήξεις έχουν συμβεί στ’ αλήθεια. Ότι αυτά που είδε λίγο πριν δεν είναι θέατρο. Είναι αληθινά.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ

Περιοδείες - Φεστιβάλ

11 - 13 Ιουνίου 2009
Το Σχολείον, Χώρος Β
Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2009
17-19 Απριλίου 2010
Θέατρο Τέχνης-«Κάρολος Κουν» (Φρυνίχου)
Τον Δημήτρη Βάρκα αντικαθιστά ο Μάριος Μεβουλιώτης.
24 Απριλίου 2010
ΔΗΠΕΘΕ Σερρών (Δημοτικό θέατρο «Αστέρια»)
Τον Δημήτρη Βάρκα αντικαθιστά ο Μάριος Μεβουλιώτης.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 15-11-2008

Η Πειραματική Σκηνή της «Tέχνης» συμμετείχε στα 43α «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης με τους "Εμπόρους" του Ζοέλ Πομμερά. Oι παραστάσεις δόθηκαν στις 15, 16 και 17 Νοεμβρίου 2008.

Οι έμποροι, Ζοέλ Πομμερά Οι έμποροι, Ζοέλ Πομμερά Οι έμποροι, Ζοέλ Πομμερά Οι έμποροι, Ζοέλ Πομμερά Οι έμποροι, Ζοέλ Πομμερά Οι έμποροι, Ζοέλ Πομμερά

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2008-2009 » Τα σαράντα κλειδιά

Τα σαράντα κλειδιά

Σκυριανό παραμύθι

Μια ιστορία αγάπης με πολλές περιπέτειες, μια πρωτότυπη παράσταση γεμάτη θεατρικά ευρήματα και μουσική, όπου οι ηθοποιοί αφηγούνται το παραμύθι και ταυτόχρονα το παίζουν, εκτελούν τα τραγούδια, πλάθουν μπροστά μας τα σκηνικά, κατεβαίνουν στην πλατεία και συνεργάζονται με τους θεατές, είναι αεικίνητοι. Μια παράσταση για όλες τις ηλικίες, που εξοικειώνει τους νεαρούς θεατές με τη γλώσσα του θεάτρου και τους κώδικες της αφήγησης. Τέσσερις νέοι, ένα κορίτσι και τα τρία αδέλφια του, πασχίζουν να επιζήσουν και να κατακτήσουν την ευτυχία μέσα από μεγάλους κινδύνους και δύσκολες δοκιμασίες, με όπλα το θάρρος, την αγάπη, το χιούμορ.

Διανομή

Ελένη Βλαχοπούλου, Μομώ Βλάχου, Κυριάκος Δανιηλίδης, Σταύρος Ευκολίδης, Μάριος Μεβουλιώτης, Νανά Παπαγαβριήλ, Τάσος Τσουκάλης.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Ελένη Δημοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια
Ρίτσαρντ Άντονυ
Μουσική
Κώστας Βόμβολος
Φωτισμοί
Ρίτσαρντ Άντονυ
Χορογραφία
Μέλπω Βασιλικού
Βοηθός σκηνοθέτη
Δάφνη Κιουρκτσόγλου
Βοηθός σκηνογράφου
Παρασκευή Ορφανίδου
Βοηθός ενδυματολόγου
Καλλιόπη Νάσιου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης
Ζωγραφ. εκτέλεση κοστουμιών
Θάνος Στόκας

Λίγα λόγια για τα παιδιά

«Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη…». «Μια φορά κι έναν καιρό…».Μια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι, μετά από τις κοπιαστικές τους εργασίες, μαζεύονταν γύρω από το τζάκι στο μεγαλύτερο σπίτι του χωριού και ένας παραμυθάς, που τις πιο πολλές φορές ήταν παραμυθού, μεγάλης συνήθως ηλικίας, έπιανε την αφήγηση των παραμυθιών, πάει να πει έλεγε τα όσα οι άνθρωποι περίμεναν να ακούσουν, την πάλη του καλού με το κακό και την παντοτινή νίκη του πρώτου πάνω στο δεύτερο, τις μαγικές μεταμορφώσεις, το αίσιο τέλος, το «γάμο», το «και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Οι αφηγήσεις αυτές αποτελούσαν παρηγοριά για τους ακροατές τους (στα αρχαία ελληνικά «παραμυθία» είναι η παρηγοριά) και ήταν μία από τις ελάχιστες διασκεδάσεις των ανθρώπων.

«Παραμύθι, λέει το λεξικό, είναι η λαϊκή (ή και έντεχνη) φανταστική διήγηση υπερφυσικών πράξεων, θαυμαστών ιστοριών, που δεν προβάλλονται ως αληθινές και που αποσκοπούν στην τέρψη (στην ευχαρίστηση) των ακροατών, είναι διηγήσεις που δεν τις πιστεύει κανείς, που δεν ξεγελούν κανένα».

Τα τελευταία χρόνια, τα παραμύθια οι επιστήμονες τα μελετούν γιατί είναι σπουδαία λογοτεχνία και είναι φτιαγμένα με πολύ σταθερό τρόπο, ας πούμε όταν σε ένα παραμύθι ότι κάποιος πετάει σαράντα κλειδιά στη θάλασσα (όπως γίνεται στο παραμύθι μας δηλαδή), τότε είμαστε σίγουροι ότι αυτά τα κλειδιά θα βρεθούν με μαγικό τρόπο, κι όταν η πριγκίπισσα μεταμορφώνεται σε πουλάκι, ότι θα ξαναγίνει όπως πριν.

Τα παραμύθια στηρίζονται στον πολιτισμό κάθε λαού, τα πράγματα στα οποία πιστεύει και στις αξίες του.

Ελένη Χοντολίδου

Το παραμύθι αυτό, με τον τίτλο Η Μαρδίτσα, κατέγραψε η Νίκη Λ. Πέρδικα, η οποία και το δημοσίευσε στον τόμο Σκύρος, Β’, Αθήνα 1943. Αργότερα, ο Γιώργος Ιωάννου το περιέλαβε στην ανθολογία του Παραμύθια του λαού μας, εκδ. Ερμής, Αθήνα 1973. Το βιβλίο επανεκδόθηκε το 2004, για να μπορείτε να το βρείτε και να το διαβάσετε.

Επαναλήψεις

Σάββατο 10/10/2009
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2009-2010 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009. Στη συνέχεια από 1 Νοεμβρίου κάθε Κυριακή πρωί στις 11.30. Τη Μομώ Βλάχου αντικαθιστά η Αθηνά Ευσταθίου.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Κυριακή, 05-10-2008

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2009-2010 (από 10/10/09).

Πρόγραμμα

Κυριακή 7/3/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 14/3/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 21/3/2010
11.30 π.μ.
Κυριακή 28/3/2010
11.30 π.μ.
Τα σαράντα κλειδιά, Σκυριανό παραμύθι Τα σαράντα κλειδιά, Σκυριανό παραμύθι Τα σαράντα κλειδιά, Σκυριανό παραμύθι Τα σαράντα κλειδιά, Σκυριανό παραμύθι

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2007-2008 » Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης

Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης

Άκης Δήμου

Έπειτα από μια σειρά έργων ποιητικής πνοής, που μιλούσαν όλα, το καθένα με τον τρόπο του για το ανέφικτο της ευτυχίας, για τη μοναξιά, για την ερωτική απώλεια, ο Άκης Δήμου μας ξαφνιάζει με ένα έργο που δεν μοιάζει με κανένα από τα προηγούμενά του: το Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης (καμιά σχέση με την τραγική ηρωίδα) είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία με πολλά φαρσικά στοιχεία, μια τρελή κοινωνική σάτιρα που παρωδεί τη βιομηχανία των "οικογενειακών" σήριαλ - a pop family story, είναι ο χιουμοριστικός υπότιτλος του έργου. Στο βάθος πίσω του, αναμνήσεις από τις αθώες τρελές τρελές οικογένειες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Μόνο που η εποχή της αθωότητας έχει πια περάσει, εδώ βασιλεύουν ο κυνισμός, η αρπακτικότητα και το κιτς της δικής μας παράλογης εποχής, όπου όλα έχουν αλλάξει κι ωστόσο τα συναισθήματα παραμένουν κατά βάθος ίδια. 

Διανομή

Ιοκάστη Παπαδάμου
Έφη Σταμούλη
Ρωμύλος, ο σύζυγός της
Δημήτρης Ναζίρης
Κάτια, η κόρη τους
Χριστίνα Γιαγκούλη
Στέφανος, ο γιος τους
Δημήτρης Βάρκας
Κοσμάς, ο συνεταίρος
Νίκος Λύτρας
Γιούρι, ο υπηρέτης
Πρόδρομος Τσινικόρης
Απροσδόκητη
Μαριέττα Σπηλιοπούλου

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Γιάννης Μόσχος
Σκηνικά-Κοστούμια
Απόστολος Βέττας
Κινησιολογική επιμ.
Στέλλα Μιχαηλίδου
Μουσική επιμέλεια
Νίκος Βίττης
Φωτισμοί
Χρήστος Γιαλαβούζης
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαριέττα Σπηλιοπούλου
Βοηθός σκηνογράφου
Μαρία Καβαλιώτη
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Σημείωμα

Στης Ιοκάστης έτρωγα σχεδόν κάθε βράδυ, για ενάμιση χρόνο περίπου. Καλεσμένος της Κάτιας και του Βίκτορα. Βίκτορα λένε τη σκυλίτσα της οικογένειας. Ήθελα πολύ να είναι στο έργο αλλά δεν ένιωθε έτοιμη ν’ αντιμετωπίσει τη σκηνή, οπότε την άφησα στην ησυχία της. Καθόμουν μαζί τους στο τραπέζι, τις πιο πολλές φορές δίπλα στον Στέφανο, και τους άκουγα. Μάθαινα διάφορα: πως όταν σβήνεις το φαγητό με κρασί, για παράδειγμα, καλά θα κάνεις να χρησιμοποιείς το καλύτερο που έχεις, όχι τίποτα δεύτερα, και πως η διδασκαλία της γεωγραφίας στις μέρες μας είναι μια πολύ επίπονη, ίσως και μάταιη, υπόθεση. Μετά πίναμε καφέ και χορεύαμε ο καθένας μόνος του, γιατί σ’ αυτό το σπίτι όλοι θέλαμε να χορέψουμε με κάποιον που έλειπε. Μέχρι που ένα βράδυ ήρθε ο Γιούρι κι αποφάσισε να μας χορέψει όλους: νεκρούς, ζωντανούς, συγγραφείς και σκύλους. Το ταψί ήταν της Κάτιας, εννοείται. Ό,τι έμαθα εκείνη τη δραματική νύχτα, δεν ήτανε για δράμα. Ή μπορεί και να ήταν αλλά εγώ δεν είχα όρεξη. Άφησα λοιπόν το έργο να πάει μόνο του όπως νόμιζε… Γελώντας ήθελε. Μάλλον είχε δίκιο.

Άκης Δήμου

Επαναλήψεις

Σάββατο 11/10/2008
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2008-2009 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2008.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 02-02-2008

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2008-2009 (από 11/10/08).

Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης, Άκης Δήμου Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης, Άκης Δήμου Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης, Άκης Δήμου Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης, Άκης Δήμου Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης, Άκης Δήμου

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2007-2008 » Μόλλυ Σουήνυ

Μόλλυ Σουήνυ

Μπράιαν Φρίελ , 1994

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα πρωτότυπο έργο πάνω στη σύγκρουση πραγματικότητας και ψευδαισθήσεων και τη σχέση σωματικής αναπηρίας και ψυχικής πληρότητας. O Φρίελ χρησιμοποιεί ποικίλους εκφραστικούς τρόπους, με στόχο να μας μιλήσει για την αιώνια ιστορία της ανθρώπινης επιθυμίας: της επιθυμίας για ολοκλήρωση, συγχώρεση και αγάπη.

Διανομή

Mόλλυ Σουήνυ
Ελένη Δημοπούλου
Φρανκ Σουήνυ
Στάθης Mαυρόπουλος
Κύριος Ράις
Nίκος Λύτρας

Συντελεστές

Μετάφραση
Eρρίκος Mπελιές
Σκηνοθεσία
Nίκος Xουρμουζιάδης
Σκηνικός χώρος
Λίλα Kαρακώστα
Κοστούμια
Παναγ. Λαμπριανίδης
Φωτισμοί
Στράτος Kουτράκης
Βοηθός σκηνοθέτη
Ελένη Χρονοπούλου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Διανύοντας μια περίοδο κατά την οποία λεηλατείται αλύπητα, όχι μόνο από ξένους αλλά και από αυτόχθονες ψευδομοντερνίζοντες, το αρχαίο ελληνικό δράμα, αισθανόμαστε έκπληξη, ταυτόχρονα και ευγνωμοσύνη, όταν μας έρχεται, από μια χώρα η οποία σέβεται ―προφανώς, περισσσότερο από εμάς― το πνευματικό παρελθόν της, ένα θεατρικό έργο που παραπέμπει, σαν μικρογραφία, απευθείας στην αρχαία ελληνική τραγωδία. Πρόκειται για την, εξίσου με την Ελλάδα, δοκιμασμένη, από μακραίωνες κατοχές, επαναστάσεις και εμφυλίους, Ιρλανδία και τον θαυμαστό Μπράιαν Φρίελ, ο οποίος, πριν από λίγα χρόνια, μας γνώρισε, από αυτό εδώ το θέατρο, ένα “τσεχοφικό” αριστούργημα: το Χορεύοντας στη Λούνασα. Και σε εκείνο το έργο διακρίναμε να ρέει υποδόρια μια φλέβα τραγική, αν με τον όρο αυτό χαρακτηρίζουμε ένα μύθο με ήρωες πρόσωπα που αναζητούν μια διέξοδο ή μια λύτρωση, όντας από την αρχή καταδικασμένα.

Στη Μόλλυ Σουήνυ, ένα τρυφερά σπαραχτικό δράμα, ο Φρίελ πραγματεύεται πραγματικά γεγονότα, έχοντας, όπως φαίνεται, εγκύψει με επιστημονική ευσυνειδησία σε όλες τις παραμέτρους που τα συνθέτουν. Η διαπίστωση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι το θέμα του έργου σχετίζεται άμεσα με την ιατρική επιστήμη, και μάλιστα σε έναν τομέα από τους πιο περίπλοκους. Πρόκειται για την τυφλότητα και τα περιθώρια της ίασής της ―αλλά αυτό αποτελεί μόνο μια αφετηρία, για να αγγίξει ο σπουδαίος, και άκρας ευαισθησίας, αυτός Ιρλανδός άλλα παράπλευρα θέματα, καθόλου οικεία σε μή ειδικούς αλλά εξαιρετικά ενδιαφέροντα, όπως, ας πούμε: πόσο η στέρηση μια βασικής αίσθησης σαν την όραση καθιστά τη ζωή του “πάσχοντος” ατελή και πόσο μια παρόμοια έλλειψη αλλοιώνει τη σχέση του με το περιβάλλον και τους ανθρώπους· πόσο η θεραπεία της μπορεί αυτόματα να καταλήξει σε μια πληρέστερη κατάσταση επαφής με τον κόσμο και πόσο εφικτή είναι η διαδικασία της μετάβασης από τη μια κατάσταση στην άλλη· κυρίως, ποια η σχέση, συμμαχική ή ανταγωνιστική, μεταξύ σωματικής και ψυχικής αντίδρασης κατά ή μετά τη μετάβαση αυτή· τέλος, με πόση γνώση και κατανόηση αντιμετωπίζουν τα άλλα πρόσωπα τον τυφλό, πριν και μετά την απόπειρα της θεραπείας. Πολλές παρόμοιες απορίες λύνονται, αλλά με κατάληξη τσεχοφικά τραγική.

Ο Φρίελ συνθέτει ένα τρίγωνο, που το αποτελούν η τυφλή γυναίκα, ο άντρας της, που πρωτοστατεί στην προσπάθεια της αποκατάστασης, και ο οφθαλμίατρος, που αναλαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση ―τρία πρόσωπα που αντιμετωπίζουν, και αναμεταδίδουν με κάθε λεπτομέρεια, το γεγονός και τις επιπτώσεις του, το καθένα από τη δική του σκοπιά, συγκροτώντας τελικά μια πλήρη εικόνα του όλου δράματος. Από δραματουργική πλευρά, εκτός από την απόφασή του να διεκπεραιώσει την πορεία της δράσης, όπως σε μια αρχαία τραγωδία, μόνο με τρεις “υποκριτές”, ο Φρίελ επαναλαμβάνει μια επιλογή που είχε νωρίτερα, και με επιτυχία, δοκιμάσει σε ένα άλλο έργο του, τον Θαυματοποιό: με παράλληλους μονολόγους τριών προσώπων, που αναπολούν τα γεγονότα μετά από κάποιο, όχι μακρό, χρονικό διάστημα και από διαφορετικό χώρο το καθένα. Η βασική διαφορά από το προηγούμενο έργο συνίσταται στον αριθμό των μονολόγων, οι οποίοι, στην Μόλλυ Σουήνυ, είναι, αφενός, εντυπωσιακά πολυπληθέστεροι, ενώ στο προηγούμενο μόνο τέσσερις, και, αφετέρου, συμπληρώνει, δεν ανατρέπει ο ένας τον άλλον, όχι μόνο καταλήγοντας σε μια πυκνότερη και πιο πολύπλευρη σύνθεση αλλά, κυρίως, δημιουργώντας μια πορεία με πολύ περισσότερη ποικιλία γεγονότων και ψυχολογικών καταστάσεων, με εναλλαγές και διακυμάνσεις που κάποτε μεταβαίνουν από μια βαθύτατα συγκινητική σε άλλη αισθητά κωμική αφήγηση. Το αποτέλεσμα είναι να προκύψει ένας συναρπαστικός μύθος αλλά και να αναδυθούν τρία, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, ολοζώντανα πρόσωπα. Η μεγάλη έκπληξη όμως προέρχεται από την επιτυχία του Φρίελ να καταστήσει απόλυτα προσιτό και στον πιο απληροφόρητο θεατή το “ιατρικό” υλικό του, υιοθετώντας διάφορα ευρηματικά μέσα, όπως λ.χ. αναθέτοντας στον σύζυγο και όχι στον οφθαλμίατρο να παρέχει τις περισσότερες επιστημονικές πληροφορίες!

Δεν είναι καθόλου συμπτωματική η συνύπαρξη των δύο συγκεκριμένων έργων, Μόλλυ Σουήνυ και Γυάλινου κόσμου, σε εναλλασσόμενο δραματολόγιο: Το Χορεύοντας στη Λούνασα ανάγεται θεματολογικά στις Τρεις αδελφές του Τσέχοφ (γι’ αυτό επί ένα διάστημα εναλλάσσονταν εδώ στη σκηνή) και δραματουργικά στον Γυάλινο κόσμο, το πιο τσεχοφικό έργο του Ουίλλιαμς. Οπότε, μετά τη γνωριμία μου με τον Φρίελ, θεώρησα περίπου αυτονόητο όχι μόνο, κάποια στιγμή στο μέλλον, να καταπιαστώ με το συγκεκριμένο έργο του Ουίλλιαμς, αλλά να προσθέσω μαζί του και ένα κάπως μεταγενέστερο έργο του Ιρλανδού Τσέχοφ. Ωστόσο, ο συνδυασμός βασίζεται και σε κάτι ουσιαστικότερο: και στα δύο έργα, ένα κεντρικό γυναικείο πρόσωπο, ανάπηρο, συγκεντρώνει την προσπάθεια δύο ανθρώπων που το αγαπούν ή το εκτιμούν να επιχειρήσουν μια λυτρωτική διέξοδο. Από τις άλλες, ποικίλες, διασταυρώσεις μεταξύ των δύο έργων, ας αναφερθεί μόνο μία: και στα δύο τα γεγονότα ανήκουν σε παρελθόντα χρόνο και αναμεταδίδονται ως αναπόληση. Γι’ αυτούς τους λόγους η Μόλλυ Σουήνυ όχι μόνο ερμηνεύεται από τρεις ηθοποιούς που είχαν συμμετάσχει, με καίριους ρόλους, στην παράσταση του Χορεύοντας στη Λούνασα, αλλά και στο εικαστικό μέρος οι ίδιοι καλλιτέχνες επανέρχονται από τον Γυάλινο κόσμο, ενώ χρησιμοποιούνται υλικά του ίδιου σκηνικού, καταλήγοντας όμως σε πολύ διαφορετικό αποτέλεσμα.

Νίκος Χουρμουζιάδης

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τρίτη, 04-12-2007

Μόλλυ Σουήνυ, Μπράιαν Φρίελ Μόλλυ Σουήνυ, Μπράιαν Φρίελ Μόλλυ Σουήνυ, Μπράιαν Φρίελ Μόλλυ Σουήνυ, Μπράιαν Φρίελ Μόλλυ Σουήνυ, Μπράιαν Φρίελ Μόλλυ Σουήνυ, Μπράιαν Φρίελ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2007-2008 » Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο

Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο

Σάκης Σερέφας, 2005

O Σάκης Σερέφας έχει γράψει τις (επινοημένες!) μαρτυρίες των ανθρώπων που εμφανίζονται στις φωτογραφίες και που παίρνουν ζωή από τους ηθοποιούς. Έτσι,  η πρωτότυπη αυτή παράσταση, που παίζεται με ένα μέρος του κοινού επί σκηνής, αποτελεί μια «ξενάγηση» στο παρελθόν της πόλης, μέσα από σπαράγματα ζωής αυθεντικά, διαποτισμένα με το γνωστό χιούμορ του συγγραφέα. O ίδιος γράφει σχετικά:

«Όταν ο Χάρης Γιακουμής μου εμπιστεύθηκε τις φωτογραφίες που είχε στην κατοχή του, καθώς και τις ιδέες του για τη δημιουργική αξιοποίησή τους, προσπάθησα να καταλάβω τι ήταν αυτό που εκπέμπαν από μέσα τους αυτές οι εικόνες και τις έκανε τόσο δελεαστικές στα μάτια μου. Έχοντας δει εδώ και χρόνια χιλιάδες φωτογραφίες της παλιάς Θεσσαλονίκης, κατάλαβα πως αυτές οι συγκεκριμένες φωτογραφίες, τραβηγμένες κυριολεκτικά στη μέση του δρόμου και στο ύψος του ανθρώπινου σώματος, δεν αποτύπωναν την αφ’ υψηλού στημένη πόζα της πόλης όπως προβάλει στις καρτ ποστάλ, αλλά αποτελούσαν ένα ρεπορτάζ, μια αναμετάδοση της καθημερινής ζωής της πόλης πριν από έναν, και παραπάνω, αιώνα. Πέρασα πολλά βράδια όπου έστηνα μία μία τις φωτογραφίες στην οθόνη του υπολογιστή και τις αφουγκραζόμουν σιωπηλός, μέχρι που από μέσα τους άρχισαν να αναδύονται πρόσωπα, σκιές και φωνές. Μέσα στις εικόνες κυκλοφορούσαν όντα, ανθρώπινα και μη, που ζητούσαν να πουν την ιστορία τους. Δε πρόκειται για όντα καρικατούρες που λειτουργούν ως φερέφωνα της Ιστορίας. Το κάθε ένα έχει τη δική του ζωή, έτσι όπως την επινόησα, και αποτελούν περιφερόμενα στίγματα της ιστορικής συγκυρίας μέσα στην οποία βρίσκονται, κάτι που ισχύει για όλους μας βέβαια. Άλλωστε, με γνώμονα αυτήν την πεποίθηση έβαλα τα συγκεκριμένα πρωτοπρόσωπα λόγια στο στόμα τους. Το κάθε ον φέρει τη συνείδηση της πόλης εξατομικευμένα. Πρόκειται για τη συνείδηση της πόλης η οποία, στην κάθε εικόνα, έχει ονοματεπώνυμο, ηλικία, ιδιότητα, φοράει κουρέλια ή παίζει μ’ έναν σκύλο. Πιστεύω ακράδαντα πως πρέπει να επινοούμε ακατάπαυστα την πόλη όπου ζούμε, ώστε να έχουμε συνείδηση της ύπαρξής της».

Διανομή

Eλένη Δημοπούλου, Δημήτρης Nαζίρης, Xρήστος Παπαδημητρίου, Mαρίτα Tσαλκιτζόγλου.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Κορίνα Χαρίτου
Σκηνικά-Κοστούμια
Μαρίνα Κελίδου
Μουσικά σχόλια
Κώστας Βόμβολος
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης
Κείμενο
Χάρης Γιακουμής

Επαναλήψεις

Παρασκευή 3 - Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008
Θέατρο "Αμαλία"
Συμμετοχή στον κύκλο εκδηλώσεων «Δημήτρια στα σχολεία», που οργανώνονται κάθε χρόνο στο πλαίσιο των «Δημητρίων».
Από 17 Οκτωβρίου 2008
Θέατρο "Αμαλία"
Η παράσταση παίζεται κάθε Παρασκευή.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Πέμπτη, 22-11-2007

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2008-2009 (από 3/10/08).

Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο, Σάκης Σερέφας Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο, Σάκης Σερέφας Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο, Σάκης Σερέφας Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο, Σάκης Σερέφας Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο, Σάκης Σερέφας

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2007-2008 » Ο γυάλινος κόσμος

Ο γυάλινος κόσμος

Τεννεσσή Ουίλλιαμς , 1943

Το αριστούργημα του Τεννεσσή Ουίλλιαμς περιγράφει με τρόπο αξεπέραστα συγκινητικό την προσπάθεια επιβίωσης σε μια επαρχία του αμερικάνικου Νότου, μιας οικογένειας που την έχει εγκαταλείψει ο πατέρας.  Έντονα αυτοβιογραφικό κείμενο, αποκαλύπτει τη σχέση του συγγραφέα με τη μητέρα του και την αγαπημένη του αδελφή. Ο γυάλινος κόσμος είναι μια ελεγεία για το ανέφικτο της ευτυχίας και για τη σύγκρουση ψευδαισθήσεων και πραγματικότητας.

Διανομή

Τομ
Πρόδρομος Τσινικόρης
Αμάντα
Μένη Κυριάκογλου
Λώρα
Νανά Παπαγαβριήλ
Τζιμ
Κυριάκος Δανιηλίδης

Συντελεστές

Μετάφραση
Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία
Νίκος Χουρμουζιάδης
Σκηνικά
Λίλα Καρακώστα
Κοστούμια
Παναγ. Λαμπριανίδης
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Βοηθός σκηνοθέτη
Δημήτρα Χουμέτη
Βοηθός σκηνογράφου
Μαρία Κουλούδη
Επιμέλεια video
Παναγιώτης Κουτράκης
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Για τη ζωή...

Είμαι από τους συγγραφείς που δεν επιδίωξαν να είναι δυσνόητοι και κατά τη γνώμη μου δεν είμαι καθόλου δυσνόητος, όμως μου κάνουνε χίλιες δυο διαβολεμένες ερωτήσεις στις οποίες δεν μπορώ ν’ απαντήσω. Ποτέ μου δεν μπόρεσα να εξηγήσω ποιο είναι το κεντρικό θέμα ενός έργου μου και νομίζω πως, όταν έγραφα, ποτέ μου δεν είχα κάποιο κεντρικό θέμα στο μυαλό μου. Πάντα ξαφνιάζομαι όταν μετά την πρεμιέρα διαβάζω στις εφημερίδες αναλύσεις του έργου μου… Ευγνωμονώ αυτές τις συμπυκνωμένες κι ενθαρρυντικές αναλύσεις, αλλά ούτε που θα μου περνούσε από το μυαλό ότι αυτή ήταν η ιστορία που προσπαθούσα να πω. Όταν με ρωτάνε για το θέμα του έργου μου, συνήθως απαντάω αόριστα: «Είναι ένα έργο που μιλάει για τη ζωή…».

Τεννεσσή Ουίλλιαμς

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Ένας γυάλινος κόσμος μέσα σε ένα γυάλινο έργο. Το γυαλί, υλικό εύθραστο, είναι εφήμερο και παροδικό. Είναι απορίας άξιο πώς αυτό το – ουσιαστικά πρώτο «επαγγελματικά» αναγνωρισμένο- δημιούργημα του Τεννεσσή Ουίλλιαμς αποδείχθηκε, ως σήμερα, παρά τα εξήντα τόσα χρόνια που το βαραίνουν, το ανθεκτικότερο και δημοφιλέστερο από όλη την πληθωρική παραγωγή του. Μία μόνο εξήγηση μπορεί, ίσως, να αιτιολογήσει την απίστευτη βιωσιμότητά του: τα καθημερινά γεγονότα, τα ανθρώπινα βιώματα, τα ζωντανά πρόσωπα, όταν συγκροτήσουν ένα υλικό που μεταπλάθεται σε μύθο, διατυπωμένο σε απλό ποιητικό λόγο, υπερβαίνουν τα όρια του χρόνου, παραμένοντας αναλλοίωτα και θελκτικά.

Νίκος Χουρμουζιάδης

Επαναλήψεις

Παρασκευή 9/1/2009
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2007. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2008-2009 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Δευτέρα, 29-10-2007

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2008-2009 (από 9/1/09).

Η Πειραματική Σκηνή της «Tέχνης» συμμετείχε στα 42α «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης με τον "Γυάλινο κόσμο" του Tεννεσσή Oυίλλιαμς. Oι παραστάσεις δόθηκαν τη Δευτέρα 29, Tρίτη 30 και Tετάρτη 31 Oκτωβρίου 2007. Στη συνέχεια, η παράσταση εντάχθηκε στο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο του θιάσου.

Ο γυάλινος κόσμος, Τεννεσσή Ουίλλιαμς Ο γυάλινος κόσμος, Τεννεσσή Ουίλλιαμς Ο γυάλινος κόσμος, Τεννεσσή Ουίλλιαμς Ο γυάλινος κόσμος, Τεννεσσή Ουίλλιαμς Ο γυάλινος κόσμος, Τεννεσσή Ουίλλιαμς Ο γυάλινος κόσμος, Τεννεσσή Ουίλλιαμς

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2007-2008 » Το όνειρο του Pο-Β΄

Το όνειρο του Pο-Β΄

Στέλλα Μιχαηλίδου

Μια φορά κι έναν καιρό… ήταν το ελληνικό αλφάβητο, με τα γράμματα αγαπημένα, όλα μαζί μια χαρούμενη παρέα, να φτιάχνουν συλλαβές, λέξεις, φράσεις… Ξαφνικά, όμως, το Pο, ποτισμένο εν αγνοία του με το μαγικό φίλτρο του εγωισμού, θέτει ζήτημα σειράς: γιατί να μην είναι αυτό πρώτο στη σειρά; τι παραπάνω έχει δηλαδή το Άλφα; Φυσικά εκδηλώνονται φιλοδοξίες κι από άλλα γράμματα, που αποχωρούν διαμαρτυρόμενα μαζί με το Pο ― το αλφάβητο οδηγείται σε διάλυση, ενώ οι εχθροί καιροφυλακτούν. Στην υπόθεση μπλέκεται το κακότροπο Bλοσυρό, το ερωτευμένο ζευγάρι του Λαγού και της Xελώνας, ο μυθικός Γραμματοφάγος, κι άλλοι, κι άλλοι… Kαλά ξεμπερδέματα…

Τι θέλει να πει ο ποιητής; Όπως τα ζώα στους μύθους του Aισώπου και στα κινούμενα σχέδια του Nτίσνεϋ, έτσι και εδώ τα γράμματα μάς μιλούν για τη ζωή των ανθρώπων, για τα δικά μας ελαττώματα και προτερήματα, τους δικούς μας φόβους και τις δικές μας ελπίδες. Για να μας πουν, τελικά, ότι κάθε πλάσμα είναι μοναδικό, αναντικατάστατο, έχει τη δική του αξία, αλλά και ότι χωρίς τη συνεργασία δεν μπορούμε να πετύχουμε μεγάλα πράγματα, ότι το άτομο μπορεί να ανθίσει μέσα στην ομάδα. Ή για να μας πουν κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό για κάθε θεατή…

Διανομή

Δημήτρης Bάρκας: Βλοσυρό, Έψιλον, Όμικρον

Xριστίνα Γιαγκούλη: Pο, Γράμμα του παρελθόντος

Kυριάκος Δανιηλίδης: Κουκουβάγια, Δέλτα, Κάπα, Γράμμα του παρελθόντος

 Σταύρος Eυκολίδης: Φι, Λαγός

Mάριος Mεβουλιώτης: Σίγμα, Γραμματοφάγος, Σκιά του Ρο, Ταχυδρόμος

Nανά Παπαγαβριήλ: Ψιλή, Ψι, Xελώνα

Mαρίτα Tσαλκιτζόγλου: Βήτα, Ύψιλον, Δασεία, Γράμμα του παρελθόντος

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Στέλλα Μιχαηλίδου
Χορογραφία
Στέλλα Μιχαηλίδου
Σκηνικά-Κοστούμια
Ολυμπία Σιδερίδου
Μουσική
Κώστας Βόμβολος
― » ―
Μιχάλης Σιγανίδης
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Μουσική διδασκαλία
Χρύσα Τουμανίδου
Video
Γιάννης Πειραλής
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαριέττα Σπηλιοπούλου
Βοηθός χορογράφου
Ζωή Κυριακίδου
Βοηθός σκηνογράφου
Βασίλης Τζαφέρης
Βοηθός ενδυματολόγου
Παρασκευή Ορφανίδου

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 06-10-2007

Το όνειρο του Pο-Β΄, Στέλλα Μιχαηλίδου Το όνειρο του Pο-Β΄, Στέλλα Μιχαηλίδου Το όνειρο του Pο-Β΄, Στέλλα Μιχαηλίδου Το όνειρο του Pο-Β΄, Στέλλα Μιχαηλίδου

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2006-2007 » Μοργκεντάου

Μοργκεντάου

Γιώργος Χατζόπουλος

Σ' ένα διαμέρισμα της οδού Μοργκεντάου, στη Θεσσαλονίκη ξετυλίγονται οι σελίδες μιας ερωτικής ιστορίας. Ένας άντρας και μια γυναίκα βιώνουν το απόγειο και τη φθορά της σχέσης τους σε μια ερωτική φωλιά-παγίδα. Η ερωτική έξαψη, οι ενοχές και οι εκπλήξεις ενός παράνομου love-story, με θέα τον Θερμαϊκό.

Διανομή

Άντρας
Νίκος Κουμαριάς
Γυναίκα
Αλεξάνδρα Καζάζου
Νοικοκυρά
Ελένη Δημοπούλου

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Σκηνικά-Κοστούμια
Αλεξ. Μπουσουλέγκα
― » ―
Ράνια Υφαντίδου
Πρωτότυπη μουσική
Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική επιμέλεια
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Video art
Γιάννης Πειραλής
Ηχητικό περιβάλλον
Γιάννης Πειραλής
Βοηθός σκηνοθέτη
Τάσος Αγγελόπουλος
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Για το έργο

Λένε πως ο χρόνος είναι αμετάκλητος.

Για μένα, στη Μοργκεντάου ο χρόνος και η μνήμη συγχωνεύονται σ’ ένα οδυνηρό παιχνίδι του μυαλού, που επιμένει να ανακαλεί πρόσωπα και γεγονότα και να στοιχειώνει το παρόν, μεταμορφώνοντας το σ’ ένα αδηφάγο «προυστικό» ‘οικοδόμημα αναμνήσεων’.

Ένας άντρας και δύο γυναίκες. Ο έρωτας και ο θάνατος –με τη μορφή του εγκλήματος- βαδίζουν χέρι-χέρι σχηματίζοντας έναν αέναο κύκλο: «Τίποτα δεν ξαναρχίζει απ’ την αρχή. Τίποτα. Απλά, κάνουμε κύκλους», γράφει ο Γιώργος Χατζόπουλος.

Ποια είναι, όμως, η διάσταση των προσώπων στο έργο; Ποιος είναι στην πραγματικότητα ο ΑΝΤΡΑΣ και τι ενώνει τη ΓΥΝΑΙΚΑ με τη ΣΠΙΤΟΝΟΙΚΟΚΥΡΑ; Ποιος είναι εκείνος ο μηχανισμός που μας ωθεί να ξυπνήσουμε τις ερινύες που φωλιάζουν μέσα μας, και γιατί πεισματικά επιμένουμε να τις αποζητούμε ακόμη κι όταν αποκαμωμένοι απ’ την πάλη (εμείς οι ηττημένοι) τους ψιθυρίζουμε «Έξω!»;

«Όταν ο άνθρωπος φτάσει την ευτυχία, τότε δε θα υπάρχει πια χρόνος, γιατί τότε κανείς δε χρειάζεται τίποτα», λέει ο Κυρίλοβ στους Δαιμονισμένους του Ντοστογιέφσκι.

Όταν το παρόν μοιάζει αβάσταχτο, τότε το πιο ισχυρό παραισθησιογόνο είναι ο παρελθών χρόνος.

Χριστίνα Χατζηβασιλείου

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 20-04-2007

Μοργκεντάου, Γιώργος Χατζόπουλος Μοργκεντάου, Γιώργος Χατζόπουλος Μοργκεντάου, Γιώργος Χατζόπουλος Μοργκεντάου, Γιώργος Χατζόπουλος

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2006-2007 » Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα

Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα

Ματέι Βισνιέκ, 2004

Τι γίνεται μετά τον πόλεμο; Οι συνέπειες της αναταραχής στα Βαλκάνια, στην καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων. Ένα έργο ωμό, σκληρό, και μαζί εξόχως ποιητικό. Μια ποίηση ιδιαίτερη, φτιαγμένη από πόνο, αθωότητα και κυνισμό, δοσμένη με πολύ πρωτότυπα θεατρικά μέσα. Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι μια ιστορία γεμάτη χιούμορ.

Διανομή

Γιος (Βίμπκο)
Πρόδρομος Τσινικόρης
Στάνκο
Θανάσης Ζέρβας
Νταβατζής
Θανάσης Ζέρβας
Φράντς
Θανάσης Ζέρβας
Συνοριοφύλακας
Κυριάκος Δανιηλίδης
Τραβεστί
Κυριάκος Δανιηλίδης
Μητέρα
Μένη Κυριάκογλου
Πατέρας
Νίκος Λύτρας
Νέος γείτονας
Στάθης Μαυρόπουλος
Κύριος
Στάθης Μαυρόπουλος
Χαμογελαστός τύπος
Μάριος Μεβουλιώτης
Πράλικ
Μάριος Μεβουλιώτης
Κόρη (Ίντα)
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Μίρκα η τρελή γριά
Νανά Παπαγαβριήλ
Πατρόνα
Ελένη Δημοπούλου

Συντελεστές

Μετάφραση
Έρση Βασιλικιώτη
Σκηνοθεσία
Έρση Βασιλικιώτη
Σκηνικά
Λίλα Καρακώστα
Κοστούμια
Έρση Βασιλικιώτη
― » ―
Αθανάσιος Κολαλάς
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Μουσική επιμέλεια
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Βοηθός σκηνοθέτη
Χριστίνα Γιαγκούλη
Βοηθός σκηνογράφου
Μάρθα Φωκά
Βοηθός ενδυματολόγου
Πένυ Γιαννάκη
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα είναι ένα έργο πραγματικά γοητευτικό, που καταφέρνει να συμπυκνώσει την τραγωδία των Βαλκανίων σε μερικές σελίδες. Μια τραγωδία που θα μπορούσε να τοποθετηθεί οπουδήποτε, σε κάθε μέρος του κόσμου όπου όλα τα όπλα, για διάφορες αιτίες, δεν σταματούν ποτέ.

Η φρίκη με αρκετές δόσεις χιούμορ. Ένα χιούμορ ουσιαστικό και καταλυτικό, που αναδεικνύει τον παραλογισμό των αιτιών που προκαλούν τη φρίκη.

Είναι γελοίος ο μικροκομπιναδόρος που ξεκινάει να πουλάει ανταλλακτικά αυτοκινήτων εκμεταλλευόμενος τις περιστάσεις, και καταλήγει να εμπορεύεται οστά νεκρών. Γελοίος όσο και επικίνδυνος, φυσικά. Είναι μια πρακτική που έτσι κι αλλιώς, με την ανακήρυξη πλέον του κέρδους σε παγκόσμια θρησκεία, έχει εφαρμογές, πέρα από τα Βαλκάνια και τις συγκεκριμένες συγκυρίες, όπου γης, εκεί όπου βασιλεύει η εμπορευματοποίηση των πάντων. Η επισήμανση της γελοιότητας βοηθάει στην καταπολέμηση του φόβου απέναντι στην οικονομική ισχύ. Κι εδώ θεωρώ πως βρίσκεται η μεγάλη μαστοριά του Ρουμάνου συγγραφέα.

Τολμάει, πάνω στο αρχέτυπο της τραγωδίας των άταφων νεκρών, να δώσει τη διάσταση του γελοίου, στο πρόσωπο του ανερχόμενου Νέου γείτονα ή στις απίθανες θεωρίες της Τραβεστί περί κομμουνισμού, ή στη φοβερή φράση της Πατρόνας που εκμεταλλεύεται άγρια γυναίκες από τις πρώην ανατολικές χώρες και τις εκδίδει στους πάντες: «Εδώ είναι Ευρώπη! Δεν είμαστε ρατσιστές εδώ!».

Με άξονα το ρεαλιστικά τραγικό στοιχείο της αναζήτησης του νεκρού γιου από τους γονείς του, ο συγγραφέας μπαινοβγαίνει με άνεση από τα φανταστικό στο παράλογο, από τη συμβολική σηματοδότηση σε οικείς στιγμές της καθημερινότητας. Τα πρόσωπα του δράματος, η Μάνα και ο Πατέρας που ψάχνουν το νεκρό παιδί τους για να το θάψουν, ζουν και κινούνται μέσα σε μια δίνη ετερόκλητων στοιχείων, που τελικά ενδυναμώνουν το μέγεθος της τραγωδίας. Η ισορροπία ανάμεσα σ’ αυτά τα στοιχεία, ήταν ο δυσκολότερος στόχος που θέσαμε όλοι μας για την πραγμάτωση αυτής της παράστασης.

ΕΡΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΙΩΤΗ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 27-01-2007

Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα, Ματέι Βισνιέκ Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα, Ματέι Βισνιέκ Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα, Ματέι Βισνιέκ Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα, Ματέι Βισνιέκ Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα, Ματέι Βισνιέκ Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα, Ματέι Βισνιέκ Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα, Ματέι Βισνιέκ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2006-2007 » Βρικόλακες

Βρικόλακες

Ερρίκος Ίψεν, 1881

Η δίψα για τη χαρά της ζωής, απέναντι στην υποκρισία, τον πουριτανισμό, τις προκαταλήψεις, τις κοινωνικές συμβάσεις. Η κριτική ματιά του Ίψεν και η καταλυτική του ειρωνεία δεν αφήνουν τίποτα όρθιο, σε ένα κείμενο μεγάλης δραματικής έντασης και αξεπέραστης ψυχογραφικής αλήθειας.

Διανομή

Ρεγκίνα
Άννα Κυριακίδου
Έγκστραντ
Δημήτρης Ναζίρης
Πάστορας Μάντερς
Νίκος Λύτρας
Κυρία Άλβινγκ
Έφη Σταμούλη
Όσβαλντ
Χρήστος Παπαδημητρίου
Όσβαλντ
Πρόδρομος Τσινικόρης

Συντελεστές

Μετάφραση
Μαργαρίτα Μέλμπεργκ
Σκηνοθεσία
Νίκος Χουρμουζιάδης
Σκηνικά-Κοστούμια
Ιωάννα Μανωλεδάκη
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Βοηθός σκηνογράφου
Αθανάσιος Κολαλάς
― » ―
Πένυ Γιαννάκη
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Η κ. Άλβινγκ των Βρικολάκων είναι, κατά την κρίση μου, ένα από τα πιο σύνθετα – και γι’ αυτό δυσερμήνευτα – πρόσωπα του νεότερου δραματολογίου και, επίσης, εκείνο που με παραπέμπει αμεσότερα από οποιοδήποτε άλλο στην τραγωδία. Ο τραγικός ήρωας, παρά τα σαφώς ανθρώπινα χαρακτηριστικά του (έναν άνθρωπο «μεσότητας», με μέτρια πάθη, καλά και κακά, θεωρεί ιδανικό ο Αριστοτέλης) διαθέτει ένα εκτόπισμα δύναμης και τόλμης που τον μεγεθύνει· δεν είναι το παθητικό ον που παραδίδεται αμαχητί· ποτέ δεν είναι απλώς θύμα· παλεύει για να κερδίσει· κάποτε υπερβαίνει τα αυτονόητα όρια – γι’ αυτό ο αγώνας του περιέχει ένα μεγαλείο και η τελική ήττα του πολλήν οδύνη. Από τέτοιο υλικό είναι πλασμένη η μητέρα του καταδικασμένου νέου: δεν είναι μια τυχαία γυναίκα, παρόλο που κάποτε αναγκάσθηκε να συμβιβασθεί μέσα στον συμβατικό γάμο της και στο συντηρητικό κοινωνικό περιβάλλον, αλλά αυτό μόνο για χάρη του παιδιού της· σήκωσε με τα χέρια της, στην κυριολεξία, τον πεσμένο άντρα της· θυσίασε έναν έρωτα, για να διατηρήσει το κύρος του οικογενειακού γοήτρου· αυτοτραυματίσθηκε με την εκούσια απομάκρυνση του παιδιού της, προκειμένου να το σώσει· επινόησε και διατήρησε, με αφάνταστο μόχθο και οδύνη, επί χρόνια ένα μύθο για τον άντρα που την εξόντωσε, ώστε να τροφοδοτήσει το γιο τους με κάποια ιδανικά· κατασκεύασε ένα όραμα ερήμην της καταστροφής που καραδοκούσε· ήταν έτοιμη να υπερβεί ακόμα και τα όρια της φύσης, επιτρέποντας για το γιο της ακόμη και μια αιμομιξία, για να του προσφέρει ανακούφιση τις ώρες του επερχόμενου αργού θανάτου. Ωστόσο, υπέπεσε και η ίδια σε ένα τραγικό λάθος, στηρίζοντας μια συνέχεια ζωής πάνω σε ένα ψεύδος, που πίστευε ότι θα εξαφάνιζε το πικρό παρελθόν, το ίδιο ψεύδος που είχε η ίδια επινοήσει, έχοντας προδώσει τη φύση και την ελευθερία της. Όπως υπέπεσε και σε μία, ακόμη τραγικότερη, πλάνη, πιστεύοντας ότι ο γιος της θα γινόταν η δική της προέκταση, ενώ αποδείχθηκε μια πιστή ενσάρκωση του πατέρα του, ο βρικόλακάς του. Έτσι στο τέλος του δράματος, ολομόναχοι μέσα στη νύχτα, μένουν οι δυο τους, ο ανίατα ασθενής νέος, παντελώς ανασφάλιστος, όπως το αποτεφρωμένο ίδρυμα, ακυρωμένος μέσα στο βούρκο που του κληροδότησε ο πατέρας του, και η μητέρα του, υποχρεωτική πια σύντροφος βρικολάκων, επίσης ακυρωμένη, αφού, ακόμη και αυτή η ακατάβλητη ηρωίδα, δεν έχει πια όπλα ούτε δύναμη να πολεμήσει τον μόνο αήττητο εχθρό: τον θάνατο.

ΝΙΚΟΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τρίτη, 14-11-2006

Η Πειραματική Σκηνή της «Tέχνης» συμμετείχε στα 41α «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης με τους "Βρικόλακες" του Ερρίκου Ίψεν. Η παράσταση δόθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2006. Στη συνέχεια, η παράσταση εντάχθηκε στο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο του θιάσου.

Βρικόλακες, Ερρίκος Ίψεν Βρικόλακες, Ερρίκος Ίψεν Βρικόλακες, Ερρίκος Ίψεν Βρικόλακες, Ερρίκος Ίψεν Βρικόλακες, Ερρίκος Ίψεν Βρικόλακες, Ερρίκος Ίψεν

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2005-2006 » Σήμερα ούτε Άμλετ

Σήμερα ούτε Άμλετ

Ράινερ Λεβαντόφσκι, 1988

Ο μονόλογος του Λεβαντόφκσι είναι ένα ξεκαρδιστικό σχόλιο πάνω στο θέατρο και τους ανθρώπους του θεάτρου, αυτούς που εμφανίζονται στο φως αλλά και τους αφανείς εργάτες των παρασκηνίων, και μαζί ένα σχόλιο πάνω στη σχέση αυτού του κόσμου με το αδηφάγο κοινό. Ο συγγραφέας εστιάζει ειδικότερα στον ηθοποιό, ο οποίος βρίσκεται μονίμως σε κατάσταση αμηχανίας ανάμεσα στο τραγικό και το γελοίο, με σύμμαχο μια αυλαία.

Διανομή

Ερμηνεύει ο Πρόδρομος Τσινικόρης. Εκφωνήτρια: Κατερίνα Μηλιαρέση.

Συντελεστές

Μετάφραση
Πρόδρομος Τσινικόρης
Σκηνοθετική επιμέλεια
Δημήτρης Ναζίρης
Σκηνικά-Κοστούμια
Πρόδρομος Τσινικόρης
Φωτισμοί
Χρήστος Γιαλαβούζης

Επαναλήψεις

Τετάρτη 29/11/2006
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 3 Μαΐου 2006. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2006-2007 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2006.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 03-05-2006

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2006-2007 (από 29/11/06).

Σήμερα ούτε Άμλετ, Ράινερ Λεβαντόφσκι Σήμερα ούτε Άμλετ, Ράινερ Λεβαντόφσκι Σήμερα ούτε Άμλετ, Ράινερ Λεβαντόφσκι Σήμερα ούτε Άμλετ, Ράινερ Λεβαντόφσκι Σήμερα ούτε Άμλετ, Ράινερ Λεβαντόφσκι

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2005-2006 » Οικογενειακό δίκαιο

Οικογενειακό δίκαιο

Λένα Διβάνη, 2007

Η οικονομική και κοινωνική επιφάνεια μιας ευκατάστατης οικογένειας της ελληνικής επαρχίας απειλείται ξαφνικά. Οσμή σκανδάλου. Τι θα γίνει τελικά; Καταστάσεις οικείες και ήρωες σύγχρονοι, αναγνωρίσιμοι, σ' αυτήν τη ξεκαρδιστική κοινωνική σάτιρα της Λένας Διβάνη. Αλλά δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία της διπλανής πόρτας. Η γνωστή πεζογράφος δοκιμάζεται στο θέατρο παίζοντας, όπως ακριβώς και στο λογοτεχνικό της έργο, ένα διεγερτικό παιχνίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.

Διανομή

Μαρία Γιακουμάκη
Νανά Παπαγαβριήλ
Στάσα Γιακουμάκη
Ελένη Δημοπούλου
Τάσος Γιακουμάκης
Στάθης Μαυρόπουλος
Σωτήριος Γιακουμάκης
Δημήτρης Ναζίρης
Τάσος Μάργαρης
Πρόδρομος Τσινικόρης
Δώρα
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Κύριος Ζυμάρης
Κυριάκος Δανιηλίδης

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Κορίνα Χαρίτου
Σκηνικά-Κοστούμια
Μαρίνα Κελίδου
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Μουσική επιμέλεια
Λάζαρος Παπαδόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη
Δημήτρα Χουμέτη
Βοηθός σκηνογράφου
Πένυ Γιαννάκη
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Η Eudora Welty το είπε. Home is the most dangerous place, που πάει να πει το σπίτι μας είναι το δάσος με τους λύκους. Δύσκολο να το χωνέψουμε όμως, γι’ αυτό και κυκλοφορούμε εκεί μέσα γυμνοί και άοπλοι. Συγκινητικά, ηλίθια ευάλωτοι. Ίσως γιατί αιώνες τώρα το σπίτι μας είναι, λέμε, τι καταφύγιό μας και ως γνωστόν έχει μεγαλύτερη βαρύτητα το πώς ονομάζουμε τα πράγματα απ’ αυτό που πράγματι είναι. Ίσως γιατί όποιος πνίγεται δεν φωνάζει πάντα βοήθεια. Το ζήτημα είναι ν’ ακούς, βέβαια, ό,τι δεν λέει ο άλλος.

Κάθε σχέση είναι μια μορφή αποικιοκρατίας. Πάντα κινδυνεύεις να γίνεις αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ακόμα χειρότερα: πάντα κινδυνεύεις να γίνεις εκμεταλλευτής. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κανένα ζωντανό πλάσμα δεν είναι ενικό βέβαια. Πολλαπλοί είμαστε. Μια ομάδα ανεξάρτητων όντων – συχνά εχθρικών μεταξύ τους – συγκατοικούν κάτω απ’ το ίδιο δέρμα. Αυτή την κοφτερή πολλαπλότητα, το όλοι για έναν και καθένας εναντίον όλων, ήθελα να αποτυπώσω. Να γράψω μια ιστορία για τα στόματα που σε καταβροχθίζουν ευκολότατα γιατί εσύ τα πλησιάζεις περιμένοντας το φιλί τους.

Εντάξει, μπορεί να σας φανεί πολύ αρνητικό. Αλλά όποιος δεν τολμάει να γίνει εντελώς αρνητικός, ποτέ δεν θα βρει τη δύναμη να δει με καινούρια μάτια. Μπορεί επίσης να σας φανεί ελαφρός ο τρόπος που μεταχειρίζομαι τόσο βαρύ θέμα. Γιατί κωμωδία θα δείτε, όσο κι αν είναι ντυμένη στα μαύρα. Έλα όμως που κι εγώ, σαν τον Ζαρατούστρα, πιστεύω ότι με το γέλιο κι όχι με την οργή σκοτώνει κανείς καλύτερα. Το σκοτώσαμε λοιπόν το πνεύμα της βαρύτητας για να μη μας πλακώσει. Κι έπειτα από μόνο του το περιεχόμενο του έργου διάλεξε τη φόρμα του. Στην αρχή περπατάει στην επιφάνεια του παρκέ, σαν τηλεοπτική κωμωδία καταστάσεων. Και σιγά-σιγά ξηλώνει τα καλογυαλισμένα σανίδια κι αφήνει τα ποντίκια να βγουν και να τα βρωμίσουν όλα.

Είμαι πανευτυχής που ένα έργο μου, το δεύτερο, θα ζωντανέψει στο σανίδι που έχετε μπροστά σας. Ωραία είναι η αυτάρκεια του μυθιστοριογράφου. Βολική. Όμως είδα ξαφνικά πόσο πιο περιορισμένος είναι ο γραπτός λόγος από τον προφορικό. Οι παύσεις, ο ρυθμός, το τέμπο, δύσκολα μεταδίδονται. Οι τυπωμένες λέξεις είναι κλειδωμένες στον εαυτό τους. Άσε που δυσκολεύονται να αποδώσουν τη σιωπή. Και το νιώθω έντονα πια, χωρίς τη φόδρα της σιωπής η ομιλία είναι σκέτος θόρυβος. Μακάρι να είχα μουσική, λέω καμιά φορά.

Αυτό που έχω όμως είναι μόνο λόγια στο χαρτί. Και νιώθω σαν να κέρδισα τον πρώτο αριθμό του λαχείου που έβαλαν τα δυνατά τους τόσοι μαθητευόμενοι μάγοι (ο Νικηφόρος, η Κορίνα, οι ηθοποιοί) για να γίνει το θαύμα να αναστηθούν και να τα μοιραστούμε.

ΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗ

Επαναλήψεις

Πέμπτη 15/2/2007
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Παρασκευή 17 Μαρτίου 2006. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2006-2007 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2007.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 17-03-2006

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2006-2007 (από 15/2/07).

Οικογενειακό δίκαιο, Λένα Διβάνη Οικογενειακό δίκαιο, Λένα Διβάνη Οικογενειακό δίκαιο, Λένα Διβάνη Οικογενειακό δίκαιο, Λένα Διβάνη Οικογενειακό δίκαιο, Λένα Διβάνη Οικογενειακό δίκαιο, Λένα Διβάνη Οικογενειακό δίκαιο, Λένα Διβάνη

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2005-2006 » Ποιος είναι δίπλα μου;

Ποιος είναι δίπλα μου;

Πένυ Φυλακτάκη

Το έργο εκτυλίσσεται σε μια πολυκατοικία, είναι μια κωμωδία πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις, την ερωτική μοναξιά και την ερωτική αναζήτηση, τον φόβο του άλλου και την ανάγκη για τον άλλο. Ένα κυριολεκτικό και μεταφορικό παιχνίδι με το φως και το σκοτάδι φέρνει στην επιφάνεια τις επιθυμίες, τα όνειρα, τις ανασφάλειες και τις ελπίδες έξι ανθρώπων που μένουν σε διπλανά διαμερίσματα και αλλάζει τις ζωές αυτών που καταφέρνουν να δουν μέσα στο σκοτάδι.

Διανομή

Άννα Κυριακίδου, Μένη Κυριάκογλου, Νίκος Λύτρας, Γιάννης Μόχλας, Στέφη Πουλοπούλου, Δημήτρης Σακατζής.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Γιάννης Καλαβριανός
Σκηνικά-Κοστούμια
Αλεξ. Μπουσουλέγκα
― » ―
Ράνια Υφαντίδου
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Μουσική επιμέλεια
Χρήστος Θεοδωρίδης
Βοηθός σκηνοθέτη
Ηλιάνα Παντελοπούλου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Τελικά οι άνθρωποι δεν είναι αναγκαστικά αυτό που φαίνονται. Σαν ένας πίνακας φτιαγμένος από κουκκίδες, που πρέπει να πλησιάσεις αρκετά για να αρχίσεις να τους διακρίνεις. Ποιος όμως έχει τη διάθεση να πλησιάσει τον άγνωστο διπλανό του τόσο κοντά; Όλα έχουν επιταχυνθεί. Οι γνωριμίες, ο ενθουσιασμός, η έλξη, ο χωρισμός… όλα γίνονται γρήγορα! Με εκείνους τους ρυθμούς που πρώτη η ευαίσθητη στις αλλαγές Τηλεόραση οικειοποιήθηκε, και που τους βαφτίζουμε εντελώς άδικα με τον όρο «τηλεοπτικοί». Και λέω άδικα, αφού ολόκληρη η ζωή έχει γίνει τηλεοπτική, ένα παραμορφωμένο είδωλο του ήδη παραμορφωμένου τηλεοπτικού εαυτού της.

Επέλεξα να προχωρήσουμε σιγά-σιγά, χωρίς να έχω στο μυαλό μου συγκεκριμένες εικόνες των προσώπων, αλλά πατώντας στην αλήθεια και τη δυναμική του κάθε ηθοποιού. Οι εναγώνιες ερωτήσεις «πώς είναι ο τάδε ρόλος, πώς περπατάει…» είναι εντελώς άσκοπες και σκεπάζουν με μια θεωρητική κρούστα την ατολμία μας να βουτήξουμε. Οι ρόλοι δεν υπάρχουν. Υπάρχουν άνθρωποι που δρουν και συγκεκριμένα ηθοποιοί που θα τους υποδυθούν. Δεν υπάρχουν σωστά και λάθη. Καλό και κακό παίξιμο. Υπάρχουν χρήσιμα και άχρηστα. Δουλειά μου ήταν να βάλω σε μια τέτοια σειρά τα χρήσιμα, ώστε να γεννηθεί κάτι ενδιαφέρον. Έτσι στα ξαφνικά. Όπως ξαφνικά είναι και τα «σπουδαία», οι έρωτες και οι θάνατοι, που συμβαίνουν στις κανονικές ζωές μας. Δεν υπάρχει όμως κανένας λόγος να τα περιμένουμε αυτά τα σπουδαία!

Η ζωή είναι τόσο ύπουλη που πάντα θα μας ξαφνιάζει. Και επειδή οι άνθρωποι πεθαίνουμε εντελώς αναξιοπρεπώς και αδέξια… εμπιστευθείτε και αγαπάτε αλλήλους!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΒΡΙΑΝΟΣ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τετάρτη, 08-03-2006

Ποιος είναι δίπλα μου;, Πένυ Φυλακτάκη Ποιος είναι δίπλα μου;, Πένυ Φυλακτάκη Ποιος είναι δίπλα μου;, Πένυ Φυλακτάκη Ποιος είναι δίπλα μου;, Πένυ Φυλακτάκη

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2005-2006 » Ο άγνωστος εχθρός

Ο άγνωστος εχθρός

Χάρολντ Πίντερ, "Το δωμάτιο" 1957 - "Ένας ασήμαντος πόνος" 1958

Η παράσταση "Ο άγνωστος εχθρός" συγκροτείται από τα μονόπρακτα "Το δωμάτιο" και "Ένας ασήμαντος πόνος".

Σ' αυτά τα δύο μονόπρακτα ο Πίντερ θέτει το έμμονο ερώτημα που διατρέχει όλη τη δραματουργία του: ποια ακριβώς είναι η ταυτότητα των προσώπων που μας περιβάλλουν; Η απάντηση δεν εξασφαλίζεται ούτε από τα δεδομένα μιας συμβίωσης ή συνύπαρξης στο παρόν ή στο παρελθόν. Γι' αυτό και δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός ή η αναγνώριση των πηγών από όπου προέρχεται ο τρόμος· δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του πραγματικού εχθρού, που παραμένει μέχρι το τέλος άγνωστος παρά τη γειτνίασή του με τα πρόσωπα που τον αναζητούν· γι' αυτό και ο θάνατος, όπως και η τύφλωση, μπορεί να προέλθει από αλλού και να πλήξει όχι τον ένοχο αλλά τον αθώο.

Διανομή

"Ένας ασήμαντος πόνος": Φλώρα: Μένη Κυριάκογλου, Έντουαρτ: Νίκος Λύτρας, Σπιρτοπώλης: Θανάσης Ζέρβας / "Το δωμάτιο": Ρόουζ: Έφη Σταμούλη, Μπερτ: Νίκος Λύτρας, Κος Κιντ: Δημήτρης Ναζίρης, Κα Σαντς: Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου, Κος Σαντς: Κυριάκος Δανιηλίδης, Ρίλεϋ: Θανάσης Ζέρβας

Συντελεστές

Μετάφραση
Δημήτρης Ναζίρης
Σκηνοθεσία
Νίκος Χουρμουζιάδης
Σκηνικά-Κοστούμια
Ιωάννα Μανωλεδάκη
Φωτισμοί
Στράτος Kουτράκης
Βοηθός σκηνοθέτη
Αριστέα Χαραλαμπίδου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Ο άγνωστος εχθρός ή Ο χώρος και ο τρόμος

Βασικό συνδετικό στοιχείο του διπτύχου που συγκροτείται από τα μονόπρακτα Το δωμάτιο και Ένας ασήμαντος πόνος, από τα πρώτα έργα του Χάρολντ Πίντερ, γραμμένα μεταξύ 1957-8, αποτελεί η λειτουργία του δραματικού χώρου.

Το δωμάτιο του τίτλου στην πραγματικότητα μοιάζει να αιωρείται στο κενό: ενώ γίνεται λόγος για σκάλες και ορόφους πάνω και κάτω από το επίπεδό του, ο μόνος άλλος χώρος που μνημονεύεται έμμονα, ως κατοικήσιμος ή πιθανώς κατοικούμενος, είναι το «υπόγειο», μια σκοτεινή και υγρή τρύπα, που μπορεί να έχει καταληφθεί μόνο από κάποιο ανεπιθύμητο πρόσωπο. Στο «δωμάτιο» της δράσης κατοικεί, εκτός από τη Γυναίκα άλλο ένα πρόσωπο σε σχέση μαζί της τόσο απροσδιόριστη όσο και η άκρη ενός διπλού κρεβατιού που μόλις φαίνεται στο βάθος του σκηνικού. Μπροστά σε αυτό το ανελέητα σιωπηλό πρόσωπο, ονόματι Μπερτ, η Γυναίκα, κατά τη διάρκεια μιας σχεδόν δουλικά σχολαστικής περιποίησης προς αυτόν, αφήνει να αποκαλυφθεί, σε έναν ακατάσχετο, αποσπασματικά συνειρμικό, επαναληπτικό μονόλογο, η έμμονη αναφορά της στους δύο χώρους, το «δωμάτιο» και το «υπόγειο»: το πρώτο ως ένα χώρο άνεσης και ασφάλειας, το δεύτερο ως μια ύποπτη κρυψώνα, όπου ίσως ελλοχεύει κάποιος εχθρός. Πράγματι, ο εφιάλτης της ατμόσφαιρας, μέσα στην οποία κινείται η Γυναίκα, γίνεται διαρκώς απειλητικότερος από τα «άγνωστα» πρόσωπα που αναγκάζεται να αντιμετωπίσει: τον ηλικιωμένο –φερόμενο ως ιδιοκτήτη– κύριο Κιντ, το μόνιμα διαπληκτιζόμενο νεαρό ζευγάρι των Σαντς και τέλος τον άγνωστο ενοικιαστή του υπογείου, που μοιάζει να είναι ένας ανεπιθύμητος εισβολέας ξεσκεπάζοντας καταλυτικά τις «επισφαλείς ασφάλειες» αυτού του δωματίου.

Στον Ασήμαντο πόνο ο χώρος, όπως και ο χρόνος, κυριολεκτικά αντιστρέφεται: ένα άνετο σπίτι περιβάλλεται από έναν τεράστιο ολάνθιστο κήπο με στέρνα, υπόστεγα με εργαλειοθήκες, θερμοκήπιο, πλυσταριό. Στο μονόπρακτο αυτό η σχέση των δύο προσώπων με τον συγκεκριμένο χώρο προσλαμβάνει, κατά κύριο λόγο, συμβολικό χαρακτήρα. Ωστόσο, και εδώ ελλοχεύουν κίνδυνοι, πηγές τρόμου εντός και εκτός του χώρου. Σαφέστερη είναι, πάντως, εδώ η σχέση των δύο προσώπων: πρόκειται για ένα ώριμο, κατά τα φαινόμενα, αστικό ζευγάρι, αλλά με διαφορές, μεταξύ τους, ως προς την επαφή τους με τον φυσικό αλλά και τον ανθρώπινο περιβάλλοντα χώρο, η οποία νωρίς αποκαλύπτει και τις βαθύτερες και ουσιαστικότερες ρωγμές: η Γυναίκα, με το πραγματικό αλλά συμβολικό όνομα «Φλώρα» –άλλη μία παραπομπή στη χλωρίδα!–, ανασαίνει άπληστα τη ζωογόνα ευφροσύνη του ανθισμένου κήπου και χαίρεται το φως της καλοκαιρινής ημέρας του θερινού ηλιοστασίου· ο Άντρας, μόνιμα, όπως φαίνεται, απών από το φυσικό περιβάλλον, αγνοεί ακόμη και την ταυτότητα ενός φυτού σαν το αγιόκλημα. Η εισβολή της ταραχής σε αυτό το παραδείσιο πλαίσιο προκαλείται από δύο ασήμαντες παρουσίες: μια μέλισσα, που περιφέρεται γύρω από το βάζο της μαρμελάδας, και ένα γέρο Σπιρτοπώλη, που στέκεται έξω από την πίσω πόρτα του κήπου· και τα δύο αυτά γεγονότα, το καθένα με τον δικό του τρόπο, καταδεικνύουν τη διαφορετική σχέση των δύο συζύγων προς τη ζωή και τα μικρά απροσδόκητά της.

Και στα δύο έργα ο Πίντερ θέτει το έμμονο ερώτημα που διατρέχει όλη τη δραματουργία του: ποια ακριβώς είναι η ταυτότητα των προσώπων που μας περιβάλλουν; Η απάντηση δεν εξασφαλίζεται ούτε από τα δεδομένα μιας συμβίωσης ή συνύπαρξης στο παρόν ή στο παρελθόν. Γι' αυτό και δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός ή η αναγνώριση των πηγών από όπου προέρχεται ο τρόμος· δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του πραγματικού εχθρού, που παραμένει μέχρι το τέλος άγνωστος παρά τη γειτνίασή του με τα πρόσωπα που τον αναζητούν· γι' αυτό και ο θάνατος, όπως και η τύφλωση, μπορεί να προέλθει από αλλού και να πλήξει όχι τον ένοχο αλλά τον αθώο.

Νίκος Χουρμουζιάδης

Επαναλήψεις

Παρασκευή 13/10/2006
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2006. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2006-2007 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2006.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 28-01-2006

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2006-2007 (από 13/10/06).

Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ Ο άγνωστος εχθρός, Χάρολντ Πίντερ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2005-2006 » Μετά τη βροχή

Μετά τη βροχή

Σέρτζι Μπελμπέλ

Το Μετά τη βροχή μιλάει για τις σχέσεις των ανθρώπων μέσα σε μια απάνθρωπη κοινωνία και απεικονίζει τις εντάσεις, τον επιθετικό ερωτισμό, την υποβόσκουσα βία αλλά και τη δίψα για επικοινωνία που χαρακτηρίζουν την εποχή μας.

Διανομή

Προγραμματιστής
Γιάννης Μόχλας
Διευθυντής διοικητικού
Στάθης Mαυρόπουλος
Ξανθιά γραμματέας
Έφη Σταμούλη
Μελαχρινή γραμματέας
Νανά Παπαγαβριήλ
Καστανή γραμματέας
Ελένη Δημοπούλου
Κούριερ
Μάριος Μεβουλιώτης
Διευθύνουσα σύμβουλος
Μένη Κυριάκογλου
Κοκκινομάλλα γραμματέας
Άννα Κυριακίδου

Συντελεστές

Μετάφραση
Λεωνίδας Καρατζάς
Σκηνοθεσία
Έρση Βασιλικιώτη
Σκηνικά-Κοστούμια
Απόστολος Βέττας
Φωτισμοί
Χρήστος Γιαλαβούζης
Μουσική
Κώστας Βόμβολος
Σύνθεση ήχων
Κώστας Βόμβολος
Βοηθός σκηνοθέτη
Ηλιάνα Παντελοπούλου
Βοηθός σκηνογράφου
Αλεξ. Μπουσουλέγκα
― » ―
Ράνια Υφαντίδου
Επιμέλεια video
Γιάννης Πειραλής
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Τραγικά αστείο, το έργο του Σέρτζι Μπελμπέλ, ανήκει στη σύγχρονη δραματουργία, που συμβαδίζει με τα μηνύματα της εποχής πάνω στο αρχέτυπο του θεάτρου. Τις ανθρώπινες σχέσεις. Σχέσεις που μεταλλάσσονται ραγδαία, ανάλογα με τους ρυθμούς της μετάλλαξης των κοινωνιών, τις τελευταίες δεκαετίες. Τα γενικά – κοινωνικά – χαρακτηριστικά, έχουν πάρει τη θέση του «προσωπικού» και της μοναδικότητας του ατόμου.

Οκτώ ανώνυμοι υπάλληλοι μιας μεγάλης ανώνυμης εταιρείας, σε μια μεγάλη ανώνυμη πόλη, βρίσκουν στιγμές διαφυγής στην ταράτσα του πανύψηλου κτιρίου, για να κάνουν μια μικρή, απαγορευμένη πράξη. Να καπνίσουν ένα τσιγάρο. Προφανώς συμβολική η έννοια του τσιγάρου, μοιάζει να είναι η απόληξη των χιλιάδων απαγορεύσεων και πιέσεων που υφίστανται στα γραφεία, στους κάτω ορόφους. Πιέσεις που τους οδηγούν στο κυνήγι μιας ψευδαίσθησης ελευθερίας στα ύψη, όπου, όταν φτάσουν, με πολύ κόπο – ανεβαίνοντας και δεκαπέντε ορόφους με τα πόδια από τον φόβο μήπως τους ανακαλύψουν – το χάος που αντικρίζουν προκαλεί σε όλους ανομολόγητες τάσεις αυτοκτονίας. Η «ρίψη στο κενό», η «πτώση στο έδαφος» είναι μοτίβα που έρχονται και ξανάρχονται ανάμεσα στους ανούσιους διάλογους αυτών των καλογυαλισμένων στελεχών, όταν προσπαθούν μάταια να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Μάταια, γιατί κανείς δεν ξέρει να ακούει τον άλλον.

Στο Μετά τη βροχή, οι ηθοποιοί καλούνται να εφαρμόσουν μια «Υποκριτική στο κενό». Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κυριολεκτικά γιατί πρέπει πράγματι να ισορροπήσουν στο κενό, και μεταφορικά, γιατί η ενσάρκωση ηρώων χωρίς όνομα, χωρίς χαρακτήρα, χωρίς προϊστορία ή μια ελάχιστη συνέπεια συναισθημάτων, είναι πραγματικά μια ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί. Το παραμικρό φάλτσο, μπορεί να γκρεμίσει όλο το οικοδόμημα.

Η βροχή που πλησιάζει μετά από μια μεγάλη περίοδο ξηρασίας, φαίνεται να αποδιοργανώνει ένα ολόκληρο σύστημα αξιών, και να επενεργεί σαν καταλύτης για να βγουν στην επιφάνεια επιθυμίες και σκέψεις, για να παρθούν αποφάσεις.

Θα έλεγα, με ένα μεγάλο ερωτηματικό, για την επόμενη μέρα.

ΕΡΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΙΩΤΗ

Tο Mετά τη βροχή είναι μια σάτιρα πάνω στην αλλοτρίωση των ανθρωπίνων σχέσεων στις σύγχρονες κοινωνίες του ακραίου ανταγωνισμού και του φόβου. Εποχή σύγχρονη, σε μια ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, όπου έχει δύο χρόνια να βρέξει! Xώρος της δράσης είναι η ταράτσα ενός ουρανοξύστη 49 ορόφων, όπου οι εργαζόμενοι μιας μεγάλης εταιρείας ανεβαίνουν για να καπνίσουν κρυφά, επειδή το κάπνισμα απαγορεύεται σε όλο το κτίριο. Φυσικά, το ζήτημα που απασχολεί το συγγραφέα δεν είναι τα … βάσανα των καπνιστών. Όπως τα περισσότερα έργα του Mπελμπέλ, το Mετά τη βροχή μιλάει για τις σχέσεις των ανθρώπων μέσα σε μια απάνθρωπη κοινωνία και απεικονίζει τις εντάσεις, τον επιθετικό ερωτισμό, την υποβόσκουσα βία αλλά και τη δίψα για επικοινωνία που χαρακτηρίζουν την εποχή μας. Όλα αυτά σε ένα έργο που συνδυάζει την ωμή γλώσσα με την ποίηση και τον παραλογισμό των καταστάσεων με το καταλυτικό χιούμορ.

Ν. Π.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 18-11-2005

Η Πειραματική Σκηνή της «Tέχνης» συμμετείχε στα 40α «Δημήτρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης με το "Μετά τη βροχή" του Σέρτζι Μπελμπέλ.

Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ Μετά τη βροχή, Σέρτζι Μπελμπέλ

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2005-2006 » Τζιτζιμιτζιχοτζιριά

Τζιτζιμιτζιχοτζιριά

Στέλλα Μιχαηλίδου

Όπως συμβαίνει με τους μύθους του Αισώπου ή με τα κινούμενα σχέδια του Ντίσνεϋ, τα ζώα της ιστορίας μάς μιλούν για τη ζωή των ανθρώπων, για τα δικά μας ελαττώματα και προτερήματα, για τους δικούς μας πόθους και φόβους, για τις δικές μας λύπες και χαρές. Έτσι, εδώ, η κοινωνία των μυρμηγκιών λειτουργεί ως μια μικρογραφία της ανθρώπινης κοινωνίας. Μέσα από το παιχνίδι του θεάτρου, το έργο μάς μιλάει για το δικαίωμα που έχει ο καθένας στη διαφορετικότητα, για την αξία της φιλίας και της αλληλεγγύης, για τη σημασία της ομορφιάς στη ζωή μας, ίσως για τη σημασία και την αναγκαιότητα της τέχνης…

Διανομή

Τζίτζικας
Κυριάκος Δανιηλίδης
Ραμ Πιμ
Νανά Παπαγαβριήλ
Σταύρος
Μάριος Μεβουλιώτης
Κύριος Μυρμηγκιάν
Κωνσταντίνος Θωμαΐδης
Πεταλούδα
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Κυρία Ούργκα
Άννα Κυριακίδου
Ευέξαπτος
Θανάσης Ζέρβας
Μαθητές, εργάτες κλπ
Όλοι

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Στέλλα Μιχαηλίδου
Σκηνικά-Κοστούμια
Νίκος Κουμαριάς
Μουσική
Κώστας Βόμβολος
― » ―
Μιχάλης Σιγανίδης
Χορογραφία
Στέλλα Μιχαηλίδου
Κίνηση
Στέλλα Μιχαηλίδου
Φωνητική διδασκαλία
Γιούλα Μιχαήλ
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Βοηθός σκηνοθέτη
Χριστ. Χατζηβασιλείου
Βοηθός σκηνογράφου
Ανθή Χρυσοπούλου
― » ―
Κ. Χατζηκαλλινικίδης
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Ο κύριος Τζίτζικας, εδώ, δεν είναι αυτός που ξέρατε, αλλά δάσκαλος σοφός στο σχολείο της Μυρμηγκούπολης. Ανεβάζει με τους μαθητές του στη σκηνή μια (αληθινή!) ιστορία, την ιστορία του Σταύρου, ενός παράξενου μυρμηγκιού που όσο μεγαλώνει τόσο λιγότερο μοιάζει με τα υπόλοιπα σοβαρά μυρμήγκια. Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει αυτό το παιδί που αγαπάει τα χρώματα όπως οι άλλοι μέρμηγκες τα σπόρια τους! Μόνο ο μικρός του φιλαράκος, ο Ραμ Πιμ. Και τι δεν κάνει ο Σταύρος για να γίνει σωστό μυρμήγκι – για να μη διαφέρει από τους υπόλοιπους και να σταματήσουν να τον κρίνουν αυστηρά οι μεγάλοι! Αλλά την προσοχή του κάθε λίγο και λιγάκι αποσπά κάτι άλλο – πότε ένα χρωματιστό γυαλί, πότε μια ηλιαχτίδα, πότε τα χρυσά φτερά της Πεταλούδας που τον κάνουν να ονειρεύεται, να ερωτεύεται, να ξεχνά…

Όλα αυτά προς μεγάλη αγανάκτηση του αυστηρού κ. Μυρμηγκιάν, του κ. Ευέξαπτου (όνομα και πράμα), της ψηλομύτας κ. Ούργκας. Τι θα γίνει τελικά;

Σ. Μ.

Με τη Τζιτζιμιτζιχοτζιριά η Πειραματική Σκηνή συνεχίζει τη διαδρομή που άρχισε πριν από πολλά χρόνια με την Οδύσσεια και συνέχισε με έργα όπως οι Φασουλήδες του Κατσιπόρα του Λόρκα, η Οικογένεια Νώε της Ξένιας Καλογεροπούλου και του Θωμά Μοσχόπουλου, το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Σαίξπηρ: παραστάσεις για παιδιά που στην πραγματικότητα απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες, χωρίς να υποτιμούν καμία. Γιατί μια παράσταση που προορίζεται για παιδιά, πέρα από τον αυτονόητο στόχο της ψυχαγωγίας, πέρα από την επικοινωνία με τα νοήματα του έργου, πρέπει να προσφέρει στο κοινό της μια αισθητική εμπειρία, να εξοικειώνει τα παιδιά με τα μέσα και τις επινοήσεις της τέχνης του θεάτρου, με την ποίηση του λόγου και της εικόνας, να τους προσφέρει τέρψη και ταυτόχρονα να τους μυεί στην τέχνη του θεατή…

Ν. Π.

Επαναλήψεις

Κυριακή 08/10/2006
Θέατρο "Αμαλία"
Πρώτη παράσταση: Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2005. Η παράσταση παρουσιάζεται την περίοδο 2006-2007 για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πρεμιέρα: Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2006. Τον Κωνσταντίνο Θωμαΐδη αντικαθιστά ο Χρήστος Παπαδημητρίου.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Σάββατο, 08-10-2005

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ: στη θεατρική σαιζόν 2006-2007 (από 8/10/06).

Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, Στέλλα Μιχαηλίδου

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2004-2005 » Άντρες σε κρίση

Άντρες σε κρίση

Ιάκωβος Καμπανέλλης, "Ο πανηγυρικός" 1975 - "Αυτός και το πανταλόνι του" 1957 - "Ο επικήδειος" 1991

Η παράσταση με γενικό τίτλο "Άντρες σε κρίση" περιλαμβάνει τρεις μονολόγους του Ιάκωβου Καμπανέλλη: "Ο πανηγυρικός", "Αυτός και το πανταλόνι του", "Ο επικήδειος".

Τρία έξοχα δείγματα της κωμικοτραγικής στόφας του Καμπανέλλη, τρεις άντρες με μεγάλα όνειρα και ασήμαντη ζωή, τρεις σπαρταριστές στιγμές θεάτρου.

Διανομή

Ο πανηγυρικός: Νίκος Λύτρας

Αυτός και το πανταλόνι του: Στάθης Μαυρόπουλος

Ο επικήδειος: Δημήτρης Ναζίρης.

Στα βίντεο εμφανίζονται οι: Έφη Σταμούλη, Στέλλα Μιχαηλίδου, Γεωργία Κύδα, Σάντυ Μούντη, Άννα Κυριακίδου, Αθηνά Ευσταθίου.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Γλυκερία Καλαϊτζή
Σκηνικά-Κοστούμια
Λίλα Καρακώστα
Μουσική
Κώστας Βόμβολος
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Video
Γιάννης Λεοντάρης
Βοηθός σκηνοθέτη
Κωνσταντίνος Θωμαΐδης
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Η αγάπη μου για τους μονολόγους είναι παλιά, από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’50, τότε που για πρώτη φορά είδα πως υπάρχουν και θεατρικά αυτής της μορφής. Ήταν και πάλι στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Έως τότε δεν ήξερα πως είναι δυνατόν να υπάρχει μονόπρακτο με ένα μόνο πρόσωπο επί σκηνής – κι όμως να μην είναι ένα. Ούτε θα μπορούσα να φανταστώ ότι είναι δυνατόν ένας ηθοποιός, όσο μάστορης κι αν είναι, να «μονολογεί» επί μισή ώρα επί σκηνής κι όμως να καθηλώνει τους θεατές.

Αυτός και το πανταλόνι του: Το 1957 – νομίζω την άνοιξη – ο Βασίλης Διαμαντόπουλος που ήδη είχε με πολύ μεγάλη επιτυχία παίξει μονολόγους σε πρόγραμμα του Θεάτρου Τέχνης, είχε μια τολμηρή ιδέα… να εμφανιστεί σ’ ένα πρόγραμμα αποτελούμενο όλο από μονολόγους.

Ο Πανηγυρικός είναι μια πικρή κωμωδία. Θα έλεγα μάλιστα πιο πικρή από ότι οι δυο άλλοι μονόλογοι. Ο κύριος Δήμαρχος ίσως να μην μας είναι συμπαθής όσο ο «Αυτός» ή ο «Συγγραφέας» στον Επικήδειο, είναι όμως πολύ πιο δραματικό πρόσωπο. Η ημέρα που την λογάριαζε σαν την μεγάλη ημέρα της ζωής του, την πιο λαμπρή εμφάνιση του δημόσιου βίου του, εξελίσσεται σε διασυρμό, σε γελοιοποίηση, σε ισόβια καταστροφή των ονείρων του. Και με υπαίτιο τον ίδιο του τον εαυτό, τον ευερέθιστο και ασυγκράτητο χαρακτήρα του, και τις καιροφυλακτούσες ευέξαπτες ενοχές του. […]

Στον Επικήδειο, το άλλο πρόσωπο, αυτό που χωρίς να φαίνεται και να ακούγεται συνομιλεί με το επί σκηνής, με ενδιέφερε όσο και το επί σκηνής πρόσωπο που βλέπουμε και ακούμε. Χωρίς να είναι παρών, ο θεατής θα έπρεπε σιγά-σιγά να αρχίσει να τον φαντάζεται, να τον γνωρίζει, ακόμα και να μαντεύει και τις αντιδράσεις του. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι πρώτος εγώ έπρεπε να ξέρω εξίσου καλά με τον επί σκηνής χαρακτήρα και τον αφανή συνομιλητή του. Ουσιαστικά δηλαδή πρόκειται για ένα διάλογο όπου αφαιρέθηκε ένας από τους δύο «λόγους». Για να αποκαλυφθούν και οι δύο μέσα από την οικονομία του ενός. Ποια η διαφορά; Τεράστια θα ’λεγα. Τόση που σαν συνήθη διάλογο αυτό το μονόπρακτο δε θα  μού ’κανε κανένα κέφι να το γράψω. Αυτή δα είναι και η μαγεία ενός μονολόγου, αυτή η μοναξιά του ενός προσώπου επί σκηνής, μοναξιά που ρευστοποιεί τα συγκεκριμένα του περίγυρου σε ύλη φαντασίας, ονείρου, σκέψης, δίνοντάς τους έτσι μιαν παραπανιστή σημασία και άπλα.

ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 01-04-2005

Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης Άντρες σε κρίση, Ιάκωβος Καμπανέλλης

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2004-2005 » Δάφνες και πικροδάφνες

Δάφνες και πικροδάφνες

Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά, 1979

Μια σπαρταριστή σάτιρα των πολιτικών ηθών.

Διανομή

Κώστας
Νίκος Λύτρας
Αλέκος
Σίμος Τσακίρης
Βασίλης
Κυριάκος Δανιηλίδης
Τάσος
Στάθης Μαυρόπουλος

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Έρση Bασιλικιώτη
Σκηνικά-Κοστούμια
Αθανάσιος Κολαλάς
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Σύνθεση ήχων
Χρύσ. Χριστοδούλου
Βοηθός σκηνοθέτη
Εμμαν. Θεοδωράτου
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Οι χαρακτήρες των Κεχαΐδη-Χαβιαρά δεν εξαντλούνται στην αποτύπωση του κοινωνικού ήθους του σύγχρονου Έλληνα. Είναι κάτι περισσότερο. Είναι θεατρικά πρόσωπα, ψυχολογικά διαμορφωμένα. Είναι ολοκληρωμένοι χαρακτήρες.

Ας μη μας παραπλανά η εξωτερική εικόνα. Αν εμφανίζονται ως εκπρόσωποι του κοινωνικού μας ήθους, είναι επειδή, προκειμένου να επιβιώσουν μέσα στο συγκεκριμένο ελληνικό περιβάλλον, επαρχιακό ή αστικό, και να συμπορευτούν με τους συλλογικούς του μύθους, αναπτύσσουν, ανάλογα με τις δυνατότητές του ο καθένας, ισχυρούς ψυχολογικούς μηχανισμούς άμυνας. Κι ένας από αυτούς είναι η καταφυγή στα στερεότυπα. Έτσι καταλήγουν να συμπεριφέρονται όλοι όπως ακριβώς επιβάλλουν τα εκάστοτε πρότυπά τους. Στην πραγματικότητα, όμως, απλώς θωρακίζονται πίσω από τα κλισέ και τις κοινώς αποδεκτές στάσεις. Και καταλήγουν, τελικά, να ταυτίζονται με το κοινωνικό τους πρόσωπο, να το κουβαλούν στους προσωπικούς τους χώρους και να το υιοθετούν στις προσωπικές τους στιγμές. Στην ουσία παίζουν διαρκώς κάποιο ρόλο στη ζωή τους και σαν τους πολύ έμπειρους ηθοποιούς έχουν καταφέρει να μπουν γερά στο πετσί του – αν προσέξουμε θα διαπιστώσουμε άφθονους θεατρινισμούς στη συμπεριφορά τους. […]

Στους ήρωες του Κεχαΐδη και της Χαβιάρα υπάρχει καταφανώς αδυναμία έκφρασης. Τους διακρίνει κοινωνική ή συναισθηματική ανασφάλεια, και επιπλέον δεν διαθέτουν καμιά καλλιέργεια, ακόμα και εκείνοι που έχουν κάποια μόρφωση. Τους βασανίζει επομένως όχι μόνο η ανάγκη για ζωή αλλά και η ανάγκη για έκφραση. Και τη διοχετεύουν στο πάθος με το οποίο συμπεριφέρονται και στην καλπάζουσα φαντασία τους.

ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΚΑΛΑΪΤΖΗ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Παρασκευή, 28-01-2005

Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά Δάφνες και πικροδάφνες, Δημήτρης Kεχαΐδης-Eλένη Xαβιαρά

Κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση και περισσότερες πληροφορίες

Σαιζόν » 2004-2005 » Ένα φως για κάθε σκοτάδι

Ένα φως για κάθε σκοτάδι

Άκης Δήμου, 2004

Με το έργο Ένα φως για κάθε σκοτάδι, που έγραψε ειδικά για την Πειραματική Σκηνή της "Τέχνης", ο Άκης Δήμου επιστρέφει στο θέατρο "Αμαλία", όπου ξεκίνησε τη θεατρική του πορεία με τον μονόλογο ...και Ιουλιέτα, τον Νοέμβριο του 1995.

Δύο ηθοποιοί, πρωταγωνιστές στο ίδιο έργο και άλλοτε εραστές. Τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και τη ζωή, ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, ανάμεσα στον ρόλο και τον άνθρωπο, αμφισβητούνται διαρκώς. Αλήθειες και ψέματα, κλισέ και ανατροπές, αναρίθμητα γιατί, σε ένα παιχνίδι χωρίς νικητή.

Διανομή

Άντρας
Δημήτρης Ναζίρης
Γυναίκα
Έφη Σταμούλη

Συντελεστές

Σκηνοθεσία
Γιάννης Μόσχος
Σκηνικά-Κοστούμια
Ειρήνη Σαριμούτσου
Φωτισμοί
Στράτος Κουτράκης
Μουσική επιμέλεια
Γιάννης Μόσχος
Βοηθός σκηνοθέτη
Γιάννης Καλαβριανός
Οργάνωση παραγωγής
Βασίλης Τζαφέρης

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Ας μιλήσουμε για ταξίδια.

Πριν δέκα χρόνια περίπου, έζησα τη χαρά του ανεβάσματος του πρώτου μου θεατρικού έργου. Εδώ. Σ’ αυτήν την αίθουσα, σ’ αυτή τη σκηνή. Ήταν μια Ιουλιέτα που την έλεγαν Λυδία, ήμουν κι εγώ που δεν ήξερα σχεδόν τίποτα για το θέατρο. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι ήθελα να μάθω. Έτσι αρχίζει κανείς να μαθαίνει: από επιθυμία και από πείσμα. Και υπάρχουν επιθυμίες που καμιά φορά πραγματοποιούνται, όπως και πείσματα που βγαίνουν σε καλό. Με τον καιρό, ήρθαν άλλα: έργα, συνεργασίες, παραστάσεις, ονόματα και διευθύνσεις, σταθερά και κινητά τηλέφωνα, κι αισθήματα. Γυρίζει όμως πάντα κανείς στην αρχή του. Όχι από νοσταλγία αλλά από ανάγκη: για να ξαναβρεί τα φώτα πορείας για τη συνέχεια. Εξακολουθώ να μην ξέρω τίποτα για το θέατρο, αν και, μερικές φορές, μου φαίνεται πως ξέρω περισσότερα απ’ όσα θα ήθελα, γι’ αυτό καλύτερα να κάνω πως δεν ξέρω, σκέφτομαι. Να μην ξέρω και να ξεκινάω να γράψω κάθε φορά σα να είναι η πρώτη φορά. Κι ό,τι μου δείξει το χαρτί. Έτσι γεννήθηκε το αποψινό έργο: από την εικόνα ενός πίνακα του Ρέμπραντ σ’ ένα λεύκωμα ζωγραφικής, με την Έφη και τον Δημήτρη στο μυαλό μου και μ’ ένα σωρό άδοξα ειδύλλια στο φόντο. Κι έτσι ολοκληρώθηκε: σαν ένα σύντομο τραγούδι χωρισμού σε σκηνή και πλατεία, με τον Γι